Droom #1: De verwaarloosde baby’s

Ik was met mama, papa en mijn zus Océane op het werk van mijn tante Augustine, die op het platteland honing verkocht. Ze vertelde dat ze haar baby, Justin, aan een vrouw had verkocht en hem nu terug wilde. Want de vrouw had andere baby’s, voor wie ze niet goed zorgde. Daarna ging ik met papa naar het huis van de vrouw, een oud, slecht onderhouden huis, vol spinnenwebben. Ik hoorde links van me baby’s huilen. Verderop zagen we vier baby’s op elkaar gestapeld in doorzichtige, harde plastic dozen (zoals couveuses). Ze konden niet ademen en we zochten Justin. De onderste baby was mager en huilde, de tweede daarboven was normaal en huilde, de derde baby was dood, de vierde baby was Justin en huilde. We gingen terug naar Augustine zonder de baby. Het was net een film; papa zei dat we nu een andere film konden kijken. Maar ik keek naar dezelfde film en we gingen terug naar het huis, hoorden links van me weer dezelfde baby’s en namen alleen Justin mee om hem naar Augustine te brengen. Einde

Droom #2: Onder streng toezicht

Delen: Deze droom bestaat uit meerdere scènes

waar ik door een stad loop (die ik niet echt ken, maar die Europees aandeed door de architectuur en de sfeer). Op mijn schouder draag ik een reistas met daarin een baby. Leger en overal in de stad aanwezig. In de verschillende scènes zie ik de soldaten van veraf, vaak van achteren en in kleine groepjes. De soldaten mengen zich onder de menigte of zijn op bepaalde plekken gestationeerd. Ze mogen niet merken dat ik een baby bij me heb. Dit is de scène die ik me het duidelijkst herinner: Ik ga naar het station en besef dat het te goed bewaakt wordt. Daarom wil ik op mijn schreden terugkeren. Ik kijk naar de baby in de reistas en die is oké. Ik stop om te kijken welke route voor mij het veiligst is... Ik moet voorkomen dat ik soldaten tegenkom. Ik ga weer op weg in de hoop dat het goed met ons zal gaan.

Droom #3: Verwarring en oude religieuze gebruiken

Ik ben in gesprek met een vrouw die haar baby aan ons (een vriendin en mij) wil toevertrouwen, zodat we hem mee kunnen nemen naar een land... in het Midden-Oosten... Het zou Palestina kunnen zijn, maar volgens mij is het een Arabisch land aan zee. Ze vraagt ons haar baby mee te nemen om hem te verdrinken, want blijkbaar is dat de enige manier om haar te redden van een fout die ze zou hebben gemaakt?? We proberen te begrijpen waarom deze daad zo belangrijk is. Ze zegt dat een hogepriester heeft gezegd dat dit de traditionele manier is om in deze omstandigheden te handelen en dat ze alleen zo gered kan worden!! Mijn vriendin en ik zijn een soort onderzoeksters en speurders aan wie opdrachten worden toevertrouwd. We vertrekken met de baby... Ik geloof... dat het een jongetje is van ongeveer twee maanden. Mijn vriendin houdt hem in haar armen en hij huilt heel erg!! Ze klopt hem op zijn rug om hem te kalmeren, maar ik blijf zoeken naar een manier om het kind niet te verdrinken, omdat ik dat immoreel en ondenkbaar vind, maar de moeder toch te redden. We zijn in het land waar dit moet gebeuren en ik probeer informatie in te winnen over hoe we te werk moeten gaan en of dit gebruikelijk is...!!?? Het strand is enorm. Mijn vriendin probeert de baby nog steeds te kalmeren en ik ga een gebouw binnen dat overheidsachtig lijkt, om informatie te zoeken. Ik ontmoet een vrouw die ik erg streng en star vind, en ik probeer haar mijn probleem voor te leggen: zou dit geen gevolgen voor ons hebben, lopen we geen risico op vervolging? Ze schuift me af op een jonge man (van ergens in de twintig) van Pakistaanse of Arabische afkomst. Ik neem hem discreet even apart om hem te vertellen wat er aan de hand is en te vragen of dit legaal of normaal is. Hij vertelt me dat er inderdaad een geloofsovertuiging bestaat, of een wet? Die door religieuze leiders is afgekondigd... Ik begin over het strand te lopen, waar nu minder mensen zijn. Ik heb een reistas in de ene hand en mijn vriendin draagt de rest van de bagage. Ik zeg haar voor me uit te lopen en de bagage aan het einde van het strand neer te zetten. Ik ga het water in en probeer een list te bedenken zodat ik de baby niet hoef te verdrinken, maar kan doen alsof dat wel is gebeurd. Ik hoop dat de baby stil blijft terwijl ik hem vervang door een voorwerp, en dat niemand merkt dat ik de baby niet heb verdronken.