Droom #1: Nachtangsten

Kaya analyseert een getuigenis over nachtangsten: Het dochtertje van mijn neef is 5 jaar en heeft last van nachtangsten. Ze heeft er 2 tot 3 keer per week last van. De beschrijving die ik op Wikipedia heb gevonden, komt precies overeen met wat haar moeder me heeft verteld. Een deel van wat volgt komt overeen met Sophies gedrag tijdens deze angstaanvallen. Een ander deel komt overeen met wat haar moeder heeft waargenomen. Definitie: Een nachtangst begint aan het begin van de nacht of tijdens lange dutjes (binnen één tot drie uur na het inslapen) met een paniekschreeuw. L'enfant est souvent assis sur son lit. Les yeux écarquillés et fixes. (ses yeux sont vides) en mydriase. Il a l'air terrifie hurle, et est insensible aux tentatives de ses parents pour le rassurer : il se débat lorsqu'on tente de le toucher pour le calmer. La crise dure de une à 20 minutes et s'accompagne de tachycardie, polypnée, agitation (toujours le même geste de la main que l'on voit vers la fin de la vidéo), sudation, cris, rougeur du visage ou parfois pâleur. Il prononce parfois des propos incohérents (on dirait qu'elle parle une autre langue et qu'elle appelle quelqu'un sans cesse). Généralement, en fin de crise l'enfant s'apaise spontanément et se rendort. Il ne garde aucun souvenir de la crise sauf dans certains cas exceptionnels, mais elle laisse en général ses parents très inquiets et désemparés. »
Droom #2: De neusbehandeling
Ik ben met Denise. We delen dezelfde kamer en het is net alsof we in een verzorgingstehuis zijn. Ze gaat ons eten halen om op de kamer te delen en vraagt me welke behandeling ik wil dat ze voor me meebrengt. Ik antwoord: «de neusbehandeling. Net als jij.» De volgende dag, de laatste dag van ons verblijf, delen we onze maaltijd met onze kamergenotes, met z'n tweeën.
Droom #3: Een moeilijke relatie
Ik stuur u deze droom omdat u dromen veel belang lijkt toe te kennen. Misschien kunt u me helpen de betekenis ervan te begrijpen. Om te beginnen zit er in deze droom iets verbijsterends en ik moet toegeven dat het me een beetje bang maakt, omdat het een voorspellende droom zou kunnen zijn. Ik werd onmiddellijk na de droom wakker. De eerste keer dat ik op de klok keek, was het precies 3.40 uur en ik schat dat ik toen al 5 tot 10 minuten wakker was. Voordat ik de droom vertel, waarvan het scenario vrij eenvoudig is, wil ik zeggen dat ik er zoveel aandacht aan besteed, wat ik nooit doe, vanwege het schokkende karakter ervan.
In de droom zijn er minstens 3 mensen. Er zouden misschien nog anderen aanwezig hebben kunnen zijn en getuige van het tafereel, maar de droom concentreert zich op 3 mensen. Er is een gesprek tussen een moeder en haar dochter. De dochter antwoordt bijna altijd onvermoeibaar: «Nee, mama, ik ga mezelf en jou vermoorden» (Oef! Ik vind dit verbijsterend en ontzettend wreed). Er wordt niets bereikt en er is uiteindelijk geen vooruitgang in de communicatie tussen moeder en dochter. Dan komt de derde persoon, een man, tussenbeide. Hij ziet er een beetje uit als een gangster. Hij wekt de indruk een huurmoordenaar te zijn. Hij heeft een enorm pistool (groot kaliber) en schiet koelbloedig op de dochter en daarna op de moeder. Hij staat op de begane grond, terwijl de dochter hoger staat op een soort binnenbalkon. De moeder bevindt zich op dezelfde verdieping als hij. Ik werd onmiddellijk wakker nadat hij op de moeder had geschoten. Toen ik deze droom opschreef, herinnerde ik me dat ik vlak daarvoor nog een andere droom had gehad. Indrukwekkend, maar minder dramatisch.
Droom #4: Ongemakkelijk te paard

Ik maak een ritje te paard. Ik zou zeggen dat het paard vrij donkerbruin was. Op de een of andere manier voelde ik me redelijk op mijn gemak op het paard, tamelijk zelfverzekerd, maar niet uitzonderlijk. Op een gegeven moment moesten we vanwege het drukke verkeer op het pad (veel auto's) ter plekke blijven. Zonder dat ik hem daartoe opdracht had gegeven, begon het paard zich in één enkele beweging te kronkelen. Zijn hoofd en nek waren sterk gebogen en bleven in die houding staan, in een grote afwijking van zijn normale houding, wat me ongemakkelijk leek. Ik wilde het paard terugbrengen naar zijn normale houding, maar ik wist niet hoe ik moest ingrijpen. In werkelijkheid heb ik nog nooit paardgereden en heb ik daar geen enkele ervaring mee. Ik wist dus niet wat ik met deze situatie aan moest. Het was ook ongemakkelijk omdat ik me daardoor aan de nek van het paard moest vastklampen om niet te vallen. Het paard was uit balans en bewoog zijwaarts. Ik voelde steeds sterker dat het paard het zat was en naar huis wilde. Ik kon geen enkele opdracht meer geven en het paard liep naar het speelterrein vlak bij mijn huis. Daar is veel gras. Daarna volgde een gesprek. Ik geloof dat Josée er ook bij was, een meisje dat ik ken en dat paarden heeft en er dol op is (ze biedt mensen paardrijtochten aan). Er ontstond een gesprek tussen haar en het paard, waarin het zijn ongenoegen uitte. Dat had met mij te maken. Maar ik kan me de details niet meer herinneren. Daardoor begreep ik de situatie van het paard en kon ik het troost bieden. Ik ga terug naar de eerste droom. Ik werd dus meteen daarna wakker. Ik ervoer het niet per se als een nachtmerrie, maar voelde me ongemakkelijk over de heimelijke gebeurtenis, die ik smakeloos vind en waardoor ik me vreemd voel. Om mijn psychische evenwicht te herstellen, voel ik me verplicht er meteen betekenis aan te geven. Mijn eerste reactie was: laat je moeder je niet meer domineren. Ik zie mijn moeder niet per se als zo dramatisch dominant, maar lange tijd voelde ik een soort onrechtvaardigheid omdat ze me niet steunde in alles wat ik deed, vooral niet in de muziek. Daardoor voelde ik me er nooit op mijn gemak bij. Toen mijn ouders hun huis verkochten om naar een woonzorgcentrum voor ouderen te verhuizen en na het overlijden van mijn vader, merkte ik dat ze veranderd was. Ze zegt dat ze van me houdt, iets wat ze nooit deed, en lijkt me te willen aanmoedigen. Maar ik blijf zelf afstandelijk, alsof ik daar sceptisch tegenover sta. Ik dacht dus dat deze droom positief kon zijn, in die zin dat hij het einde zou aankondigen van dit vervelende gevoel tegenover mijn moeder. Mijn hele analyse richtte zich dus op die hypothese, die me heel logisch leek. Toen ik begon te schrijven, bedacht ik dat de stem van het meisje en de manier waarop ze zich uitdrukte opvallend veel leken op die van een meisje dat ik ken, en op de relatie die zij met haar eigen moeder heeft. Ze is blind, ze heeft momenten van afwezigheid en een taalprobleem waardoor gesprekken erg moeizaam verlopen. Ze staat onder openbaar bewind en heeft dus niet veel vrijheid om haar eigen keuzes te maken. Haar moeder heeft momenteel alvleesklierkanker. Daarna herinnerde ik me dat de indringende kant van een droom een voorgevoel kan uitdrukken. Ik dacht: ik hoop dat Josée niets is overkomen. Misschien is haar moeder overleden. Ik heb haar twee dagen geleden aan de telefoon gesproken. Ze heeft problemen met de jeugdbescherming (Directie Jeugdbescherming) en dat brengt haar helemaal van haar stuk. Voor nu laat ik het hierbij; ik weet niet goed wat ik ervan moet denken.