Droom #1: L’ontvoering van Suzie

Ervaringen delen: Toen ik mijn intentiebrief voor de IRSS-opleiding schreef, besefte ik hoe belangrijk het was om te werken aan mijn neiging om «snel te willen gaan». Daarna kreeg ik diezelfde nacht deze droom…

Droom: Ik moet op zoek gaan naar mijn dochter Suzie, die is ontvoerd… Het is nacht. Ik zwem al heel lang in de Ganges in India en vraag me af of ik het zal redden, want om me heen is niets dan water zover het oog reikt. In de verte zie ik iets als een grens en hoe dichter ik kom, hoe meer ik zie dat het afval is dat een lijn vormt… Ik denk: «O! Mijn emoties zijn heftig en erg vervuild.» Ik steek de lijn gemakkelijk over door op het afval te gaan staan om even uit te rusten. Het gaat snel en in de verte zie ik een stad met een architectuur die ik niet ken… Vlak bij me zie ik verschillende mannen in lange roeiboten naar me kijken terwijl ik zwem. In de boot van de eerste die vlak langs me vaart, staat water en zijn ogen zijn zo intens… Ik bedenk dat ik die ogen herken. Het zijn de ogen van de inwoners van India.

Hier realiseer ik me dat ik midden in de Ganges ben. Ik vraag me af wat de symboliek betekent, aangezien ik zwem en hij water in zijn boot heeft. Zodra ik me dat afvraag, zie ik op de rivier veel boten zoals de eerste die ik tegenkwam, en ook handelaren. L’un d’eux zit op ronde, drijvende pakken stof… Ik denk dat deze laatste echter concreter is, omdat hij rechts van me is en ik hem niet goed heb kunnen visualiseren, en omdat hij nog verder naar rechts vaart. Ik blijf zwemmen en kom uiteindelijk aan, waarna ik meteen door de stad wandel. Op dat moment is het dag en voel ik de warmte van de zon. Ik sta op een druk plein waar mensen naar me kijken. Ik denk: «(naam van de droomster), dat is normaal, je bent hier de enige Canadese». Op dat moment in de droom voel ik een heilige energie. In het Engels hoorde ik: «Are you American?» Als ik rechts van me kijk, zie ik een jonge blanke vrouw die deze vraag stelt. Ze is vergeleken met de Indiase bevolking licht gekleed. Ik sta voor een gebouw waarvan de deur openstaat. Dan zie ik een van mijn collega’s van IRSS naar buiten komen, Candice (fictieve voornaam).

Delen: Positief gezien heeft ze een groot metafysisch potentieel en is ze veel beter geworden in haar droomanalyses. Ik vind haar oprecht en openhartig in wat ze deelt. Vanuit een negatiever oogpunt staat ze voor mijn expressiviteit en mijn sterke drive, mijn neiging om te veel te willen presteren).

Ik begroet haar beleefd en ze zegt tegen me: «ik maak juist het tegenovergestelde mee van jou. Mijn man is met onze twee kinderen naar India vertrokken. Ik zou ze komen ophalen»… Op dat punt begrijp ik dat ik droom, want ik zie haar kinderen aankomen als grote, blanke kinderen, wat in het echte leven niet zo is. Ik analyseer snel, want ik verander van scène en bedenk dat ik concreet aan mijn ego moet werken… Ik ben in de ashram en loop naar boven. De eigenaar wil me mijn kamer laten zien, maar mijn aandacht gaat uit naar zijn benen, die van hout zijn… Ik analyseer de symboliek…

Ik bevind me in een eenvoudig kamertje, ingericht met alleen een bed met een laken en eenvoudige bankjes om op te zitten. Er staan twee ramen open. De eigenaar gaat op het bed zitten en ik denk dat hij ontvankelijker zal zijn dan toen we de trap opgingen. Als ik het over de familie van mijn klasgenoot heb, zegt hij tegen me: «het was te klein voor de anderen». Ik zeg tegen hem: «het is perfect voor mij, meneer, ik neem het zoals het is»… Plotseling zijn we met z'n vieren in de kamer en bespreken we de prijs van de kamer. Ik begrijp dat de man die op het bed zit niet als enige verantwoordelijk is voor de ashram… Ik zeg hun dat ik moet blijven tot ik mijn dochter heb teruggevonden en dat ik hun tarief zal betalen. De tweede verantwoordelijke staat tegenover me en vraagt hoe lang ik denk te blijven… Ik antwoord: «een dag, een week, een maand…», terwijl ik eigenlijk een jaar wilde zeggen… Hij onderbreekt me en zegt dat het niet uitmaakt hoe lang ik blijf, het kost 100 $, zelfs voor één dag. De derde man, rechts van me, zegt tegen de tweede dat dat niet eerlijk is… Op dat moment denk ik dat ik moet blijven en moet accepteren dat ik betaal voor het karma dat ik heb opgebouwd… Ik zeg in mezelf: «blijf kalm (naam van de dromer), je betaalt je karma af»… Dan zeg ik hardop: «ik accepteer het, als ik Suzie maar kan vinden!».

Dan merk ik dat de kamer is veranderd; er is aan de rechterkant een gedeelte bijgekomen. Het is voorzien van airconditioning, want ik voel een koele bries op mijn huid. Aan de muur, rechts van me, zie ik een telefoon. Er is ook een televisie en een ingerichte kitchenette. Alles is wit. Ik begrijp dan dat ik de middelen heb om mijn dochter terug te vinden en in contact te zijn met mijn man Pierre en mijn zoon Nathan in Canada… Ik verlaat de ashram en begin mijn onderzoek, maar zoek eerst een plek om te mediteren. Ik voel dat ik dat nodig heb… Ik verlaat de stad en volg het geluid van de heilige stem van een vrouw die heilige liederen zingt. Ik beklim een berg en zie dat de rots is gegraveerd met mantra's in de vorm van tekeningen… Bijna boven moet ik me aan de takken van een boom vastgrijpen en zeg ik tegen mezelf dat ik aan de voet ervan zal mediteren (hier denk ik aan mijn intentiebrief die ik de dag ervoor heb geschreven en aan het verband dat ik leg met de boom uit mijn jeugd en die van de Kabbala). Eenmaal boven zie ik een Indiase familie en een vrouw (in een jurk) die zingend mediteert en wier kinderen dansend spelen. Op dat moment denk ik dat de vrouw prachtig zingt. Ze zit en onze blikken kruisen elkaar. Ze wijst me naar het onderste deel van de rots aan de linkerkant, waar ik mijn dierbaren zie aankomen: Pierre, Nathan en Suzie!

Ik begin naar beneden te lopen om naar hen toe te gaan, maar ze komen al omhoog. Alles gaat snel. Ik neem dan mijn oorspronkelijke positie weer in en verwelkom hen blij. Ik omhels mijn man en vraag hem, verrast: « hoeveel hebben de vliegtickets je gekost? ». Hij antwoordt me vol energie: « 1400 $ ». Glimlachend voel ik dat zijn antwoord oprecht is en dat hij er geen moeite mee heeft. Ik was gelukkig en wist dat het de vruchten waren van de engel Mebahel, een van wiens eigenschappen toewijding is. Het is ook de engel van Suzie's fysieke en intellectuele incarnatie. In de verte keek ik naar mijn dochter met de Indiase familie en bedankte haar ziel op metafysisch niveau. Samen met haar grote broer en de andere Indiase kinderen danste ze op het ritme van de mantra's van de mooie Indiase vrouw… Ik maakte foto's van iedereen op de berg en ging toen met mijn linkerhand de boom aanraken terwijl ik zei: « dank je ». Ik begreep de vruchten van mijn weg met de Kabbala…

Daarna ben ik teruggegaan en stond ik plotseling vlak bij de Indiase familie… Terwijl ik maar een paar passen had hoeven lopen om bij hen te komen… Toen ik wakker werd, was ik echt ontroerd!