Droom #1: De Witte Lotus

Droom uit de periode 1990-1991, toen ik in Frankrijk woonde. Ik was in het gezelschap van mannen en we liepen over een smal pad, omringd door een dicht en prachtig bos. We hadden een heel prettig gesprek. Toen we aan het einde van het pad kwamen, hield een heg van hoge struiken ons tegen, want we konden niet verder; het pad liep dood. Degene die ik voor mijn vriend (of mijn broer) hield, zei tegen me: «we zijn aangekomen». Hij wees me op een bloem aan onze rechterkant: mooi, wit... een enorme lotus. Daarna zei hij tegen me: «doe net als ik, volg me!» Hij viel uiteen in de lucht, een beetje als witte rook die in de richting van de bloem dreef, en deze «energie» werd als het ware het midden van de lotus ingezogen. Ik was verbijsterd en sprakeloos en vroeg me af hoe ik dat ooit voor elkaar zou krijgen! Een paar seconden later voelde ik ook de zwaarte van mijn lichaam los te laten, veranderde ik in een soort immateriële energie en werd ik op mijn beurt door het midden van de bloem «opgezogen». Na een korte reis door de tijd vonden die vriend (zo vreemd, maar tegelijk zo vertrouwd als een broer) en ik ons terug in een grote stad. Hij stond verderop in de straat en zei met een vrij luide stem, zodat ik hem goed kon horen: «we moeten werken om deze bloem zelf te kunnen kopen, om terug te keren naar waar we vandaan kwamen». Op dat moment voelde ik me niet bepaald op mijn gemak. Ik wist dat het een zware beproeving zou worden. Wanneer, waar en voor hoeveel zou ik de witte lotus kunnen terugkopen? (Na deze droom had ik het voorgevoel dat de lotus 200 frank of dollar kostte. Ik weet het niet meer, maar 200.)

Droom #2: Vrijwilligerswerk voor UCM

Een verlichte weg is aangelegd op een terrein waar sinds de aanleg de natuur overal omheen is gaan groeien. De natuur is zo dicht dat het er donker is. Het lijkt wel een jungle. Ik denk bij mezelf dat de natuur haar plek goed heeft ingenomen, ondanks dat de weg is aangelegd. Bovendien vormen de fel verlichte weg en de donkere natuur een mooi contrast. Ik zit met de groep vrijwilligers van UCM aan een tafel. We gaan een engelenkaart trekken. Ik wil een specifieke engel kiezen. (Helaas ben ik vergeten welke eigenschap de engel moest hebben.) De vrijwilligers geven me suggesties voor engelen met de eigenschap die ik zoek. Hun suggesties komen niet overeen met de engelenkaart die ik in gedachten heb. Ik draai me om en zie een groep verderop eten. Omdat ik denk dat ze bij de groep van UCM horen en zin heb in een korte eetpauze, sta ik op van tafel om me bij hen aan te sluiten. De vrijwilligers van de UCM-groep zien me opstaan en besluiten allemaal pauze te nemen, omdat de groep niet compleet is zonder mij. Ik besef dus dat ik onbedoeld een pauze voor de groep heb afgedwongen. Ik kom geïsoleerd te staan van de groep. Plotseling krijg ik zin om een foto van mezelf te maken waarop ik naar de camera kijk en mijn handen op een speciale manier houd. De vingertoppen raken elkaar en er is ruimte tussen mijn handen. Ik heb het gevoel dat deze handpositie en mijn blik naar de camera zelfvertrouwen, reflectie, zelfverzekerdheid, wijsheid, kennis of zelfs persoonlijke groei uitstralen. Ik zou deze foto misschien als achtergrond willen gebruiken voor een engelenkaart of andere producten van UCM, zodat die eruit springt. Ik zou de achtergrond van de foto zelfs een donkeroranje-gele kleur kunnen geven. Helaas heb ik geen fotograaf of fotocamera. Alles wat ik heb is een mobiele telefoon waarmee ik foto's kan maken. Nu ik niet het benodigde gereedschap heb voor een beter resultaat, doe ik het met wat ik heb. Ik besluit terug te gaan naar de groep vrijwilligers van UCM. We zijn met z'n drieën op de terugweg. We zijn baby's geworden die kunnen lopen. Ik open de deur met tralies die naar de groep leidt. Een baby gaat door de deur. Plotseling stormt een zwart, mensachtig monster zo groot als een baby op ons af. Het was al in de kamer bij de groep. Om te voorkomen dat het ons grijpt, doe ik de deur dicht en vlucht ik weg. Het monster grijpt de baby die door de deur was gegaan. Die zit nu opgesloten bij het monster. Vervolgens gaat het monster door de deur en achtervolgt het mij en de andere overgebleven baby. We gaan een trap af door over de reling naar de lager gelegen trap te springen, in plaats van de treden af te lopen, om een kortere route te nemen. Ik loop iets voor op de andere baby. Zodra ik de grond bereik, wordt de andere baby door het monster gegrepen voordat die zelf de grond kan bereiken. LDe plek is verlicht. Als ik me omdraai, zie ik dat het monster de andere baby aan het opeten is. Ik kan ontsnappen, omdat het monster met die baby bezig is. Ik sla linksaf en verlies het monster een paar seconden uit het oog. Terwijl het monster me niet ziet, grijp ik mijn kans om rechtsaf een trap in te gaan die nog dieper naar een donkerdere plek leidt. Ik vlucht voordat het me ziet.