Droom # 1: De zeilschepen

Droom: Ik ben getuige van het vertrek van een oud zeilschip. Daarna maakt een ander schip, identiek aan het eerste, zich klaar om te vertrekken. Ik realiseer me dat ze op mij wachten. Ik ben bang om aan boord te gaan, maar tegelijkertijd weet ik dat ik geen keuze heb, want ik heb een taak te volbrengen (waarvan ik de aard niet ken). Ik ga aan boord en we vertrekken de zee op. De twee schepen bevinden zich vrij dicht bij elkaar op een zeer woelige zee. In deze scène ben ik toeschouwer; ik ben niet meer op het schip, waardoor ik de twee schepen kan zien schommelen en de hoge golven die op hen beuken. Vervolg… Ook weet ik dat ze zich op de Noordpool bevinden en voel ik de ronding van de aarde. Andere scène: de storm is voorbij en ik ben nog steeds toeschouwer, maar deze keer ben ik op het schip. Ik zie mensen, maar zij lijken mij niet te zien. Vlak bij mij staat een man gekleed in een kostuum uit de tijd van Lodewijk XIV. Ik heb de indruk dat hij de kapitein van het schip is. Ik voel de aanwezigheid van verscheidene andere mannen uit dezelfde periode (waarschijnlijk bemanningsleden). Andere scène: nog steeds als toeschouwer zie ik verscheidene van deze mannen, onder wie de kapitein, horizontaal boven hun kooien zweven. Ik vraag me af hoe dat komt, en dan zie ik dat talloze kleine waterstraaltjes uit de matrassen komen en de mannen in de lucht houden. Op dat moment voel ik wat deze mannen moeten doorstaan, omdat hun kleren door de waterstralen helemaal doorweekt zijn en het koud is (we zijn op de Noordpool). Ze blijven liggend zweven en houden hun positie aan zonder te bewegen. Ik weet dat ze wachten op een bevel of toestemming om naar beneden te komen (zoals in het leger). Ik voel medelijden met hen. Dan komt er plotseling een gespierde man op de zwevende kapitein af. Hij grijpt zijn voeten en trekt hem bij de waterstralen vandaan. Daardoor komt de kapitein vrij en staat hij weer rechtop. Ik voel me opgelucht, want ik weet dat ook de anderen binnenkort bevrijd zullen worden en zich droog en warm kunnen gaan houden.
Droom # 2: Bezoek aan een begraafplaats
Droom: Ik bezoek een begraafplaats. Ik loop over de plek waar mijn voorouders begraven liggen. Ik "voel" de energie van de overledenen die onder mijn voeten liggen. Ik "voel" of het om een groep mensen (een gemeenschap) gaat die samen begraven ligt. Ik "voel" ook wanneer het om één persoon gaat. Ik voel het leed, de tragedie en het verdriet dat ze hebben meegemaakt. Mijn man is bij me. Nu ben ik in een huis van mijn zwager en schoonzus. (In werkelijkheid is het niet hun huis.) Ik maak me klaar om naar het ziekenhuis te gaan voor weer een operatie aan mijn hand. Het is avond en ik vertel hun dat ik de volgende dag naar het ziekenhuis ga. Ik zou het fijn vinden als ze aanbieden me naar het ziekenhuis te brengen. Ik pak mijn spullen in. Ik heb veel spullen mee te nemen. Ik heb een lamp nodig in mijn kamer en zoek lampen voor de lamp. Ik zie een vrouw in mijn bed liggen. Voor haar staat een tafel die naar voren helt. Ze heeft moeite om een boek open te houden, omdat ze een operatie aan een hand heeft gehad. (In werkelijkheid heb ik operaties aan mijn handen ondergaan.)
Deelervaring: Mijn zwager is voor mij een heel vriendelijke en vrijgevige man, voor de hele familie. Hij houdt van lachen, plagen en zingen. Hij schrijft grappige liedjes. Hij is heel intelligent en een beetje artistiek. Mijn schoonzus is een vrouw die ik niet vaak zie. Ik hoor alleen over haar wanneer ze iets wil. Ze is aardig, maar soms kan ze erg gemeen zijn. Ik ken de vrouw die in het bed ligt niet.
Droom # 3: Ontmoeting met mijn vader
Droom: Onlangs droomde ik dat ik een ziekenhuis binnenloop en mijn vader op de spoedeisende hulp vind. Hij staat op en ik kan mijn ogen niet geloven: hij leeft, hij slaat zijn armen stevig om me heen. Ik ben heel blij en kan het niet bevatten. Maar daarna voel ik me ongemakkelijk; het voelt alsof het niet kan dat hij leeft.
Droom # 4: Ik krijg de functie voor vijf dagen per week
Deelervaring: In werkelijkheid werk ik drie dagen per week op de ene plek en twee dagen per week op een andere plek. Nu ik teamleider van mijn afdeling ben, bekijken we de mogelijkheid dat ik vijf dagen per week op dezelfde plek werk. De nacht voordat ik mijn leidinggevende zou ontmoeten om deze mogelijkheid te bespreken, had ik deze droom:
Rêve: Ik ben samen met mijn voormalige teamleider, die me vertelt dat ik de functie vijf dagen per week krijg en dat ik aanstaande 3 oktober begin. Ik ben erg blij met dit nieuws. Ik vraag hem of mijn feestdagen worden betaald en hij antwoordt ja. Dan zeg ik tegen hem dat dit betekent dat de vrije dag met Thanksgiving wordt betaald. In werkelijkheid heb ik de functie voor vijf dagen per week niet gekregen.
Droom # 5: Wat zie ik?
Droom: Ik droom dat ik een foto maak van mijn rechteroog. Als ik naar de foto kijk, zie ik de hele binnenkant van mijn oog en ook het landschap waarnaar het op het moment van de foto keek. Ik ben verwonderd.
Droom # 6: Gedicht zee zee
Delen: Tussen mijn dromen vond ik dit gedicht, een van de weinige gedichten die ik in mijn leven heb geschreven. Destijds was ik erg ziek door fibromyalgie. Die avond had ik zin om op te schrijven wat ik voelde. Pas nu kan ik analyseren wat er werkelijk in mijn ziel gebeurde toen ik dit schreef. Door dit gedicht kan ik zien wat er echt in me zit. Pas nu kan ik alle agressie zien. Toen ik dit gedicht schreef, zonder het te beseffen, had ik het over mezelf.
Gedicht: ZEE ZEE Geef me je golven Die tegen je kust slaan Je stuurt me je huishouden En neemt het woedend mee Je hebt me zoveel te onthullen En te geven Diep in je ziel Leeft je sonore geluid Dat je rijkdommen en vele schatten verbergt Die diep in jezelf begraven liggen Je laat ons je oppervlak zien Zo mooi en dromerig Om in te baden en te mijmeren Laat me zien wat je voor me verbergt Binnen in jou, dat een wieg wordt Voor de boten en de mooiste dromen Zee zee, wat heb je me te zeggen Vertel me je boodschap Die je achterlaat op je kust
Droom # 7: Emotionele ontlading en parasieten in de intimiteit
Droom: Ik sta met een baby die zich aan mijn linkerarm vastklampt. Ik ben in de kelder en zie dan iets wat op een boiler lijkt, waar papier uitsteekt omdat het deurtje niet goed dicht is. Ik probeer het goed dicht te doen, maar dat lukt niet. Plotseling begint er heel veel water uit een dikke buis te stromen. Ik voel me schuldig omdat ik aan de boiler heb gezeten. Ik loop de trap op, twee verdiepingen omhoog, en er stroomt heel veel water over de trap. Dit is allemaal mijn schuld, ik voel me slecht. Andere droom diezelfde nacht: Ik lig in bed met mijn zus en er zitten kleine witte wormpjes onder de lakens. Ik druk op mijn rechterpols en er komen een paar kleine wormpjes uit. Ik vind het niet fijn. Dan zie ik dat de rug van mijn linkerhand gezwollen is en als ik erop druk, komen er tussen mijn wijsvinger en duim heel grote witte en grijze wormen uit. Ik vind dat echt walgelijk.