Droom #1: Paniek in het hotel

Ik ben in een hotel. Er staat een kale man in de lobby; hij lijkt de manager te zijn. Ik neem samen met mijn vrouw Lyne een kamer. Er gebeurt iets tragisch... een vrouw verspert de toegang tot de verdieping door de (rode) deur die toegang geeft tot die verdieping met een ketting af te sluiten, om te voorkomen dat mensen zelfmoord plegen. Ik voel alle wanhoop die iemand tot zelfmoord kan drijven... ik blijf in een observerende staat. Daarna wil men op dezelfde manier de toegang tot de kamers op de begane grond afsluiten. Ik voel nu dat er algemene paniek ontstaat. Ik blijf observeren en begrijp dat juist deze afsluitingen de paniek veroorzaken. Ik zie een medewerker naast de deur zitten op een stoel. Ik vraag hem of hij dit normaal vindt en hij zegt van niet, dus gaan we met de manager praten. L’De medewerker giet ketchup over mijn overhemd, vlak voordat ik het gesprek begin. Ik vind dat vreemd en denk dat hij de situatie nog dramatischer probeert te maken. Ik overtuig de manager ervan dat het geen goed idee is, en hij begrijpt dat de vrouw die opdracht had gegeven om de twee verdiepingen af te sluiten, niet eerlijk was geweest.

Droom #2: De slimme meters

Delen: al enkele maanden vertelden mensen me over deze slimme meter die Hydro-Québec overal wil installeren om ons verbruik op afstand af te lezen... Ik hoorde er alleen maar negatieve reacties over. Daardoor groeide mijn angst, en die is nog elke dag aanwezig. Ik ging reacties op Facebook bekijken. Er waren veel waarschuwingen over de gevolgen voor onze gezondheid, dus vertelde ik mijn man over mijn angsten en mijn bezwaren tegen de meter in huis. Eigenlijk wilde ik hem absoluut niet! Mijn man legde me toen goed uit dat er hoe dan ook overal om ons heen meters zouden zijn, zelfs als we er zelf geen namen. Extra betalen? Daar wilde hij niets van weten! Daardoor ging de angst voor verandering en voor het onbekende, tegenover een toch intelligente machine, echt door me heen. Elke dag dacht ik eraan en las ik artikelen en reportages... en op een nacht, enige tijd geleden, had ik deze droom:

Droom: Ik wandel over straat en terwijl ik naar de huizen aan weerszijden kijk, zie ik dat er op de oude meters blaadjes hangen met daarop een slimme meter en een rode diagonale streep. Een weigeringsbrief. Alle huizen hebben zo'n blaadje! Als ik wakker word, denk ik: dit is een teken! De hemel waarschuwt me om het niet te accepteren. Ik zei meteen tegen mijn man dat we het niet zouden accepteren! De dagen verstreken en ik vergat dit onderwerp min of meer... Hoe dan ook, ik was de enige die bezwaar wilde maken. Ik heb mijn droom ook op een andere manier uitgelegd, samen met mijn man: er waren gewoon heel veel delen van mij die bezwaar maakten. Er was geen gids die me duidelijk zei dat ik deze stap niet moest zetten... dus besloot ik me te onderwerpen en op de hemel te vertrouwen. Ik zei tegen mezelf dat als ik kanker of wat dan ook zou krijgen, dat mijn pad zou zijn. En kijk, gisteren lag er een folder van Hydro-Québec in onze brievenbus waarop stond dat hij was geplaatst... En stel je voor: op de afbeelding van de meter stonden de cijfers 0672. Is dat niet bijzonder? Sinds die dag maak ik me minder zorgen. Het getal 72 staat voor mij voor een levenspartner, een leiding vanuit de hemel!

Droom #3: Massageolie

Signe : Terwijl ik nog steeds op zoek was naar welk product ik voor mijn massages moest gebruiken en verschillende bedrijven de kans gaf, kwam er een dame naar onze school tijdens de periode waarin we de Engel Eyael aanriepen om ons uitleg te geven over de verschillende producten die bij massages worden gebruikt en hun samenstelling. Ze legde ons uit dat elk ingrediënt in haar oliën grondig wordt onderzocht en dat dit voor haar van het grootste belang is. Ze vertelde ons over haar passie voor oliën en mengsels... Ze is biochemicus. Ook al draagt ze grote rode laarzen, toch besluit ik voorlopig voor deze biologische producten te kiezen, want ook al is niets perfect, alles heeft een reden.

Droom #4: De dood van de kat

Sylvain, mijn zoon Fabien en ik zijn op een plek, vermoedelijk een huis of een appartement. Sylvain komt vanuit het huis naar me toe met een verdrietig gezicht en tranen in zijn ogen. Ik ben buiten wanneer hij naar me toe komt om te vertellen dat hij net een telefoontje heeft gekregen en dat hij me iets heel verdrietigs te vertellen heeft. Ik kijk achterom om Fabien te zeggen dat ik even privé met Sylvain moet praten. Fabien kijkt me ernstig aan en dan knik ik naar hem om aan te geven dat hij met ons mee mag komen, omdat hij tenslotte geen kind meer is. Zodra we weer binnen zijn, vertelt Sylvain ons dat "monsieur beige", de kat van mijn moeder, is overleden*. Ik kijk Sylvain aan en zeg dat het inderdaad verdrietig is, maar ik denk dat ik verbaasd ben dat Sylvain zo emotioneel is, want tenslotte is het maar "monsieur beige" die is overleden. Ik bel meteen mijn moeder en ze bevestigt rustig, zonder te huilen, dat monsieur beige dood is. Voor mij was het goed nieuws, want de kat van mijn moeder is 13 jaar oud en slaapt altijd. Daardoor wil mijn moeder nooit te lang van huis weggaan, omdat ze zich zorgen maakt over zijn gezondheid en hem daarom niet door iemand anders wil laten verzorgen. Deze situatie maakt ons leven ingewikkeld, want als enig kind ben ik verantwoordelijk voor mijn moeder. Sylvain en ik zouden graag willen dat ze een tijdje met ons mee naar Florida kan komen. We denken dat dat goed zou zijn voor haar en voor ons eenvoudiger, zodat we verder kunnen werken aan enkele projecten die ons na aan het hart liggen.