Droom #1: De gouden draak en de rode draak

Een Aziatische draak verschijnt en stijgt verticaal op. Hij is goudkleurig. Hij kijkt naar me, stijgt op en observeert me dan. Hij zweeft en wacht op me. Ik zie zijn bek bewegen alsof hij tegen me praat, en ik voel dat hij me iets wil zeggen, maar ik hoor hem niet, of nauwelijks, en ik begrijp niet wat hij me zegt. Hij toont zijn poot. Ik zie een gouden lichtbol verschijnen, die schittert als de zon. Ik nader de draak, raak hem aan en stijg op tot de hoogte van zijn hoofd. Dan ga ik achter zijn hoofd zitten. Hij stijgt met me op en ik bevind me op een andere plek. Ik ben in het wit gekleed. In het smetteloos witte decor zie ik een grote deur met een poort. De draak staat naast me. Ik blijf staan en voel mijn (eigen) vleugels op mijn rug (als een engel). Ik kijk naar mijn handen en zie de stenen van het oosten (bergkristal, meester) en het westen (edelopaal). Stijgen. Een lichtkrans verschijnt boven mijn hoofd. Ik kijk ernaar terwijl hij groter wordt. Het midden wordt zwart en groter, maar het licht van de krans blijft. Het leek op een zwart gat. Ik zie een lichtgevende witte hand uit het midden van de lichtkrans naar beneden komen. Hij trekt me omhoog. Ik ga door het midden van de lichtkrans, waarvan het centrum zwart is. Een ander universum. De draak blijft me vergezellen. L'universum is zwart. Mijn draak verschijnt smetteloos wit en gaat voorop (wijst de weg). Ik volg hem. In de verte verschijnt een witte kristallen heuvel, verlicht door smetteloos licht (het licht scheen zo zacht dat het op sneeuw leek, of op water dat langzaam van een waterval naar beneden viel). Het is het enige lichte element in het decor. Ik nader de heuvel en beklim hem. Wanneer ik bij de top kom die ik wil bereiken (het licht was daar sterk en ik wilde het bereiken), houdt de draak me tegen en laat hij me zien dat ik naar beneden moet, naar een pad zonder licht. Ik voel dat er een pad is. Ik blijf aandringen om omhoog te gaan, maar hij houdt ook voet bij stuk en maakt me duidelijk dat ik de heuvel af moet. Ik daal af. De draak volgt me en zet zijn poot neer waar ik niets kan zien. Zodra hij zijn poot neerzet, verschijnt er een pad: eerst een lijn (als een loopbrug), en dan verschijnen er aan weerszijden van de loopbrug / en wat / vormt. In het midden ligt de loopbrug, omlijst door de a (sorry, maar ik heb er geen woord voor). Ik streel de draak tussen zijn nek en zijn kop en zeg hem dat ik blij ben dat hij bij me is. Hij is blij. Terwijl we verdergaan, is alles heel helder en smetteloos. Verblindend. Heel fel voor de ogen. Ik kom bij een kristallen toren. Hij is wit met gekleurde glans (mooier dan de vorige, ik voel me er thuis). De draak stijgt naar de top van de toren, vanwaar ik de vorige kristallen heuvel kan zien. Ik zoek de verbinding met die heuvel (de draak is aan de top van mijn toren in kristal veranderd). Het lukt me niet. Geen antwoord. Ik voel dat er een kwaadaardige energie van de heuvel uitgaat. Er verschijnt (als uit het ei gekropen) een rode Aziatische draak (ik zie alleen zijn rood-gele ogen), die me agressief aankijkt (hij is zo groot en massief dat ik alleen zijn blik kan zien). Ik geef mijn draak meer kracht. Hij wordt groter en forser. We stijgen allebei op. Hij blijft van kristal en de toren (de mijne) staat er nog steeds. Ik zweef naast hem. Mijn draak valt de rode draak aan. Ik zeg hem dat ik niet van geweld houd. Ik hoor hem zeggen dat de andere draak verslagen is. Ik kijk naar beneden. Dat klopt. We keren terug naar de toren. Ik kijk over het landschap. Vanaf de voet van mijn toren straalt smetteloos licht, dat in de verte overgaat in goudkleurig licht, van rechts naar links. Het licht verlicht de hele ruimte definitief. Er vliegt een blauwe vlinder voorbij (blauw van kleur, licht goudkleurig) en voegt zijn kleur toe aan het decor. Ik voel dat ik verander. Ik hef mijn rechterarm boven mijn hoofd. Aan het uiteinde van mijn hand verschijnt een goudgele lichtbol, als de zon en met dezelfde eigenschappen. Ik word steeds lichter en vlieg op. Mijn armen doen dienst als vleugels. Bij mijn schouders en biceps zijn vlammen zichtbaar. Ik voel me als een feniks.