Droom #1: L’buitenaardse invasie

Context: ’s Avonds, voordat ik in slaap viel, ging het nieuws over de stijging van de ziektekostenpremies. Een paar dagen eerder had ik onze nieuwe premies ontvangen en die waren zo sterk gestegen dat ik me financieel onzeker voelde over volgend jaar. Ik dacht daarover na, maar ook over de verkiezing van D. Trump. Over immigratie, de laatste gezondheidsschandalen, de macht van multinationals, enz... Ik val in slaap in de overtuiging dat het systeem zal veranderen (wat volgens mij nodig is), maar met de angst dat de overgang gewelddadig zal zijn en de vrees voor het onbekende. Dan krijg ik de volgende droom.

Droom: Ik ben Peter (mijn man in het echte leven). Peter (ik in de droom), ik (ik in het echte leven) en onze zoon (ongeveer 2-3 jaar oud, niet mijn zoon in het echte leven, onbekend) zijn in Alle (een klein stadje naast het dorp waar we wonen). We lopen over de parkeerplaats in de richting van het station. In de verte zien we een vliegtuig op de grond dat in brand staat. Het is de laatste tijd al de 2e of 3e. Ik voel angst en machteloosheid, mijn wereld stort in. De lucht is donker en het brandende vliegtuig stoot zwarte rook uit en verspreidt een roodoranje gloed die ik als dreigend ervaar. Plotseling scheert vlak boven ons een vliegtuig (meer in de stijl van een NASA-ruimteveer) in brand over de daken van de huizen. Ik denk: «Wat verschrikkelijk, het gaat op de stad neerstorten!» Het komt weer op ons af. We rennen om niet verpletterd te worden. Uiteindelijk weet het in een noodsituatie op een binnenplaats te landen. Er zitten 6-7 mensen in, die ongedeerd naar buiten komen. Ik lig in bed met Peter (deze keer ben ik mezelf). Ik kan niet in slaap vallen, ik ben ontzettend bang. Ik probeer nergens aan te denken, want ik ben bang dat mijn gedachte werkelijkheid wordt als ik er 's nachts over droom. De gedachte die ik heb, is deze: «Ik ga wandelen in het bos en ik weet dat er op een bepaalde plek een verschrikkelijk monster is dat me zal verslinden.» Peter, ik en onze zoon (hier ben ik opnieuw Peter) gaan naar de apotheek om gif te kopen waarmee we zelfmoord kunnen plegen. Onze wereld is overspoeld door buitenaardse wezens en we willen niet dat ze ons martelen voordat ze ons doden. Als we weer thuis zijn, komt er een buitenaards stel aan. Ze nemen het huis over, lachen onze schilderijen uit en vervangen ze door die van henzelf. Ondertussen giet ik het gif voor mijn vrouw (ik in het echte leven) en mijn zoon (nog steeds onbekend in het echte leven) in en wacht ik tot het werkt, in de hoop dat de buitenaardse wezens het niet merken en dat ik nog tijd heb om er zelf ook van in te nemen. Ze zijn zo druk bezig met het vervangen van de schilderijen dat ze niets merken. Ik weet dat ze, als ze klaar zijn, ons onder handen zullen nemen en ons stukje bij beetje zullen villen. Mijn vrouw en zoon zijn vredig, zonder pijn gestorven en ik drink op mijn beurt het gif.

Droom #2: De motor ventileren

Droom: Ik ben in mijn dichtbegroeide tuin wanneer ik een auto hoor langskomen. Hij is heel oud en helemaal verroest, als een wrak waarvan de carrosserie vol gaten zit die door de tand des tijds zijn aangevreten, roestbruin van kleur. Hij rijdt heel langzaam en stopt ter hoogte van mij. Dan duikt mijn vader (in het echt overleden) uit het niets op om me, alsof ik een onbekende ben, te vragen of ik misschien een ventilator voor de motor heb. Maar ik blijf verbouwereerd staan, omdat ik ontroerd en blij ben mijn normaal gesproken overleden vader te zien. Bovendien ziet hij er mooi en stralend uit en glanst zijn witte haar heel erg. Ik zeg tegen hem: «Papa, ik ben het», maar hij lijkt niet te beseffen wie ik ben. Vervolgens vraag ik me af wat een motorventilator is, en dan word ik wakker met die vraag in mijn hoofd.