Droom #1: L'herberg

Droom De droom begint bij de ingang van het huis. Ik ruik de geur van hout, binnen is het licht en gezellig. Het is vast een herberg waar je stopt op zoek naar eten, slaap en rust. Ik zie links een bartafel, maar er is geen bar. Rechts zie je de deur naar de keuken. Rechtdoor zie je een gang met aan weerszijden twee kamers (4 in totaal). En aan de andere kant van de gang de uitgang naar de tuin. Er staat een bank voor een groot raam en er ligt een versleten kleed. Tegelijkertijd is alles schoon en licht, de lucht is zwaar en smaakt goed. Daarna bevind ik me onder een dak, in gezelschap van vreemden. Ik heb de indruk dat het daklozen zijn, gekleed in armoedige kleren. Ze zijn angstaanjagend. Ze dobbelen en ik doe ook mee. Ze zijn heel gevaarlijk en onaangenaam, de inzet is te hoog, ik wil weg, maar ik ben te bang. Ze lachen me uit als ik verlies en bedreigen me. Ik ben weer in het huis. Ik ga door een andere deur en kom in de keuken terecht. Het lijkt alsof die uit een sprookje komt, met grote soeplepels aan haken boven de tafel. Het is een heel fijne plek. Ik denk dat hier goed gekookt wordt. En ik heb veel respect voor degene die voor dit huis zorgt. Ik besef ook dat het een herberg is, maar er is geen personeel. Ik dobbel weer. Maar deze keer ben ik niet bang voor mijn tegenstanders. Ik heb niet langer het gevoel dat ze eng zijn. Ze zijn gewoon ouder dan ik en kennen regels die ik moeilijk kan begrijpen. Ik weet dat me iets ergs zal overkomen als ik verlies. Daarna begin ik de regels te begrijpen. En ze spelen respectvol met me. Ze zijn met z’n drieën. Er is een vrouw met een veel te hoge stem. Er is bijna geen kleur. In het hele huis zie je alleen de kleuren van hout, koper, grijs, lichtgrijs en lichtgroen. Ik ben weer bij de ingang; iemand pakt me bij de hand en zegt dat ik naar hen toe moet. Ze willen me zien. We dalen af naar de kelder. Het is een grote grot. Ik sta tegenover de ingang en voel me zo klein; ik begrijp niet wat er gebeurt. Ik draai mijn hoofd en zie katten. Enorme katten. Ik ben zo groot als hun poot, zo enorm zijn ze. Het is donker, ik heb het gevoel dat er geen plafond is, of dat de katten met hun koppen het plafond raken. Ze zitten daar met hun ogen dicht te slapen. Ze zijn hier al heel lang, langer dan het huis. Ze kijken al heel lang naar de dromen en houden mij ook in de gaten. Ik voel hun ademhaling. Ik ben weer bij de ingang. Ik moet weg. Ik zie de trap langs de muur van de keuken; die leidt naar de deur midden in de muur en daarna naar boven. Daar woon ik. Het is mijn huis. De slaapkamer is heel licht, hoewel de gordijnen dicht zijn: een lichtroze dekbed op een groot bed, een kledingkast, een spiegel. Ik kan er niet mee omgaan, het is te veel voor me. Iemand slaat zijn armen om me heen, ik weet niet wie, maar het doet me goed. Ik voel me beter. Ik loop naar het raam, kijk achter de gordijnen en besef dat deze hele plek zich anders door de tijd beweegt. Het traject van de slaapkamer is niet hetzelfde als dat van de rest van het huis. Dat stelt me meer gerust. Ik glimlach. Ik word wakker.

Droom #2: De brandweerwagen

Droom: Ik was op een nacht aan het nadenken over wat me ervan weerhoudt een bepaald welzijn te bereiken. Ik kreeg deze droom: Ik ben samen met mijn nicht Anna in een steegje. Een brandweerwagen met een aanhanger probeert naar rechts af te slaan, maar is te groot om een ander steegje in te rijden. Daarom breekt hij een railing en een staander van een duplexwoning. *Anna: Heeft een heel goed gevoel voor humor. Intelligent, wetenschappelijk ingesteld. Ze wist al op jonge leeftijd dat ze geen kinderen zou krijgen, maar ze zorgt voor mijn zoon wanneer ze hem ziet. Ze is ook zijn meter. Ik zeg tegen een brandweerman in de wagen dat ze het niet zullen repareren. Hij stapt uit de wagen en volgt ons. Hij zegt dat ze het zullen repareren, maar ik geloof hem niet. Mijn nicht zegt dat het bij haar hetzelfde is. De brandweerman vertrekt weer. Daarna hebben we een fiets en laten we die midden in een winkel met een industriële uitstraling achter om hem daar te laten repareren.