Droom #1: De zwarte leeuw

Droom: Ik was ergens ruïnes aan het bezoeken, meer bepaald vlak bij een wat kapotte muur die vol bloemen en planten stond; maar vooral de enorme witte bloemen interesseerden me. Daarna bevind ik me op een andere plek met mijn schoonzus, en in de verte komt een zwarte leeuw op ons af om ons aan te vallen. Ik vlucht op een muur in de buurt, klim op die muur vol groen en zie van bovenaf hoe de leeuw mijn schoonzus aanvalt. Ze was van top tot teen bedekt met krantenpapier of een vreemd kledingstuk en uiteindelijk werd alles rustig…

Droom #2: De krokodillenbeet

Droom: Ik sta aan de rand van een waterplas. Er zijn een tiental mensen aan het wandelen. We kijken of er krokodillen zijn. Ik zie er een en ga een stok halen om ze weg te jagen. Ik vind kleine stokjes en geef ze aan de anderen. Een krokodil grijpt me bij mijn dij. Ik voel zijn tanden niet (het is een tandeloze krokodil). Ik heb geen pijn. Ik zag hem niet aankomen. Hij gaat weg. We staan op het punt te vertrekken. Dan vangt de gids, die krokodillen kent, er een met de hulp van een jong meisje uit de groep. De krokodil draait om zijn as om te ontsnappen. Ze krijgen hem onder controle. Het meisje houdt zijn kop in haar armen, zonder angst, teder. Ik maak foto's, de anderen ook. Het meisje staat rechtop, er zit een beetje een zwelling onder haar blauwe shirt ter hoogte van haar hals. De krokodil is verdwenen.

Droom #3: Verlamd

Delen: Dit is een terugkerende nachtmerrie die ik in mijn tienerjaren regelmatig had en die ik tegenwoordig nog maar heel zelden krijg. Ik herinner me dat ik deze nachtmerrie altijd had in periodes van angst, wanneer ik moeite had of bang was om in de materie te handelen.

Droom: Ik lig in mijn bed (over het algemeen is alles zoals in de werkelijkheid, in dezelfde omgeving, op hetzelfde tijdstip en op dezelfde plek. Daarom is deze droom zo intens, omdat ik het gevoel heb dat ik hem in mijn fysieke werkelijkheid beleef). Mijn lichaam slaapt en is onbeweeglijk, maar mijn bewustzijn is wakker. Ik wil helemaal wakker worden en mijn lichaam bewegen, maar het reageert niet en beweegt niet, ondanks al mijn inspanningen. Ik voel me alsof ik gevangen zit. Ik probeer een vinger te bewegen of heel kleine bewegingen te maken... Onmogelijk. Uiteindelijk raak ik in paniek, want vaak zie ik schaduwen of agressieve figuren, bedreigingen en gevaar. (Maar gelukkig is dit aspect van de nachtmerrie inmiddels verdwenen.) Ik probeer te roepen, te schreeuwen en om hulp te vragen, maar er komt geen geluid uit. Delen: In de droom weet ik dat ik mijn bewustzijn misschien weer in slaap zou moeten laten vallen, maar ik ben bang. Wanneer ik uit deze nachtmerries ontwaak, ben ik altijd erg van streek en terneergeslagen. Bedankt!

Droom #4: Slangen in het bos

Droom: Ik ben in het bos op een pad met Jules, mijn zoon. We lopen rustig en dan horen we plotseling scherpe sissende geluiden, het gesis van slangen. We zien ze samenkomen en ons aanvallen. Ik neem Jules in mijn armen en we rennen. Ik zoek samen met hem mijn toevlucht in een witte auto (wrak) waar de voorstoelen ontbreken. We stappen in en gaan op de achterbank zitten, terwijl de slangen overal om de auto heen zitten. Ze proberen naar binnen te komen, en dat lukt via het dashboardkastje. Jules zegt tegen me: Ze gaan ons bijten en we gaan dood. Ik zeg tegen hem: Nee, we gaan gewoon slapen. Ik neem hem in mijn armen, de slangen kronkelen om mijn benen en armen, als een medische caduceus, met hun koppen boven de mijne. De slangen die buiten zijn maken geen geluid meer en zijn rustig. We vallen rustig in slaap en de slangen liggen er ook bij.

Droom #5: L’amoureux perdu

Droom: Ik ben in een huis (ik denk dat het het huis van mijn moeder is), ik loop vrij snel door de gang en ik draag een blauwe top en een lange rok (ik draag normaal gesproken nooit een lange rok). Er is een meisje dat me kruist en zich razendsnel naar de slaapkamer van mijn moeder begeeft. Ik loop verder en draai me snel om om haar te zien (omdat ik weet dat ze haar geliefde heeft verloren door een ongeluk: hij is door een auto aangereden, dat weet ik omdat ik de scène heb gezien. Ik stond iets verderop, buiten de scène, en zag dat mensen probeerden de man te reanimeren, maar hij is overleden. Ik dacht: "O nee! Dit wordt verschrikkelijk voor haar", ik neem haar in mijn armen en wieg haar, ik huil met haar mee en de tranen stromen over mijn wangen.