Droom #1: De discrepanties

Delen: Op de dag vóór deze droom riep ik Eyael aan en vroeg ik God om me te helpen trouw aan hem te blijven, verbonden te blijven met zijn bron en mijn volledige vertrouwen in hem terug te vinden.

Droom: Ik ben op een religieus feest met een groep kinderen die zingen. Maïka, mijn dochter, zit ook in dit koor en zingt Gods lof. Een jongetje uit de groep kijkt naar me en gebaart dat ik naar Maïka moet kijken, die praat in plaats van te zingen. Een andere groep kinderen loopt zingend vlak langs me en gaat naar de kerk om naar binnen te gaan. Ik zing ook, want ik vind dit liedje mooi. Een man loopt vlak langs me. Het is Robin (een anesthesist die ik op mijn werk heb leren kennen en met wie ik een liefdesrelatie had. We hadden allebei een relatie; ik had geen kinderen en hij had een zoon. Na dit avontuur heb ik mijn toenmalige partner verlaten, omdat ik niet meer van hem hield en hem niet kon vertellen dat ik dit had gedaan. Omdat mijn vader mijn moeder altijd had bedrogen, had ik het gevoel dat ik hetzelfde deed, en dat vond ik niet fijn). Robin tilt zijn T-shirt op en laat me zijn huid zien. Dat windt me op, want ik krijg beelden van een hartstochtelijke liefde in mijn hoofd (in werkelijkheid was dat niet zo, want Robin voelde zich schuldig omdat hij zijn vrouw bedroog en wilde zijn zoon absoluut geen pijn doen). Ik kijk heimelijk naar hem (een mengeling van geheimzinnigheid en schaamte) en hij loopt glimlachend weg. Ik ben in een hotelkamer. De kinderen (uit de groep) zijn op pad. Ik word wakker en zie Robin aankomen terwijl ik me aankleed. Ik kleed me snel aan voordat hij de kamer binnenkomt. Ik draag een strakke zwarte broek. Hij vraagt of ik goed heb geslapen. Ik zeg van wel, dankzij de rust zonder de kinderen, en hij antwoordt dat hij thuis moet zijn om goed te kunnen slapen. Een begeleidster van de groep laat buiten haar honden uit. Het zijn er twee of drie, ik weet het niet meer precies, maar ik denk dat het er drie zijn. Daarna komt die vrouw ook naar binnen, omdat de honden aan de kaarsen zitten die op een tafel in de kamer staan. Ze vraagt me of je in het hotel televisie kunt kijken. Ik antwoord dat ik de televisie voor haar kan aanzetten, maar dat ik zelf meestal niet kijk. Op een tafel staat een vierkant apparaat dat in een televisie is veranderd. Er komt een man binnen die me een hand geeft en me dan kust, omdat hij zegt dat we elkaar kennen. Hij geeft me een kus op mijn wang en nog een op mijn onderbuik (ik ben verbaasd en ongemakkelijk, maar durf niets te zeggen). Mijn oom, die in het echt Ange heet, maakt eten klaar (een specialiteit uit onze streek, gemaakt van meel en water. We maken er deeg van, rollen er kleine balletjes van en koken die met bonen of linzen). De vriendin van mijn broer (een goede kokkin) legt me uit dat het moeilijk te eten zal zijn. Ik vraag haar waarom. Ze antwoordt dat ze kant-en-klaar deeg hebben gekocht en dat ze het in water moeten doen om het zacht te maken voordat ze het gebruiken. Ik denk: dat had ik nog nooit gehoord. Mijn oom legt uit dat hij het zo doet omdat hij geen tijd heeft om het deeg zelf te maken.

Droom #2: Lotoalbum

Ik zie Michelle zitten en ik zit naast haar. Ik vind dat haar blik is veranderd. Er komt een man aan en legt foto's op een tafel voor haar. Op die foto's zien we mensen met vormen die op hen geplakt zijn, met name op één foto: op de keel van de persoon zit een roze vorm. Op andere foto's hebben mensen silhouetten naast zich, als entiteiten. Ik kom uit het water, een soort zwembad, en ga een kamer in. Ik ga voor een apparaat zitten om mijn zicht te laten testen. Daarna blaast een arts met een apparaat in mijn linkeroor. Michelle: therapeute, ondernemend, weet wat ze wil. Ze komt terug van een reis naar Brazilië, waar ze bij Joao was. In werkelijkheid heeft ze foto's gezien waarop entiteiten of vormen te zien zijn die alleen op de foto zichtbaar zijn. Op een gegeven moment zou ik geneigd zijn geweest hem te bezoeken, maar mijn angst was groter. Ik wil het niet meer doen.