Droom #1: Het pad van mijn leven

Droom: Ik ben in een zaal voor oud en nieuw (feest); mijn vader en de familie van vaderskant zijn aanwezig (in het echt is dat ook zo). Ik bevind me in een lange tunnel, donker bloedrood, in een cirkel, zonder andere omgeving. Ik houd mijn dochter aan de ene hand en mijn zoon aan de andere, en loop recht vooruit over dit pad. Aan het einde van de tunnel is er een open plek met bomen, heel hoog, en de zon schijnt, het is mooi weer. Recht voor me ligt een pad, verlicht door de zon. Ik loop over dit pad, nog steeds met mijn kinderen.

Ik moet een spoorlijn oversteken (in het echt vind ik het niet fijn om een spoorlijn over te steken). Ik heb hetzelfde gevoel; ik kijk naar beide kanten en zie in de verte een stilstaande wagon. Dan raap ik al mijn moed bij elkaar en steek ik over. Even verderop is er nog een spoorlijn, die makkelijker over te steken is. Aan het einde van het pad kom ik tegenover de oneindigheid te staan: overal water, zo ver je kunt kijken, prachtig en kalm, de zon schijnt, de lucht is helder, alles is mooi en perfect. Ik ben verbijsterd en zie dat ik niet verder kan, dat is onmogelijk, er is geen pad meer. Ik sta stil tegenover die constatering; ik zou graag verdergaan, maar dat is onmogelijk. Ik draai me om, met mijn twee kinderen achter me, en steek een spoorlijn over. Mijn zoon wil niet oversteken; ik grijp hem stevig bij zijn arm en trek hem mee naar de overkant. Ik bevind me weer in de zaal van het begin (nieuwjaarsfeest), alleen, zonder kinderen. Ik loop rechtstreeks naar mijn vader en zeg: "Papa, daar is geen pad meer." Ik geef hem mijn sleutelbos zodat hij mijn auto kan nemen en zeg: "Ga zelf maar kijken, er is geen pad meer." Een flits: mijn auto is lichtgeel (niet in het echt).

Ik zit achter het stuur van mijn auto op een grote brug, zoals de Champlainbrug, en zonder dat ik iets doe, begint mijn auto vanzelf zo hard te versnellen dat ik bang word. Ik voel dat ik doodga en probeer rustig te worden door langzaam te ademen, want ik heb geen enkele controle over de snelheid. Ik zeg het Onzevader op en praat met God. Ik zeg tegen hem: "als dit de manier is waarop ik moet gaan, laat dan uw wil geschieden". Ik bevind me in de keuken van het huis, zittend bij de tafel. Mijn ex en mijn dochter zijn aanwezig en er is een engel, aan mijn voeten, in de kleuren blauw, roze en lila. Hij zegt tegen me: "Ben je klaar om te gaan?" Ik zeg tegen hem: "Ja, ik ben dit leven moe." Tegelijk barst ik in tranen uit en zeg ik dat ik zal vertrekken zonder een liefdesleven te hebben gehad dat geslaagd is. L'Ange is vertrokken. Mijn dochter en mijn ex hebben de engel nooit gezien of gehoord. Ik vertel hun dat ik ga sterven. Einde. Ik heb de hele dag gehuild.

Droom #2: Reïncarnatie

Droom: In mijn echte leven word ik op kerstavond tijdens de nachtmis naar een andere dimensie overgebracht. Alles om me heen wordt grijs en dan zie ik mijn moeder (die in 1997 is overleden), helemaal in het beige gekleed, in een straal van gouden licht. Ze houdt een kaars in haar hand, zoals een paaskaars. Ik voel dat er overal om me heen mensen zijn die ik ken, maar ik zie ze niet. Ik vroeg me natuurlijk af of dit een reïncarnatie van mijn moeder zou kunnen zijn. Is dat mogelijk?

Droom #3: Is dit de juiste persoon?

Droom: De avond voordat ik in slaap val, vraag ik of de man van wie ik hou echt de juiste persoon voor mij is en of ik moet blijven hopen dat hij terugkomt. Deze man is mijn ex-man. We zijn elf jaar samen geweest en zijn iets meer dan een jaar uit elkaar. Hij heeft een nieuwe partner, maar ik hou nog steeds van hem en diep vanbinnen heb ik nog steeds het gevoel dat we bij elkaar horen. Ik heb al lang geleden geleerd om naar mijn innerlijke stemmetjes te luisteren; meer dan eens hebben ze bewezen dat ik ze kan vertrouwen. Maar wat mijn ex-man betreft, begrijp ik er helemaal niets van. Naar aanleiding van mijn vraag kreeg ik deze eerste droom: Ik was in het huis van mijn ouders, het huis uit mijn jeugd dat ik samen met mijn ex-man wilde kopen. Ik zat op het bed van mijn ouders met mijn laptop en praatte via internet met mijn ex-man. Toen stond ik op en ging ik naar de woonkamer. Daar zat mijn ex-man. Hij zat op de stoel van mijn vader met zijn computer. Ik liep naar hem toe en knielde voor hem neer om hem te vragen of we weer bij elkaar konden komen. Hij antwoordde: ja, we zouden erover moeten praten en erover moeten nadenken. Toen werd ik wakker.

Na deze droom, die ik min of meer begrepen had, vroeg ik de Hemel om meer duidelijkheid. Tijdens mijn dutje die dag had ik dus nog een droom. Ik was opnieuw bij mijn ouders. Ik lag in de armen van mijn ex-partner. We stonden tussen de woonkamer en de keuken. Hij hield me met zijn rechterarm tegen zich aan en duwde met zijn linkerhand zijn huidige partner weg. Ze was woedend en wilde ons uit elkaar halen. Toen werd ik wakker. Helaas begrijp ik de betekenis van deze dromen niet, hoe hard ik het ook probeer. Ik geloof in tekens en weet dat ze die naar me sturen.

Droom #4: Dubbele olieverversing

Delen: Goedenavond, ik droomde deze week dat ik de olie van mijn auto ververstte en dat alle auto-onderdelen dubbel waren. Bedankt

Droom #5: Stimulatie en afhankelijkheden

Droom: We zijn met veel mensen in een feestzaal. Ik sta achter een tafel met een wit tafelkleed en allerlei dingen op tafel, maar ik weet niet wat. En dan staat er aan de andere kant van de tafel ineens Roch Voisine, die me een zakje koffiesuiker aanreikt en zegt: "Hier, daar word jij blij van!" Daarmee bedoelt hij dat hij weet dat ik iets leuk vind en dat me zal interesseren. Ik kan het zakje niet pakken omdat er veel mensen zijn en iemand anders het pakt. Dan vraag ik wat het is, en uiteindelijk geven ze het aan mij. Als ik op het zakje lees, blijkt het om een soort dinerconcert te gaan waarbij Roch samen met iemand anders optreedt. Dan zeg ik "ja" om aan te geven dat het me interesseert, en we proberen de datums te lezen omdat het zo klein gedrukt staat. Ineens staat Roch aan de andere kant van de tafel bij me. Ik sla mijn armen om hem heen terwijl ik achter hem sta, en we proberen verder de datum te lezen. Uiteindelijk zien we dat het evenement al voorbij is. We zijn een beetje teleurgesteld en Roch gaat het zakje terugbrengen of laten zien aan iemand van de organisatie en zegt dat het evenement al voorbij is. En dan lijkt het alsof hij niet meer weet of hij weer in mijn armen moet komen of niet.