Droom # 1: De storm van woede

Droom: Aan het begin van de droom bevind ik me een paar meter boven de grond in de lucht en zie ik hoe zich onder mijn ogen een scène afspeelt. Gaëlle, een begeleidster met wie ik al eens in een vakantiekamp heb gewerkt, heeft een conflict met een kampdeelnemer. Ik begrijp dat het conflict is ontstaan doordat Gaëlles ego gekrenkt is en wijs haar daarop. Daardoor wordt ze nog bozer (als ik met haar praat, bevind ik me nog steeds hoog in de lucht, maar dat lijkt in de droom niet vreemd)

De spanning loopt op en er ontstaat een fysieke strijd tussen Gaëlle en de kampdeelnemer. Daarna bevinden we ons allemaal op de binnenplaats achter het huis van mijn ouders. Ik lig dan op de grond. Er zijn ook andere mensen bij ons. Er steekt een storm op. Het waait, er hangt spanning in de lucht en er zijn grote, dikke, sliertige wolken. De schutting tussen de binnenplaats van mijn ouders en die van de buren is enorm hoog, ongeveer 5 keer hoger dan in werkelijkheid. Door de stormwind valt er een stuk van de schutting op ons. Er hangt een sfeer van angst en rampspoed. In mijn droom wist ik dat dit zou gebeuren. Dan begint de schutting stuk voor stuk in te storten en proberen we onszelf te beschermen. In mijn droom breng ik dit in verband met de veranderingen van 2012 en denk ik dat de kracht van mijn bewustzijn me kan helpen. Daarom begin ik mijn recitatieoefening te doen en neemt de situatie een beetje af, alsof ik uit deze rampzalige werkelijkheid ontsnap. Aan het einde van de droom is de schutting helemaal omgevallen en scheidt er niets de twee binnenplaatsen meer.

Droom (tweede): Als ik de badkamer verlaat, zie ik mijn weerspiegeling in de spiegel en daar schrik ik heel erg van. Mijn gezicht lijkt levenloos en ik ben heel mager, zonder leven. Wanneer ik in mijn slaapkamer aankom om naar bed te gaan, merk ik dat mijn lakens een beetje nat zijn naast mijn kussen. Daardoor raak ik nog meer in paniek, omdat ik niet begrijp hoe de lakens nat kunnen zijn geworden zonder dat ik in bed lag. Ik ben zo bang dat ik besluit mijn broer te bellen (met wie ik in het echt samenwoon). Dan hoor ik hem schreeuwen als hij wakker wordt (het is nacht in mijn droom), alsof hij ook in paniek is. Maar even later komt hij mijn kamer binnen en is hij kalm en rustig. Ik wil hem uitleggen wat er aan de hand is en hem meenemen naar de badkamer, maar de hoek van de badkamer is helemaal donker en we durven er niet naartoe. Daarom besluiten we in de keuken te blijven. Dan zegt hij: «Wacht even, ik ga een toast maken en dan praten we erover.» Hij stelt me gerust. Maar dan zien we dat het licht in de badkamer aan is en zeggen we tegen elkaar dat er iets vreemds aan de hand is, aangezien niemand daar is geweest. Mijn broer besluit een kijkje te gaan nemen en ik volg hem. Terwijl ik naar de badkamer loop, voelt het alsof ik me er vanbinnen op voorbereid om te schreeuwen en iemand of iets aan te vallen dat daar zou kunnen zijn. Wordt vervolgd.

Droom # 2: Paniek en verwarring

Droom: In de eerste scène ben ik met een groep mensen bezig met een activiteit. De mensen liggen op hun rug op de grond, op een rij, en in het begin leg ik uit hoe de activiteit zal verlopen (ik weet niet meer waar die uit bestond). Daarna lig ik zelf ook op de grond, op mijn rug. Op een gegeven moment praat ik met Charles, die naast me ligt. Vervolgens legt hij zijn hand op mijn schaambeen en realiseer ik me dat ik naakt ben. Ik heb dan het gevoel dat het zover is en dat we een stel zullen worden, maar ik voel me ook ongemakkelijk, omdat we met andere mensen zijn en dit niet gepast is. Ik wijs hem daarop. Daarna word ik in mijn droom wakker in een andere scène. Alsof de eerste scène van de droom een droom in mijn droom was. Wanneer ik uit mijn droom wakker word, lig ik echter niet in mijn bed, maar in bad, en bovendien zit ik niet in mijn lichaam, maar er net een beetje naast. Ik zie mezelf en raak echt in paniek, omdat ik niet begrijp wat er gebeurt. Ik zeg tegen mezelf dat ik moet gaan... Uiteindelijk hebben we niet echt de tijd om in de badkamer te kijken, omdat er op de deur wordt geklopt. We kijken door het kijkgaatje en er staan meerdere mensen op een rij voor de deur. Ze hebben een ongezonde, waanzinnige uitstraling. Ik doe de deur open en op dat moment is er nog maar één meisje over, dat met geweld het appartement probeert binnen te komen. Ik probeer de deur tegen haar dicht te doen, maar ze weet zich naar binnen te wurmen en steekt een spuit in mijn arm, waarna ze een vloeistof in me injecteert. Ik ben nog banger, omdat ik denk dat die vloeistof de waanzin die ik in me voel opkomen zal versterken. Aan het begin van de tweede droom (ik weet niet meer waar ik deze scène moet invoegen) weet ik zeker dat ik met Charles moet gaan praten, en ik zeg zelfs tegen mezelf dat ik hem meteen een e-mail moet schrijven om een afspraak te maken. Sinds een paar weken heb ik het gevoel dat ik herinneringen aan het verlies van contact met de werkelijkheid bezoek, en ik zie een verband tussen die herinneringen en mijn tweede droom. Soms wordt het zo intens dat ik het gevoel heb dat ik ga flauwvallen. Deze bewustzijnstoestanden van waanzin maken me echt heel bang. Ik voel ze heel dicht bij mijn bewustzijn, heel aanwezig, zelfs als ik wakker ben. Soms heb ik het gevoel (en ben ik bang) dat er iets in mij doorslaat.

Droom # 3: L’dier half walvis, half monster van Loch Ness

Droom: Mijn moeder en ik lopen een weg af. Links van ons ligt een meer. Als ik onderaan de helling ben aangekomen, zie ik een vreemd dier in het meer, vlak bij de oever. Een soort walvis gekruist met het monster van Loch Ness! De helft van zijn lichaam steekt boven het water uit. Mijn moeder stapt over een klein hekje en gaat het water in om naar het dier toe te gaan. Ik zeg dat ze er niet heen moet gaan; het dier kan agressief zijn en ik voel me er niet gerust op, maar ze luistert niet naar me en lijkt erg zelfverzekerd. Mijn moeder klimt op de rug van het dier, dat een beetje verrast is en een stoomstraal uitstoot, een kreet slaakt en zijn bek opendoet. Ik zie in zijn bek twee grote, witte, vierkante tanden. Gelukkig is het helemaal niet agressief. Ik ben toch verbijsterd dat ik zoiets meemaak en zeg tegen mijn moeder: «Jemig, ik ben mijn fototoestel in het hotel vergeten.» Ze antwoordt: «Dan moet je je geheugen maar aan het werk zetten!» (N.B.: de droom speelt zich af in zwart-wit.)

Droom # 4: Drie prachtige bloeiende bomen

Droom: Ik ben in een groot warenhuis met meerdere verdiepingen en loop op de begane grond tussen de afdelingen door. Ik wil iets moois kopen om de mensen die ik in therapie ontvang welkom te heten (ik zoek bijvoorbeeld een geurkaars, een mooie lamp of een vaas). Daarna ben ik op vakantie in een groot huis in een kleine stad of een dorp. Het is in ieder geval geen grote stad. Daar wonen drie mannen samen (in het echte leven onbekenden, maar in de droom vrienden). Boven, in de keuken, zet een van hen koffie (ik denk dat het ochtend is; ze worden wakker en maken hun ontbijt klaar). Ik zeg dat dat een goed idee is en dat ik ook koffie met hen zal drinken. Daarna ga ik naar huis, want mijn vakantie is voorbij). (VERVOLG) Dan kijk ik vanaf het kleine balkon van de keuken en zie ik beneden op de binnenplaats drie prachtige bloeiende bomen. L’une is een frangipaniboom en de twee andere zijn soorten Japanse pruimenbomen. Ze lijken op elkaar, ze zijn groot en hun bloemen zijn roze en wit. Ze staan volop in bloei. Ik zeg tegen een van de vrienden dat hij geluk heeft met zulke bomen, vooral omdat ze in onze streken moeilijk groeien, omdat het hier te koud is (vooral de frangipaniboom; ik zag er veel toen ik in Vietnam woonde. Het zijn prachtige bomen met zeer geurende bloemen). Overigens denk ik dat het in de droom niet het warmste seizoen is (eerder de late herfst of winter), maar deze bomen zitten echt vol bloemen; dat is uitzonderlijk.