Droom # 1: Muziekmuseum

Droom: Ik ben op mijn werk, in een muziekmuseum waar ik gids ben. Ik geef muziekworkshops en rondleidingen in het museum. (In werkelijkheid werk ik in dit museum en volg ik daarnaast een opleiding in sofrologie. Ik ben van plan om na mijn opleiding het museum te verlaten en voltijds therapeut te worden.) Terwijl ik na een workshop instrumenten aan het opruimen ben, komt er een spreker aan die me vraagt: «Waarom werk je hier niet echt en maak je er je hoofdberoep van?» Ik antwoord mijn collega zelfverzekerd: «Nee, ik weet wat ik wil doen: therapeut worden» (deze collega werkt al tien jaar in het museum en doet daarnaast af en toe andere dingen, maar het museum is zijn hoofdberoep). Nog steeds in het museum hang ik mijn lange bruine jas aan een kapstok en ga ik naar een vergadering of om een andere rondleiding te geven. Uiteindelijk vraag ik me af of ik het niet koud zal krijgen zonder mijn jas. Dan besef ik dat ik een witte ski-anorak draag, die waterdicht en heel warm is. Vervolgens sta ik buiten en loop ik het museum uit. Plotseling gaat mijn telefoon. Ik kijk naar de naam op het scherm: het is de moeder van mijn ex-partner. (Ik zie haar nauwelijks nog sinds ik uit elkaar ben met haar zoon, maar we kunnen goed met elkaar overweg en sturen elkaar soms berichten.) Ik weet meteen dat ze me belt om me te bedanken omdat ik eraan gedacht heb hem een fijne verjaardag te wensen. (Dat was op 16 augustus.)

Droom # 2: Lintworm

Droom: Ik ben in het ziekenhuis om een lintworm* te laten verwijderen. Ik ben bang, want ik heb een fobie voor wormen (ook in het echte leven). Een verpleegster die bij me is, pakt een lange staaf en wikkelt de worm eromheen om hem er langzaam uit te trekken. Tegelijkertijd stopt ze hem in een soort dunne buis. Helaas merkt ze aan het einde van de 'operatie dat de buis een paar centimeter te kort is. Ze moet dus de hele operatie opnieuw doen (want als ze de hele worm er niet uithaalt, zullen de stukjes die in de buik achterblijven zich opnieuw ontwikkelen). * De TAENIA of LINTWORM komt als larve meestal voor in onvoldoende gaar vlees. De toekomstige gastheer krijgt hem binnen en de worm hecht zich aan de darmwand. Daar voedt hij zich met een deel van het voedsel dat de gastheer binnenkrijgt en groeit hij. Na ongeveer drie maanden ontwikkeling in de darm kan hij zich voortplanten. Hij laat enkele van zijn met eitjes gevulde segmenten los, die langzaam naar de anus glijden om uiteindelijk met de ontlasting naar buiten te komen. Deze segmenten worden vervolgens opgegeten door tussengastheren, waarin de larven zich in de spieren ontwikkelen, enzovoort. Reacties: huiduitslag of hevige buikpijn. In andere gevallen kan de gastheer veel afvallen en erg geïrriteerd raken door de gifstoffen die de worm produceert.

Droom # 3: Tussen hemel en zee…

Droom: Ik heb een gesprek met Michel & Gisèle (in werkelijkheid mijn zwager en schoonzus), en met een andere Michel, een vriend die over het algemeen een beetje sloom en heel aardig is. Michel en Gisèle, die in Quebec wonen (in werkelijkheid), willen weer in Frankrijk gaan wonen, en ik probeer te begrijpen waarom, omdat ik overweeg naar Quebec te verhuizen. Mijn vriend Michel mengt zich op dat moment op een nogal gemene manier in het gesprek door te zeggen dat Gisèle naar Frankrijk moest komen omdat haar gezicht een opknapbeurt nodig had om mooier te worden. Michel, de partner van Gisèle, staat op om hem erop te wijzen dat dat niet netjes is. Daarna ben ik aan de telefoon met mijn moeder, terwijl ik naar de zee loop, en vertel ik haar over het boeken van het vliegticket naar Canada. Op dat moment stijgt de zeespiegel razendsnel. Om te voorkomen dat ik erdoor word meegesleurd, klim ik een berg op; hoe hoger ik klim, hoe hoger het water stijgt. Als ik de top van de berg bereik, ga ik een huis binnen waar ik veilig ben. In dat huis tref ik een paar goede vrienden van me aan. Als ik door het raam kijk, zie ik een tsunami; een enorme muur van water die op ons afkomt. Ik vraag een vriend om de luiken te sluiten, maar het is al te laat: het water is er al. Het stroomt door het huis en ik voel het water en de zeer sterke stroming over mijn hele lichaam. Ik onderga het en denk dat ik dood zal gaan als een voorwerp dat door de stroming wordt meegesleurd me raakt, maar ik had me erbij neergelegd. Ik kon me toch niet bewegen. De vloedgolf trekt voorbij en ik leef nog. Daarna bevind ik me op een strand met een groep G.. die aan het trainen is. We houden onze adem 30 seconden lang in, en daarna nog langer, terwijl we bewegingen maken. We bereiden een expeditie voor in een onderzeeër. Ik word wakker.