Rêve #1 : Le camion blanc

Rêve : il y avait un gros camion blanc et j'en avais perdu la clef de contact. Ensuite j'ai fait à 2 reprises le même rêve, dans lequel j'étais accroché par les deux mains à une petite barque qui volait, au lieu d'être sur l'eau. Le reste de mon corps pendait dans le vide. J'étais secoué violemment et j'avais très peur de tomber. Ce rêve s'est répété 2 fois de suite...

Rêve #2 : Carrefour professionnel

Partager : mon mari se trouve à un carrefour dans sa vie professionnelle. Nous sommes en train de nous informer s'il pourrait reprendre des études pour devenir enseignant. Ce sont des études qui durent 3 ans à temps complet, ce qui aurait des incidences dans notre organisation et note situation financière. J'ai donc médité et demandé avant de m'endormir s'il était bon pour l'évolution de note famille et l'évolution de nos âmes, que mon mari entreprenne cette formation. Durant la nuit j'ai reçu plusieurs rêves dont 2 en particulier :

Dromen : ik ben zwanger (in de 8e maand van mijn zwangerschap), ik heb eerder een kleine buik en het gewicht van de baby wordt geschat op eerder laag, maar de baby maakt het goed en ik ben in topvorm. Ik voel me licht, ik heb een gemakkelijke zwangerschap, geen misselijkheid of andere kwaaltjes, we denken dat het een meisje is. Maar ineens kan ik de baby zonder enige moeite door mijn buik heen zien, het is ongelooflijk, en ik zie dat het een jongen is. We beseffen dat we nog geen naam hebben. We denken eraan hem Abraham of Mozes te noemen, maar uiteindelijk kiezen we voor Josias (dat is de naam die we onze dochter zouden hebben gegeven als ze een jongen was geweest; in werkelijkheid hebben we 2 kinderen en het is niet de bedoeling dat we een derde krijgen). In de tweede droom ben ik met mijn man en steken we de brug van San Francisco over. Hij lijkt heel hoog en heel lang. Als we halverwege zijn, stoppen we en zien we 2 uitgangen, als 2 loopbruggen, één aan elke kant van de brug, die helemaal naar beneden lopen; ze zijn smal en alleen toegankelijk voor voetgangers. L'une des passerelles mène directement à la future école de mon mari. Je me dis que c'est super si mon mari pouvait emprunter cette passerelle, ce serait plus rapide pour lui pour aller suivre ses cours plutôt que de traverser tout le pont et faire le tour. Je demande si les piétons peuvent passer par le pont de le San Francisco ou s'il est réservé uniquement aux, voitures ? Quelqu'un me répond qu'en fait ces passerelles sont des sorties de secours (dans le concret nous ne sommes jamais allés San Francisco).

Droom #3: Haardonatie

Droom: Het is avond, ik ben in een stad en ga naar een winkel. Toevallig is er in de winkel een goede vriend (onbekend in het echte leven), die ik begroet. In deze winkel kun je je haar doneren. Ik heb prachtig, dik haar met een ongelooflijke kleur: roodbruin en lang tot aan mijn onderrug (in werkelijkheid heb ik lichtbruin, heel fijn haar dat slechts tot mijn schouders komt). Ik besluit een deel van mijn haar te doneren en vraag de winkelier om het zo te knippen dat het ongeveer tot halverwege mijn rug komt. Ik denk bij mezelf dat het snel weer aangroeit, dat het goed kan zijn om het een beetje te knippen en vooral dat het anderen van «nut» kan zijn (het is in zekere zin een humanitaire donatie). Daarna geeft de man die mijn haar heeft geknipt me geld. Hij legt uit dat ze hier eigenlijk haar kopen, en dat hoe mooier het haar is, hoe meer het waard is. Ik krijg dus tussen de 160 en 200 euro, ik weet niet precies hoeveel). Ik ben erg verrast, ik had het helemaal niet verwacht. Eenmaal buiten zegt de vriend die in de winkel was dat dit geld in zekere zin een geschenk uit de hemel is, een extra inkomen, zoals wat ze een «passief» inkomen noemen. Ik ben blij en dankbaar voor dit cadeau.

Droom #4: De magische wolven

Droom: Ik was op een groot plein waar wolven belangrijk waren. Er waren er veel en er werd goed voor ze gezorgd. De wolven waren magisch, ze hadden krachten. Ik loop het terrein op, maar een mannelijke wolf houdt me tegen omdat hij me niet kent. Hij beschermt zijn terrein. Uiteindelijk loop ik het terrein op en zie ik alle wolven over het terrein rennen en spelen. Ik ben blij en vol bewondering, want persoonlijk ben ik dol op wolven. Ik zie een bijna helemaal witte wolvin met een prachtige vacht. Ze rent naar me toe; de scène speelt zich een beetje in slow motion af. Ik zie haar prachtige vacht heen en weer bewegen terwijl ze rent. Ze was heel bijzonder, ze had krachten. We moesten ervoor zorgen dat ze zich voortplantte, zodat er een roedel wolven zoals zij zou ontstaan. Ze moest paren met een bepaalde mannetjeswolf, want ook hij had krachten en was heel sterk. Daarna zien we de twee wolven in een bed liggen; ze willen paren, maar ze hebben verband om hun nek dat hen wurgt. Iemand wil ze doden. Ik haast me om het verband om hun nek los te maken en ze zijn weer veilig en wel.

Droom #5: Ziekte van Alzheimer

Droom: ziekenhuis. Ik wacht tot ik aan de beurt ben voor een onderzoek door een arts die me al een eerste keer heeft gezien ter voorbereiding op het onderzoek. Er zijn meerdere artsen, volgens mij vier, die de ene patiënt na de andere behandelen. Dan ben ik aan de beurt en is het dezelfde arts die het vooronderzoek heeft gedaan. Ik hoopte dat het een andere arts zou zijn, een Amerikaan (?), maar ik ben toch tevreden omdat hij mijn dossier al kent. Ik ga met hem mee. Hij zoekt mijn gegevens op en ik zeg dat hij gerust de tijd kan nemen om de eerste röntgenfoto's die al zijn gemaakt opnieuw te bekijken. Ik heb een probleem met beide knieën. Hij bekijkt de scan van mijn knieën en ziet duidelijk nog andere dingen die de eerste keer niet echt zijn vastgesteld, namelijk kleine steentjes aan de voorkant van mijn knieën. De röntgenkamer is vrij groot en goed verlicht, met beige licht. Ik ben aan de beurt voor een röntgenfoto van mijn knieën. De arts lijkt op Laurent (een voormalige collega van de bank waar ik werk, een zeer rustige, zelfverzekerde man, die toch is ontslagen omdat hij als te weinig actief en efficiënt werd beschouwd. Ik vraag me af of ik voor deze droom niet juist zijn positieve kant voor ogen heb). Er is een patiënt voor mij, een wat gezette vrouw. Zij helpt om het apparaat voor mij klaar te zetten. Ik zie de schermen waarop de arts de plaatsing op het lichaam van de vrouw nauwkeurig afstelt. Dan verschijnt er: «ALZHEIMER». Het apparaat stelt deze ziekte automatisch vast, maakt een röntgenfoto van de bovenarm, waar enkele cysten of vlekken (?) zitten die verband houden met de ziekte van Alzheimer (?), en dan bevalt ze via haar sleutelbeen van twee kleine harige aapjes, die de arts meteen met een injectie doodt. De vrouw wil ze eigenlijk houden, maar de arts verzet zich daartegen en spuit meteen het dodelijke middel in. De vrouw lijkt een lichte verstandelijke beperking te hebben, ze lijkt wat achterlijk.

Delen: in werkelijkheid ben ik bang dat ik op een dag een ziekte als Alzheimer krijg als gevolg van een nogal verdraaide seksuele praktijk, die indruist tegen mijn diepste wezen. Soms ben ik bang dat mijn hersenen «op hol slaan» door sterke innerlijke tegenstellingen tussen mijn dwangmatige seksuele praktijken en de verlangens van mijn ziel.