Droom #1: Probleem met de airconditioning

Persoonlijke ervaring: In werkelijkheid werkt de airconditioning van mijn auto niet meer. Toen kreeg ik spontaan deze droom, de dag voor de autokeuring... Wat betekent de airconditioning precies?

Droom: Ik zat achterin mijn auto, mijn partner voorin en de man van de autokeuring op de passagiersstoel. We zijn in een ondergrondse parkeergarage en staan op het punt om naar buiten te rijden. Mijn partner stapt uit de auto om een uitrijkaartje te halen en ik vraag de man: “Kunt u me vertellen of de airconditioning echt kapot is of dat er een elektronisch probleem in de auto zit?” Hij kijkt ernaar en begint de nodige onderdelen te demonteren. Dan concludeert hij: « Nee, het is echt de airconditioning die kapot is ». Mijn partner komt terug in de auto met 4 gloeilampen die in de airconditioning moeten worden geplaatst om die te repareren. In de droom lijkt dat logisch. We staan op het punt om naar buiten te rijden, maar in plaats van dat er een slagboom omhooggaat, tilt een deel van de betonnen vloer de auto 1 tot 2 meter omhoog. Dat is gevaarlijk, want als de auto niet precies op het deel staat dat omhoogkomt, kan hij uit balans raken en kapotgaan.

Droom #2: Een ongewone droom

Droom: Ik had deze twee dromen terwijl ik de engel Elemiah aanriep: Ik ben samen met Louise (zij staat voor een collega-leerkracht die ik al heel lang ken; zij heeft me grotendeels opgeleid). Het is nacht en we lopen een pad in het bos op om hout te gaan hakken. Mijn partner is er ook bij. Terwijl we lopen, komen we wilde honden en wolven tegen die in onze richting rennen en achter ons hun weg vervolgen. Ik ben niet erg gerust, maar Louise en mijn partner hebben vertrouwen. Op dat moment herinner ik me waarom de eerder negatieve symboliek van het bos wordt weergegeven door de meer primitieve instincten en de verborgen krachten van behoeften. Daarna houd ik een kettingzaag vast die ik niet kan bedienen en die niet meer werkt. Louise krijgt het toch voor elkaar om een boom om te hakken. Daarna zie ik andere bomen die gesnoeid zijn en beige zijn. Iemand zegt dat ze voor Kerstmis klaargemaakt zijn. Een van mijn leerlingen, Jasmine, corrigeert hem en zegt dat dat niet zo is. (Jasmine staat voor een begaafde leerling, heel aardig en heel zachtaardig in het +, en in het - is ze een beetje lui.) Ik voel me ongemakkelijk omdat ik bomen moet omhakken, en dan ook nog 's nachts, alsof we het stiekem doen. Daarna besluit een man te vertrekken, en ik besluit ook te vertrekken. Bovendien is het 7.50 uur en besef ik dat ik te laat ben voor school. We verlaten het bos; het is dag. De afdaling naar beneden, langs de weilanden, is prachtig; er staan grote, bijzondere planten. We rennen en beginnen over deze planten heen te vliegen. We voelen ons heel licht en gaan snel vooruit. Daarna komen we op het water terecht. De L-man is achter me. Ik beweeg me over het water terwijl ik op het oppervlak lig, in de houding van «Superman». Alles gaat goed; ik zou mijn snelheid graag willen beheersen, maar ik kan niet sneller gaan. Daarna zie ik links van me de zee en rechts een heuvel. In het water zitten veel slangen en vanaf de top van de heuvel beginnen veel slangen naar beneden te komen. Ze zijn er gewoon en gaan hun eigen weg. Ik maak dan grote sprongen (van 3-4 meter hoog) om tussen hen door vooruit te komen, en let erop dat ik ze niet vertrap. Daarna kom ik bij een huis aan waar twee mannen op me wachten. Het zijn niet echt mensen. Ze zeggen dat ze iets in een van mijn testikels moeten stoppen en dat ik geen keuze heb. Ik verzet me, maar het is alsof ze het met hun gedachten voor elkaar krijgen (het werkt door mijn broek heen). Het doet erg veel pijn. Ik voel me alsof ik in de film «Verschijning» van Spielberg zit, waarin buitenaardse wezens mensen met geweld implantaten in hun hersenen stoppen. Daarna wil ik het huis weer uit, maar elke keer als ik een deur open, is er een nieuwe kamer. Ik begrijp dus dat ik er niet snel uit zal komen en dat ik de tijd moet nemen om te lezen wat er in elke kamer staat. Dit staat er: «Kijk door de kleine raampjes in elke kamer naar een glimp van de perioden in je leven». Ik kijk door het eerste raampje en zie mijn verleden, met duistere figuren en moeilijke situaties. Daarna zie ik door een ander raampje het heden, waar ik mijn partner en mijn leerlingen zie. Dan verwonder ik me en zeg: «Deze periode is echt prachtig». Net als in «Verschijning» begin ik te bloeden uit mijn penis en komt het kleine voorwerp uit mijn testikel. Daarna moet ik heel veel plassen; ik kan het niet tegenhouden, ook al ben ik niet op het toilet. Vervolgens zie ik Jasmine (mijn leerling uit het begin van de droom), die tegen me zegt: Je maakt een nieuwe fase door, je bereidt je voor op een mooi leven, op veel gelukkige gebeurtenissen en op het creëren van veel mooie dingen voor de kinderen. Door het raampje dat uitkijkt op de volgende kamer zie ik de meubels van mijn partner en mij op de grond staan, alsof we een verhuizing voorbereiden. Ik ben verbaasd dat er binnenkort een verhuizing gepland staat. Daarna vervolg ik mijn rondleiding en zie ik mijn zoon (in werkelijkheid zijn we bezig een kind te verwekken). Ik blijf het huis verkennen en besef dat ik me in een dimensie bevind die niet bestaat in de fysieke wereld, dat alles hier voor deze droom is gemaakt. Ik zie ook andere voorwerpen, zoals kleine knutselwerkjes, versieringen, snuisterijen enzovoort. In alle overige kamers van de toekomst zie ik ten slotte een van mijn huidige leerlingen, Léonie (zij staat voor een groot potentieel, spreekt al drie talen, leert heel snel enzovoort; in het (-) is ze een beetje op zichzelf gericht). Zij is de enige die in al die andere kamers verschijnt. Ik praat tegen haar en zeg dat ik haar niet zal vergeten, ook al weet ik dat ze me niet hoort. In de droom bedank ik de hemel dat die me visioenen geeft van wie ik ben en wie ik aan het worden ben. Ik word wakker met het gevoel dat ik een andere man ben. Ik controleer in mijn pyjama of alles in orde is, omdat al mijn gewaarwordingen echt waren. Ik val weer in slaap en droom de volgende droom: Ik ben in het appartement van mijn grootvader van vaderskant (waar mijn vader nu woont), in de woonkamer, met Kaya. Ik vraag hem of ik een van de meest intrigerende dromen die ik ooit heb gehad mag vertellen (die met het voorwerp in mijn testikel). Kaya zegt eerst dat ik moet oppassen dat ik de woorden niet «buig» wanneer ik praat. Ik zeg dat ik het niet helemaal begrijp. We praten erover, ik denk dat ik het begin te begrijpen en hij voegt eraan toe: «Als je praat, moeten de woorden eigennamen blijven.» Daarna vraagt hij me de spelletjes van een leerling uit mijn klas na te doen en mieren te bouwen voor de UCM. Ik ga naar de keuken om te kijken wat ik kan vinden. Daar hadden mensen al kleine visjes van was gemaakt. Daarna komen er veel mensen binnen en verandert Kaya in een klein meisje. Hij praat tegen me over zijn zorgen rond zijn nieuwe muziekalbum. Ik zeg dat ik onlangs ook muziek ben gaan componeren (wat in werkelijkheid klopt) en dat ik vertrouwen in haar heb, omdat ik de Kaya ken die in haar zit.