Droom #1: Achtervolgd door twee moordenaars

Ik wil graag de nachtmerrie van mijn 8-jarige zoon met u delen: hij bevindt zich in twee woonkamers op de begane grond van het huis van zijn grootmoeder (waar hij twee jaar heeft gewoond, van zijn 1e tot zijn 3e) en wordt achtervolgd door twee mannen (een jongvolwassene en een nogal oude man). Uiteindelijk krijgen ze hem te pakken en steken ze hem met een mes in het hart. Hij wordt wakker op het moment dat het bloed eruit spuit. Dat is het. Misschien kunt u mij helpen deze droom te interpreteren; ik voel me wat machteloos tegenover het verdriet van mijn zoon.

Droom #2: Alcohol achter het stuur

Ik reed dronken in mijn witte auto. Het was nacht en een klein meisje, helemaal in het roze gekleed, dook voor mijn auto op. Ik reageerde niet op tijd en reed haar aan. In het ziekenhuis waren haar ouders erg meelevend. Ze zeiden dat het de schuld van hun dochter was, omdat ze niet had gekeken voordat ze overstak. Ik stortte huilend in de armen van de moeder.

Droom #3: Onze krachten en multidimensionaliteit

Aanvulling: Voordat ik mijn droom interpreteer, moet ik u vertellen dat mijn vader 13 jaar geleden door zelfdoding is overleden. Een paar dagen voor deze droom heb ik op internet de film « Nosso Lar » bekeken, wat « Ons thuis » betekent. De hoofdpersoon van de film heet André, net als mijn vader.

Droom: Ik ben in een huis met mijn vader (die ik aanvoel maar niet zie) en mijn moeder (die nog leeft). Midden in de nacht word ik wakker na een nachtmerrie en roep ik mijn moeder omdat ik erg bang ben. Ze komt naar me toe en zegt: « Er is niets aan de hand, je valt zo weer in slaap », maar dat lukt me niet omdat ik doodsbang ben. Dan zegt ze dat ik moet opstaan, want papa is boven en het gaat niet goed met hem. We lopen de trap op en daar zie ik hem op de bank liggen, met een wezenloze blik. Ik streel zijn hoofd en zeg dat het goed komt, dat ik hem zal helpen. Ik kijk naar mijn moeder en zeg dat ik, wanneer ik naar een voorwerp staar (ik weet niet meer welk), mijn lichaam kan verlaten en ergens anders naartoe kan vliegen, naar andere dimensies. Dan sta ik ineens tegenover mijn vader en zeg ik tegen hem: « Kijk, ik ga je helpen om erheen te gaan en met mij mee te vliegen ». In deze droom praat ik tegen hem en verander ik langzaam. Het is niet langer mijn stem; mijn uiterlijk lijkt op dat van een beest en ik heb een diepe stem. Ik word wakker met een enorme angst en bid dan minstens een kwartier, en zoals vaak visualiseer ik Maria met mijn handen in de hare. Maar deze keer lagen mijn handen in die van mijn vader. Daarna viel ik weer in slaap.

Droom #4: De maïskolven

Ik zie mijn vader thuiskomen en mij naar buiten gaan; we kruisen elkaar. Ik houd groene maïskolven vast die mijn vader graag verbouwde, ondanks het feit dat hij ambtenaar was. Hij vraagt me waar ik heen ga en ik antwoord dat ik naar de velden ga. Aangekomen op de velden zie ik de groene bloeiende maïsstengels en houd ik er een paar in mijn handen. Ik zie dat mijn vader me aanmoedigt. Ik zaai de maïs in mijn tuin en word wakker. Ik zie mezelf opnieuw in ons ouderlijk huis, waar ik terugkom van een wandeling. Vlak voordat ik naar binnen ga, zie ik mijn oudere halfbroer met wie ik niet zo goed overweg kan en zeg ik hem gedag. Hij antwoordt: « Goedendag, meneer ». Daarna ga ik het huis in, waar ik mijn vader opnieuw over de oogst en het nieuwe zaaiseizoen hoor praten. Vervolgens geeft hij me verse, halfdroge witte maïskolven die ik in een kom moet leggen en daarna moet volgen.

Droom #5: De bom

Ik ben in mijn appartement op de bovenste verdieping (een appartement dat ik in werkelijkheid niet ken) en plaats daar een bom waarvan ik de timer instel. De bom is bolvormig en kleiner dan een voetbal. Ik vertrek en kom terug om de timer opnieuw te controleren (bijna dwangmatige controles, zoals bij een obsessieve-compulsieve stoornis, die ik vaak ook bij andere dingen doe, bijvoorbeeld opnieuw controleren of de deuren goed dicht zijn, of het gas wel uit is enzovoort). Je moet de bol openen door één helft, die als deksel dient, open te maken. De bom zal heel binnenkort ontploffen; er is nog maar heel weinig tijd. Eigenlijk vertrek ik op reis. Ik verlaat het appartement en mijn zus Françoise brengt me naar het station. Françoise is mijn oudere zus; ze vertegenwoordigt een nogal onderdanige kant (althans aan die kant dacht ik toen ik wakker werd), al twijfel ik: ik weet niet zeker of die kant erg bewust is. Ze heeft ook een nogal botte kant en is over het algemeen niet erg soepel in haar omgang met anderen, hoewel ze vrijgevig en erg gevoelig is en ook hard werkt. Ze is gynaecoloog. Wanneer ik het gebouw verlaat, zie ik zwarte rook uit de bovenkant van het gebouw komen. Het blijkt om een brandbom te gaan. Ik schrik en vraag Françoise of ik de brandweer niet moet waarschuwen. Ik ben bang dat iemand om het leven komt. Ik aarzel en talm, omdat ik besef dat ik ook strafrechtelijk aansprakelijk kan worden gesteld. Ik durf mijn mobiele telefoon niet te gebruiken, omdat ze mijn nummer zouden kunnen achterhalen. Ik wil het anoniem doen of de telefoon van iemand anders gebruiken. Uiteindelijk verstrijkt er tijd; ik blijf maar piekeren. De meeste bewoners van het gebouw, die vrij jong zijn, zitten beneden in de eetzaal van het gebouw, maar je weet maar nooit: er kan iemand op een van de verdiepingen vastzitten. Ik zou niet iemand op mijn geweten willen hebben.

Droom #6: De oren

Ik ben in de badkamer en zorg voor mijn twee kleine meisjes van twee en één jaar oud; ik maak ze klaar voor de nacht. Ik zie dat de oren van de kinderen vies zijn, pak een wattenstaafje en wil ze schoonmaken. Ik haal er een soort etterprop uit en plotseling stroomt er water vermengd met vuil uit hun oren. Het water gutst eruit en verspreidt zich over de vloer. Ik roep mijn dochter, in paniek. Ze komt, maar lijkt niet bang voor de situatie. Ik zeg haar dat we de kinderen aan een arts moeten laten zien. In het echt heb ik al drie jaar last van terugkerende otitis externa aan mijn rechteroor.