Ongelukken, blessures
Denk eens terug aan de laatste keer dat je je blesseerde... Misschien liet je iets op je voet vallen, sneed je je tijdens het koken of ben je "gestruikeld". Misschien werd je op een mooie dag in de buitenlucht door een insect gestoken of kwam je thuis met een zonnebrand... Wist je dat al deze scenario's een betekenis bevatten, boodschappen over onze gedachten, gevoelens en gedragingen?
In de IRSS-opleiding leren studenten de symboliek niet alleen in dromen, maar ook in alledaagse situaties. Bij het analyseren van een blessure, een ziekte of zelfs een "ongeluk" moet rekening worden gehouden met verschillende factoren. Om te beginnen kunnen we de context in het algemeen bekijken: het tijdstip en de plaats, en wat we dachten of voelden op het moment van de blessure. De interpretatie is anders wanneer we ons overdag op kantoor tijdens het werk blesseren dan wanneer we 's avonds met vrienden op stap zijn. Natuurlijk kunnen we onze veiligheid altijd concreet verbeteren, bijvoorbeeld door bepaalde normen op het werk te verbeteren of ons anders uit te rusten voor verschillende soorten activiteiten. Toch kunnen we ook dan nog steeds de diepere betekenis van een blessure begrijpen: welke informatie ze ons op symbolisch niveau geeft.
Een sportsessie... te intens?
Hier is een voorbeeld op basis van het getuigenis van een student van de IRSS, die onlangs tijdens een groepsles vechtsporten zijn kuit blesseerde. Jezelf blesseren tijdens het sporten hangt samen met onze wil en ons enthousiasme. Omdat de blessure in een groepscontext ontstond, houdt ze verband met de manier waarop de student met anderen omgaat en met de uitwisselingen in een groepscontext. Dat verschilt bijvoorbeeld van een blessure tijdens een individuele activiteit, die eerder zou wijzen op een neiging om zichzelf individueel tot het uiterste te drijven.
Elk deel van het lichaam heeft ook zijn eigen symboliek. Sommige verbanden kennen we waarschijnlijk intuïtief of kunnen we begrijpen, zoals het verband tussen de keel en communicatie, onze handen die laten zien hoe we geven en ontvangen, en het hart dat het motorische aspect van onze levensenergie symboliseert (het hart vervult letterlijk de functie van een pomp), wat ook verband kan houden met de manier waarop we liefhebben. Het Source Code-woordenboek is een fantastische bron om de diepere betekenis van tekens en symbolen te ontdekken. Maar zelfs zonder dit woordenboek kan het nuttig zijn om online onderzoek te doen als we de betekenis van iets niet kennen - in dit geval een lichaamsdeel. Vervolgens kunnen we wat we hebben geleerd over de fysieke eigenschappen ervan toepassen als een symbool, een bewustzijnstoestand die in ons aanwezig is.
Het been: onze manier om vooruit te komen in het leven
De spieren in het bovenbeen behoren tot de grootste en sterkste van het lichaam en zijn daarom verbonden met kracht en vermogen in de manier waarop we vooruitkomen. De kuit daarentegen heeft te maken met voortstuwing - hij duwt ons letterlijk naar voren wanneer we een stap zetten. (Dat is de beweging die de leerling maakte toen hij zijn kuitspier scheurde.) Dus als de benen over het algemeen staan voor de manier waarop we in actie vooruitkomen, staan de kuiten specifiek voor onze eerste energie bij die actie. De kuitspieren zijn ook belangrijk voor het evenwicht, de houding en de stabiliteit.
Zelfs links en rechts hebben een specifieke betekenis: de linkerkant is verbonden met de innerlijke wereld en de rechterkant met de buitenwereld. In dit geval raakte het rechterbeen geblesseerd. Het gaat dus om een concrete, fysieke handeling, in tegenstelling tot een meer figuurlijke innerlijke vooruitgang.
Toen de blessure ontstond, stonden de leerlingen in een kring - waarmee ze de band met de groep versterkten - rond de lerares die zojuist een techniek had uitgelegd. Ze draaide zich naar onze leerling om hem te vragen haar te helpen bij de demonstratie. Le leerling herinnert zich: "Op dat moment stortte ik me enthousiast - té enthousiast - op haar en raakte ik geblesseerd. Ik wilde het goed doen in de ogen van mijn lerares, met wie ik een heel goede band heb en die ik bewonder, maar ook tegenover de andere leerlingen."
Herinneringen
Hier kunnen we de leerling iets beter begrijpen aan de hand van zijn herinneringen: de ervaringen, gedachten en emoties die hij met zich meedraagt, zelfs onbewust. Een deel van hem was verbonden met herinneringen aan het zoeken naar goedkeuring, het gevoel erbij te horen en de behoefte aan erkenning. Soms drijft deze sterke behoefte de student ertoe te impulsief en te energiek in actie te komen. Dat kan zijn vooruitgang verstoren en er paradoxaal genoeg uiteindelijk voor zorgen dat die tot stilstand komt.
Als we blessures kunnen zien als boodschappen over de delen van onszelf waaraan we moeten werken, dan komt de ernst van een opgelopen blessure overeen met de urgentie en intensiteit van de in jezelf opgeslagen herinneringen. Een simpele schaafwond zou erop wijzen dat er een klein deel is waarop de gewonde persoon moet letten, als een kleine herinnering om zijn energie en houding bij te stellen. In dit geval had de spierscheur, hoewel de blessure veel ernstiger had kunnen zijn, de student voldoende belemmerd om hem te laten beseffen dat hij de balans moest opmaken en moest kijken wat er veranderd moest worden.
Het herstel
Doordat hij het geleidelijke herstelproces met acceptatie en geduld moest doorlopen, kwamen andere dingen aan het licht die aandacht verdienden. "Meer dan één van mijn trainingspartners merkte op dat mijn lichaam erop aandrong om te rusten", geeft de student toe. "En ik ben iemand die altijd 'alles goed' wil doen. Doordat ik dingen langzamer moest doen, realiseerde ik me ook hoe vaak ik me haast."
Geblesseerd raken kan er ook verrassend genoeg toe leiden dat we herkennen of waarderen wat we ons eerder niet bewust waren, omdat het ongeluk tot een "gedwongen" inkeer leidt, vergeleken met de te uitbundige beweging die de blessure veroorzaakt. L'étudiant moest direct na zijn blessure sterk op zijn trainingspartners steunen: "Ik voelde me erg gesteund... het bracht me dichter bij deze specifieke groep", vertelt de student. "Eigenlijk hielp het me inzien dat het normaal is om op anderen te rekenen, en het deed me ook goed mijn gevoelens van dankbaarheid te delen."
Het leven in symbolen... :)
De volgende keer dat je een blessure oploopt, voel je je misschien gefrustreerd en zeg je tegen jezelf: "Het is gewoon een van die dingen die gebeuren"... Maar kijk verder... Zie het als een kans om na te denken over alle aspecten van wat er is gebeurd, en over de gedachten en gevoelens die het bij je oproept. Waarom heeft het leven een beperking gecreëerd? Vervolgens kun je eraan werken om te veranderen wat nodig is, zodat je je kwaliteiten ontwikkelt en jezelf als persoon verbetert, zonder te dramatiseren en door zowel innerlijk als concreet je best te doen...
