Droom #1: Een onverwachte zwangerschap

Droom: Ik ben samen met mijn partner Annie; we hebben nog geen kinderen. Ze vertelt me dat ze zwanger is, dolblij en glimlachend, en ik ben ook heel gelukkig. Omdat haar buik plat is, vraag ik haar: -Hoe lang ben je al zwanger? -Het wordt de achtste maand, zegt ze. Heel verbaasd antwoord ik haar: -Maar hoe kan het dat je dat niet eerder hebt gemerkt? Heb je de zwangerschap ontkend? -Nee, helemaal niet, ik heb het gewoon niet gemerkt, legt ze me heel eenvoudig en oprecht uit.

Deel: Opmerking: wat interessant is, is dat mijn partner me de ochtend dat ik haar over deze droom vertelde, zei dat ze zich de avond ervoor had afgevraagd hoe het zou zijn als ze zwanger was zonder het te beseffen. En de afgelopen dagen komt dit onderwerp regelmatig terug in onze gesprekken, net als dat van het huwelijk. Aangezien het begin van de droom vrij positief is, maar het einde iets minder, moeten we dan de kwaliteiten of de vervormingen van Engel 8 met deze droom in verband brengen? We hebben begrepen dat delen van ons zich misschien niet bewust zijn van het scheppingspotentieel dat we hebben, dat ze dit niet helemaal erkennen en er niet genoeg belang aan hechten. Is dat zo? Is deze droom een voorbereiding op een toekomstig kind of houdt hij verband met andere plannen?

Droom #2: De dromen van onze partner

Ik zou u graag een vraag willen stellen: "Zouden alle dromen van onze partner ook aan ons gericht kunnen zijn, als dromen?"

Droom #3: De rolschaats en de tsunami

Ik was aan het skeeleren en er waren veel jongeren die met me meereden. Toen stopte een vriendin (die staat voor gemakkelijke en harmonieuze sociale contacten) aan de kant en ging ik naar haar toe. Ze vertelde me dat ze bang was geweest omdat ze met een groep van 5/6 personen op de grond was gevallen, maar dat het goed ging. Daarna kwamen we allemaal aan in een gebouw om stage te lopen als verpleegkundige (ik ben pas afgestudeerd als verpleegkundige), alsof we studenten waren. Er werd ons verteld dat we opnieuw examen moesten doen voor ons diploma... Ik moet het examen afleggen op een KNO-afdeling (die aandoeningen van oren, neus en keel behandelt). Daarna verandert het tafereel en ben ik nog steeds in dat gebouw, dat nu op een enorme boot lijkt, maar dan op het land. Ik ben alleen en er komen mensen achter me aan; ik probeer me te verstoppen. Het tafereel verandert opnieuw en ik zit met mijn ouders in een helikopter boven zee. Ik heb een fototoestel bij me en we zijn behoorlijk hoog. Maar ver voor ons nadert een tsunami; de golf is gigantisch. Ik weet dat er een dun draadje (als een dun touw) onder de helikopter hangt en ik ben bang dat de golf het touw te pakken krijgt en de hele helikopter mee zal trekken. Ik voel me niet veilig.

Droom #4: De boze wolven

In een bestelwagen met mensen die ik niet ken, rijden we van Boston naar de stad in Québec waar ik daadwerkelijk woon (die Amerikaanse stad betekent echt helemaal niets voor mij). Door synchroniciteit merk ik dat een lange vrachtwagen precies dezelfde lange route als wij aflegt. In mijn stad is, aan het einde van de boulevard die naar de brug leidt die de noordelijke oever met elkaar verbindt, de hele rijbaan richting het noorden vanwege de winter afgesloten, waardoor het verkeer naar de andere rijbaan van de boulevard wordt omgeleid. Wanneer we de brug oprijden, is de rijbaan richting het zuiden afgesloten, waardoor al het verkeer uit beide richtingen naar de andere rijbaan wordt omgeleid. Aan de andere kant van de brug stap ik met kinderen van ongeveer 7 tot 10 jaar uit het voertuig. Er staat een wenteltrap die is ingeklapt en plat tegen een muur staat. Een gids laat ons zien hoe we die in deze situatie kunnen gebruiken; soms moeten we zijwaarts omhoog lopen. Boven bereiden we de kinderen voor om een weg over te steken naar een openbaar buitenzwembad; het is geen winter meer. Zodra we aan de kant van het zwembad zijn, rent een wolf op me af. Ik spring opzij en hij valt van de afgrond. Een tweede wolf doet hetzelfde en weet mijn rood-pruimkleurige windjack te bijten. Ik trek mijn windjack uit en het valt samen met de wolf in de afgrond.

Droom #5: Van binnenuit opgegeten worden

Ik heb ooit gedroomd dat ik in tweeën openlag, dat mijn binnenste fosforescerend blauw was en dat spinnen me opaten. Ik werd wakker met die droom! Een kwaadaardig bevel... Vanochtend droomde ik dat een heel luide stem me zei dat ik mijn goudvissen moest ontleden…

Droom #6: de L'inwijding

Ik ga met Maude naar een specialist en hij onderzoekt haar. Het is een angioloog die gespecialiseerd is in kanker en hij zegt dat ik over tien dagen moet terugkomen. Ik vraag hem of ik met hem mag praten, omdat zijn benadering van de ziekte anders is dan die van zijn collega's: hij denkt aan de emoties en de psychologische betekenis van de ziekte, en dat lijkt hem normaal. Ik loop zijn praktijk rond; hij werkt samen met een jonge man. Er zijn veel ramen en je kunt naar buiten kijken; de zon schijnt. Ik zeg hem dat ik hem graag wil helpen met secretariaatswerk of iets anders als hij dat nodig heeft. Hij schudt me de hand en ik ga naar buiten, de binnenplaats op. Er staan twee auto's. Maude loopt naar een van de auto's, waar haar vader zit, en ik loop naar Laurie, mijn kleine zwarte zusje. Van een afstand zegt ze dat ik mijn wenkbrauwen niet genoeg heb geëpileerd. Mijn tante Line, die in de auto zit, zegt dat ik er goed uitzie omdat ik op Marilyn Monroe lijk. Ik heb blond haar en een roze geplooide jurk aan. Laurie zit in de auto erachter, ze draagt een blauwe jurk en zet een roze bril op haar neus, en ook een roze schelp. Ik glimlach en ze zegt: «Dat is mode in Parijs.» Ik merk ook dat ze dezelfde schelp op haar navel heeft en als slipje draagt. Dan zie ik een inschrijfformulier voor een school. Ik kan kiezen voor katholiek en naar Priest gaan voor een inwijding. Er staan heel veel mensen in lendendoeken, halfnaakt, in de rij. Ze knielen voor een grote pot van terracotta. Rechts van me staan mensen achter elkaar dingen en vuile voorwerpen te wassen. Het lijken wel afval. Ik zeg tegen iemand: «Maar ze zullen zich verbranden, het water is heel heet», en iemand antwoordt: «Nee, ze zijn eraan gewend.»