Delen: Een beslissing met grote gevolgen

Deelname van een moeder: Onze dochter (18 jaar) vertelt ons dat ze twee maanden zwanger is. Ze is erg instabiel, ook al heeft ze veel vooruitgang geboekt. Ze wil afstand doen van haar kind (op 8 januari 2014). We hebben veel gesproken over de waarde van het leven, respect en de gevolgen van haar daden. Ze heeft goed geluisterd en wil haar baby houden, maar haar partner weigert. Hoe praat je op een rechtvaardige manier over abortus en de gevolgen ervan? Ze is niet geïnteresseerd in dromen en wil zich daar ook niet in verdiepen.

Droom #1: De lichtgevende sparren

Deelname van de moeder van de dromer: Mijn zoon is 43 en vader van twee jongens van 13 en 7 jaar. Hij is al 13 jaar samen met zijn vrouw en samen vormen ze een prachtig gezin. Hij is serieus, verantwoordelijk en nogal introvert, maar heel wijs en vindingrijk. Hij observeert veel voordat hij zijn mening geeft. Hij staat ook erg open voor nieuwe ideeën en elke gelegenheid is voor hem een kans om te leren en te groeien. Dit is zijn droom, zoals hij hem aan mij heeft geschreven.

De droom: Ik liep in een park en hield mijn jongste zoon bij de hand. Mijn vrouw liep achter ons en hield onze andere zoon bij de hand. We liepen langs twee grote sparren van ongeveer 20 voet hoog, waaraan heel veel dennenappels hingen. De sparren waren geel, een beetje als zwavel. Toen we voor een van de sparren stopten, leek het alsof ze glinsterden. We liepen dichterbij om het beter te bekijken en ontdekten dat de dennenappels uiteindelijk in een soort grote vlinders veranderden en langzaam de lucht in vlogen. Ik wilde nog dichterbij komen en hoe dichterbij ik kwam, hoe meer mijn ogen pijn deden, omdat er een heel fel goudgeel licht vanaf kwam (dezelfde kleur als de boom). Ik kon mijn ogen niet openhouden. Toen zei ik: "wow, wat prachtig" en werd wakker.

Droom #2: Een pasgeboren baby

De droom: Ik zie Marie en vraag haar hoe het met Sophie gaat. Ze zegt dat Gisėle haar foto's heeft laten zien van Sophies baby. Ik vraag haar of de baby schattig is, en ze antwoordt: meer dan dat, hij stond al rechtop en lijkt op Aline en Sophie. Ik wil haar vragen of Sophie me heeft bedankt (voor een kraamcadeau dat ik haar heb opgestuurd), maar ze hoort me niet en ik dring niet aan.

Informatie over de droomster: Marie is in het dagelijks leven een van mijn zussen. Haar sterke punten: zeer betrouwbaar, nauwgezet, vriendelijk en bezig met een positieve nieuwe levensrichting; haar zwakke punt: soms te star. Sophie is in het dagelijks leven een van mijn nichtjes en de dochter van Gisèle. Haar sterke punten: ijdel, vriendelijk; haar zwakke punt: levensprincipes die op materiële zaken zijn gebaseerd. Gisèle is in het dagelijks leven mijn oudste zus en de moeder van Sophie; haar sterke punten: vriendelijk, gul; haar zwakke punten: onecht, ze waardeert haar dochters te veel om haar levens- en relatieproblemen te compenseren. De baby is de kleine baby die mijn nichtje Sophie in september heeft gekregen. Aline is mijn nichtje, de zus van Sophie en de dochter van Gisèle; haar sterke punten: ijdel, hardwerkend, sociaal vriendelijk; haar zwakke punt: levensprincipes die op materiële zaken zijn gebaseerd.

Deel van de droomster: In het dagelijks leven, toen mijn nichtje Sophie haar baby kreeg, vertelde mijn zus Gisèle me dat en stuurde ik een cadeautje voor de baby per post. Enkele weken na die verzending was ik vanbinnen verdrietig omdat ik niets had gehoord. Toen zei ik tegen mezelf dat het juist was om het wachten op een blijk van waardering los te laten en van haar te blijven houden. Ik nam dit besluit op een vrijdag, en de maandag daarop ontving ik het geboortekaartje van de baby. Ik had deze droom in de nacht van vrijdag op zaterdag.

Droom #3: Bouw van een groot ziekenhuis

Deel van de droomster: Voordat ik mijn droom vertel, wil ik wat nadere informatie geven. Tegenover het huis waar ik als kind woonde, aan de andere kant van de weg, lag een uitgestrekt veld dat eigendom was van onze buurman, M. Simard. Toen hij vertrok om in de stad te gaan wonen, besloot mijn vader zijn boerderij en dit terrein te kopen, natuurlijk. Toen mijn vader daar wegging, weet ik niet wat er van die boerderij is geworden. Dit is het laatste deel van mijn droom, want het begin ben ik vergeten.

De droom: Ik was volwassen, waarschijnlijk ongeveer zo oud als ik nu ben. Ik stond voor dit terrein en vroeg me af wat al die mensen (ik kan niet zeggen hoeveel het er waren; het waren er meerdere: mannen en vrouwen) daar deden, terwijl ze deze plek opmeten. Ik stelde hun de vraag. Ze antwoordden: “We gaan een groot ziekenhuis bouwen”.