Droom #1: Simulatie van een stel

Droom: Ik bevond me in een simulatie, in een ruimteschip, ver in de ruimte, waar zich voor mij cilindervormige pods met menselijke klonen bevonden. Deze mensen waren onbeschreven bladen en hadden nog geen persoonlijkheid. Hun lichamen konden veranderen in de vorm die ze nodig hadden om missies uit te voeren.

Een paar ervan veranderden in menselijke meisjes. Een vrouwelijke stem in de pod liet een van hen uitkomen en vroeg me daarna om de persoonlijkheid van het meisje aan te passen en haar een uiterlijk te geven. Het meisje werd mijn vrouwelijke partner, een echt mens, maar nog steeds een simulatie van hoe mijn huwelijksleven eruit zou zien.

We gingen een subsimulatie binnen, in een huis in een rustige buurt. Mijn gesimuleerde partner en ik leerden elkaar ongeveer twee jaar kennen, waarna we samen ons leven leidden: we kookten, praatten, sliepen, werkten, tuinierden en bouwden samen, in liefde, begrip en verbondenheid. Tot ze op een dag tijdens een gesprek het huwelijk ter sprake bracht, en ook ik voelde dat het tijd was om samen aan ons leven te beginnen.

De stem van de PD kwam terug en pauzeerde de simulatie om mijn voortgang te beoordelen. Ze vertelde me dat ik nog een paar simulaties moest doen en meer moest nadenken over mijn waarden binnen het huwelijk.

Droom #2: Omleiding en inzet

Droom: Toen ik op de middelbare school zat, sliep ik op de eerste verdieping in de woonkamer van het oude huis van mijn familie. Mijn moeder was daar. Ik viel laat in slaap (en sliep tot het middaguur) en werd wakker. Plotseling veranderde die plek (waar ik sliep) in mijn winkel, waar ik werkte (de winkel verkoopt voedzame noten en vruchten. Mijn werk is de winkel beheren)

Ik kreeg twee berichten: het eerste was van mijn jongere zus. Ze vertelde me dat ik haar moest ophalen (misschien was ze thuis van school). Daarna appte mijn moeder dat ik mijn zus niet hoefde op te halen, omdat zij haar zou ophalen. Toch besloot ik haar op te halen, omdat ik alleen in de winkel was en vandaag de hele dag tot de avond moest werken. Ik wilde dat ze naar mijn winkel kwam om met me te spelen.

Ik ging weg en vergat de deur van de winkel op slot te doen. Ik pakte mijn jongere zus vast en samen verdwaalden we. We verdwaalden op de markt en dwaalden weg van de winkel. Ik herinnerde me dat ik vergeten was de winkel af te sluiten en was bang dat ik spullen kwijt zou raken. De markt veranderde in een winkelcentrum en mijn winkel veranderde in een kledingwinkel. Ik bleef zoeken, maar kon mijn winkel niet vinden.

Ik was erg bang om spullen kwijt te raken, want het is vandaag zaterdag en er zijn veel jongeren aan het winkelen. Ik zei tegen mijn jongere zus dat ze mama moest bellen om me te helpen, maar ik kreeg geen verbinding met mama's telefoon. Ze belde mama opnieuw en kreeg haar te pakken. Er was iets aan de hand: mama was blij en lachte, en ze kon ons niet horen omdat er op tv een voetbalwedstrijd was die ze aan het winnen waren. Mijn moeder keek samen met 3-4 kinderen tv in mijn winkel. Ik verdwaalde tot laat in de nacht.

Ik kwam het winkelcentrum uit en vond de weg de straat op. Nu ben ik in een donker steegje. Daarna kwam ik bij een doodlopende weg - daar is een druk café. Ik draaide om en ging naar een plek met een klein kanaal, waar veel motorrijders stopten.

Er is geen onverharde weg. Hoe kan ik hier wegkomen? Ik ontmoette een meisje dat zei dat ze personeel zocht; het werk was bezorgen. Ik herinnerde me plotseling dat er een coronapandemie was, dus pakte ik een mondkapje en zette het op. Het meisje liet me zien dat ze twee mondkapjes in haar hand hield.

Haar vriendin, een vrouw op een motor, verscheen en nam haar mee. Ze waren eerder naar de weg langs het kanaal gegaan. Ik zag dat daar plotseling een onverharde weg was, volgde hen en ging van de straat af.

In de verte zie ik een trouwrestaurant. Ik draag mijn jongere zus op mijn rug en ren over de Vo Thi Sau-straat terug. Twee keer sloeg ik per ongeluk rechtsaf. Voor het huis stond een getatoeëerde man. Ik was zo moe en uitgeput dat ik op de donkere weg flauwviel. Daarna werd ik wakker. Ik sloeg linksaf en vond de juiste weg.

Ik werd achtervolgd door een woeste hond die me beet terwijl ik aan het hardlopen was. Ik bleef rennen tot ik hem achter me had gelaten; bij de tweede afslag ging ik linksaf. Ik nam de rechterweg en kwam terug.