Droom #1: De bagage

Droom: Er is een feestje. Mijn zus wil dat ik spullen van haar in mijn auto leg. Als ik de portieren open, zie ik dat er al veel spullen in liggen, dus schuif ik ze naar links en rechts op de autostoel om ruimte te maken. Mijn zus stapt uit de auto met een baby. Ik weet dat het mijn baby is, maar ik voel geen band met hem. Ik was zelfs vergeten dat hij in de auto lag. Ik vraag me af hoe ik hem zo heb kunnen vergeten. Ik kan hem vrij goed zien. Hij is erg groot en dik voor een baby. Ik zie zijn gezicht niet, omdat mijn zus hem tegen zich aan houdt. Hij draagt een doopjurk en een ouderwets wit mutsje. Mijn zus zegt dat hij niet lekker ruikt en dat zijn luier vol is. Ze vertrekt met hem om hem te verschonen. Ik moet naar haar toe komen om haar te helpen zodra ik klaar ben met de auto inladen. Ik denk dat ik zonder de baby meer ruimte heb en daar ben ik blij om. Vreemd genoeg ben ik meer geïnteresseerd in de bagage dan in de baby; die bagage is heel belangrijk in de droom. Eindelijk krijg ik alles in de auto, en dan zie ik buiten een klein paard of een ree, vastgebonden aan een halster. Mijn zus zegt dat ik dat dier moet meenemen. Dan raak ik ontmoedigd, want dat betekent dat ik alle bagage eruit moet halen en opnieuw moet inladen, met ruimte voor het dier. Dat is een hoop werk. Terwijl ik de spullen opnieuw in de auto leg, voel ik me schuldig omdat ik helemaal geen zin heb om mijn zus te helpen met het verschonen van de luier. Ik weet dat er echt een grote «poep» op te ruimen is. Ik ben bang dat ze me zal veroordelen omdat ik zo weinig belangstelling voor de baby heb. Dan bedenk ik dat ze niet lang boos zal blijven en besluit ik niet te gaan. Vervolgens veranderen mijn gedachten en richt ik me weer op de bagage, in de wetenschap dat ik het dier mee kan nemen als ik mijn auto goed opruim. Andere scène: mijn vader is bij me en dringt erop aan dat ik iets van hem aanneem. (Ik weet niet wat het is.)

Droom #2: De spiegel

Delen: Ik vraag de hemel om me te helpen mijn innerlijke koppel op te ruimen en te transformeren. Dit zijn de twee dromen die ik heb ontvangen.

Droom: Ik was samen met mijn man en mijn zoon. Ze zeiden tegen me: « Waarom zitten er bloedvlekken op je trui?» Je zag heel kleine bloedvlekjes die door mijn trui heen waren gekomen. Ik keek verbaasd. De vriend van mijn zoon was er ook. Ik ging naar het toilet om te kijken waardoor die vlekken kwamen. Ik dacht dat ik in de spiegel kon zien wat er aan de hand was. Maar toen ik in de spiegel keek, zag ik mijn gezichtsuitdrukking veranderen. Mijn gezicht lachte heel gemeen. Ik werd heel bang en werd wakker.

Ervaring: In de praktijk - ik lag in bed en begon heel intens te bidden. En ik vroeg hen daarboven om me te helpen met die angst. L'vriend van mijn zoon is heel aardig en beleefd. Hij is een heel goede jeugdvriend van mijn zoon. Hij is nu in Tunesië. Mijn zoon heeft een groot hart, net als mijn man. Maar ze doen niet aan de leer. Mijn zoon gelooft niet echt in dat alles. Maar hij respecteert mijn werk en mijn keuze.

Droom #3: Wat een prachtige hemel!

Droom: Ik was in mijn slaapkamer en keek naar buiten. De hemel was prachtig! Hij stond vol sterren. Ik zag een vallende ster die naar me toe kwam. Ik merkte dat het een vliegende schotel was. Ik zei tegen mijn man: « Kom eens kijken wat ik heb gezien ». Toen we samen door het raam keken, zagen we een afbeelding aan de sterrenhemel: paus Johannes Paulus II. Hij was daar en keek naar ons. Ik zei tegen mijn man: « Kijk, zie je dat? » Hij zei: « Ja ». Toen verdween de afbeelding en verschenen er twee vrouwen in nonnenhabijten. Ze waren in het blauw en wit gekleed. Ik zei tegen mijn man: « Wat mooi!». De vrouwen glimlachten en zwaaiden naar me. Ik wist dat mijn zoon in mijn kamer was. Ik dacht eraan om tegen hem te zeggen: « Kom eens kijken ». Maar dat heb ik niet gedaan. Daarna ging mijn man liggen, maar ik bleef naar de hemel kijken omdat die zo mooi was. Mijn man wilde niet slapen; hij wilde ook met mij meekijken. Hij haalde aardewerken potten weg die het raam voor hem blokkeerden. En toen zag ik een parachute die naar de aarde kwam. Ik zei tegen mijn zoon: « Kom eens kijken ». Hij wilde eigenlijk niet komen, maar hij kwam toch kijken. Ik keek weer naar de hemel en zag vallende sterren die lange lichtstrepen aan de hemel trokken. Toen werd ik wakker en dacht ik bij mezelf hoe mooi het was. Ik voelde me heel goed.

Droom #4: De actrice

Droom: Ik was in mijn geboortedorp bij een overleden tante. De tandprotheticus bij wie ik gewoonlijk kom, deed oogonderzoeken. De ingang van zijn praktijk was achter de garage. Een bekende actrice kwam binnen voor een onderzoek. Ze zei dat ze een nieuw montuur nodig had en probeerde een donker montuur. Ze ging naar haar auto om haarspeldjes te halen. Ik volgde haar, en buiten waren er verschillende kleine kinderen (kinderopvang). Zittend achter het stuur van haar auto vertelde ze dat ze net had ontdekt dat ze afkomstig was uit een klein dorpje bij Québec, net als haar vriend, die ook acteur is. Sindsdien gaan ze er heel vaak naartoe. Ik zei dat ze voor haar speldjes in de kofferbak moest kijken. Daar zag ik eerst één speldje en daarna nog twee. Ik zei dat ik de foto van haar oudste dochter had gezien. (In werkelijkheid had ik de dagen ervoor bij de kapper een artikel over haar gelezen.) Ik zei dat ik de foto van haar tweede dochter niet had gezien. In werkelijkheid heeft ze twee Aziatische baby's geadopteerd. Ze stond bij de open kofferbak en zei dat het was om haar te beschermen. Ik begreep het, want ze zit op de middelbare school en zou om geld gevraagd kunnen worden! Ze liet me haar foto zien (die in de kofferbak lag) en maakte hem schoon met een klein borsteltje. Ze vertelde dat ze hem in de aarde had gevonden. Ik was verbijsterd: het was een prachtig beeld van een Aziatisch meisje, uitgehouwen in een stuk leisteen. De gelaatstrekken waren fijn geciseleerd, met amandelvormige ogen en een vlecht aan de zijkant. Ik zei: «Dit is echt Gods werk... en je hebt het zomaar gevonden en het is echt zij!» Ik zou met haar naar binnen gaan om haar montuur uit te kiezen, maar ik zag dat het tien over twee was. Ik had om drie uur een afspraak.

Droom #5: De aangifte

Droom: Ik was met een groep. Ik kon niemand in het bijzonder herkennen. We waren op een openbare plek, misschien een hotel. Er was een sessie of een speciale ontmoetingsdag. Aan het einde van de dag moesten we schriftelijk aan de verantwoordelijke van de locatie doorgeven of we iets negatiefs hadden meegemaakt of hinder hadden ondervonden van iemand uit de groep of iets anders. Ik vermeldde de houding van iemand die er gehaast uitzag terwijl hij liep en tegen me aan was gebotst toen hij voorbijkwam. We moesten ook zijn naam noemen. Dat heb ik gedaan. Ik kende hem niet, noch in de droom, noch in het echt. Het was een moeilijke naam om uit te spreken. Ik weet niet meer hoe je hem schrijft. NB. We hadden de deelnemerslijst in handen. Daarna kregen we een document uitgereikt. Ze riepen me en voordat ze me het document van meerdere pagina's overhandigde, zei de verantwoordelijke dat de naam van degene die tegen me zou zijn gebotst niet op de lijst van aanwezigen stond. Ik weet dat zijn naam wel op de lijst stond. Iemand in de groep neemt het voor me op en zegt: « Ja, ja, zijn naam staat wel degelijk op de lijst! » De verantwoordelijke dame overhandigt me dan het document van meerdere pagina's. Ik weet niet wat erin staat. En tot mijn grote verbazing zit er bij het document een cheque van $ 69.00. Ik dacht juist dat je zelf 69.00$ moest betalen als je iemand aangaf, en niet andersom. Op hetzelfde moment vraag ik me af of ik het niet heb verzonnen. Had iemand me echt een duw gegeven? Ja of nee. Dat kon ik niet met zekerheid zeggen. De verantwoordelijke vraagt ons om haar het telefoonnummer te geven van degene die we aangeven. Hoe kom je aan zijn telefoonnummer? Misschien was hij al vertrokken. Ik besluit dan de 69.00$ terug te geven, omdat ik zijn telefoonnummer niet kan geven, terwijl ik me afvraag of iemand me wel echt een duw had gegeven. Had ik er goed aan gedaan om die aangifte te doen? Waarom had ik dat gedaan? Ik begreep mijn eigen gedrag niet.

Droom #6: Mijn oom

Delen: Ik wil graag een situatie met jullie delen waar ik momenteel mee te maken heb. Ik heb een vriend met wie ik al ongeveer twee jaar veel omga. Ik heb veel tijd met hem doorgebracht (hij heet Serge). We zijn dus erg close; onze relatie schommelt tussen liefde (platonisch?) en vriendschap. Toch heeft deze jongen een probleem: hij is bang om me lichamelijk aan te raken of kan dat niet. We hebben het ooit gehad over kinderen krijgen, maar hij doet niets wat op lichamelijke toenadering tot mij lijkt. Vreemd! Maar hier komt het echte probleem: (Ik heb hier tot nu toe met niemand over gesproken.) Serge is 33 en ik 30. Als hij tegen me praat, blijft hij steeds dezelfde onzin herhalen, namelijk: «Mijn oom gaat je vermoorden, ja, ik ga je hoofd eraf trekken!» «Mijn oom gaat je slaan, o ja, ik ga je slaan, mag dat?» Als hij over zichzelf praat, noemt hij zichzelf «mijn oom». Hij kan me dit tientallen keren per dag zeggen! Als hij dat zegt, lijkt hij een klein kind dat helemaal niet gemeen is, maar toch! Sinds ik hem ken, heeft hij dat niet altijd gezegd. Ook slaat hij me met zijn vuisten, omdat hij aan boksen doet. (Hij is geen prof, hij werkt voor een bedrijf in de luchtvaart-elektronica.) Natuurlijk slaat hij me niet om me pijn te doen; ik heb eerder de indruk dat hij onbewust tegen me probeert te vechten vanuit zijn 'diepe ik'. Maar ik voel me zo close met hem, en andersom! Hoe kan dat?? Nog iets over hem: Serge is gek op sportschoenen van "Merrel", vooral van het merk "Merrel". Hij is erdoor geobsedeerd. Ook zegt hij voortdurend tegen me: «Mijn oom gaat je Merrel in de sneeuw gooien, mijn oom gaat je Merrel afpakken en in stukken knippen! Ik ga je Merrel in de sneeuw gooien!» Hij heeft me Merrel cadeau gedaan toen we elkaar leerden kennen, en hij heeft het voortdurend over MERREL. S'il- alsjeblieft, geef me je mening, zodat ik een houvast heb om de situatie beter te begrijpen.