Droom #1: Het stinkdier

Droom: Ik droomde dat er een stinkdier bij mij thuis naar binnen kwam. Ik zocht het overal; ik was bang dat het zou plassen, maar een zacht stemmetje zei me dat dat niet zou gebeuren. Ik vond het terug en zette het weer buiten. Ik was heel blij. Het was alsof het op bezoek was gekomen.

Droom #2: De transformatie

Droom: Ik moet met mijn familie naar Québec gaan om iemand te bezoeken die is overleden (opbaring). Dat gebeurt in een grote kathedraal op een berg in de stad. Bij aankomst moeten we honderden treden beklimmen voordat we de kathedraal binnengaan; het is enorm. Binnen is het een beetje donker, we moeten twee verdiepingen hoger. Eenmaal boven komen we in een mooie, grote, verlichte zaal. Ik zou bijna zeggen dat de zaal vrolijk is; ik voelde me opgetild. Ik loop naar het lichaam toe. Het is een vrouw, een tante van mijn moeder, die haar lichaam meer dan 30 jaar geleden had laten sterven. Ze had haar lichaam laten invriezen. We hielden dus een soort begrafenis, zodat ze die dag weer tot leven kon komen. Als ik dichterbij kom, zie ik haar lichaam veranderen, alsof haar huid smelt. Je ziet haar steeds jonger worden. Zodra de transformatie is voltooid, is ze mooi, veel jonger en springlevend. Haar gezicht straalt. Ze komt uit de tombe, springt op de grond en loopt de kamer uit, richting het licht, terwijl ze vrolijk glimlacht. Terwijl ze veranderde, gebeurde er ook iets met mij. Daarna vertrok iedereen. Ik ging ook weg, maar ik nam niet dezelfde deur als waar ik door naar binnen was gekomen. Toen wist ik niet meer waar ik was; er waren heel veel trappen. Ik besloot naar beneden te glijden. Beneden zag ik een man, een automonteur, die me zei dat ik via de voorkant moest omlopen. Ik nam de straat ernaast en liep naar de voorkant. Er waren verschillende tieners die blij waren me te zien, alsof ze me kenden. Toen besefte ik dat ik dezelfde transformatie had doorgemaakt als de vrouw. Ik was een tiener en de groep ging naar de stad om feest te vieren. Een jongen probeerde me te versieren en een meisje wilde met me vrijen. Mijn familie was naar huis vertrokken en het meisje wilde dat ik bij haar bleef, omdat ze de volgende dag naar mijn stad zou vertrekken. Ik vond het een beetje verwarrend, maar was blij, alsof ik een tieneravontuur beleefde. Ik accepteerde gewoon wat er gebeurde.

Droom #3: Ik heb geen reden om in slaap te vallen

Droom: Ik droom dat ik op een plek ben waar het heel licht en wit is; is het buiten of binnen? Dat kan ik niet zeggen. Ik ben omringd door veel mensen die ik ken en die al heel lang geleden zijn overleden, onder wie mijn moeder. Ik kan hun gezicht niet zien, en dat van mijn moeder ook niet, maar ik weet dat zij het zijn en dat ze er weer zijn. Ik ben daar heel blij mee, maar het probleem is dat ik moeite doe om mijn ogen open te houden zodat ik met hen kan praten... Ik val in slaap, ik doe enorm mijn best om me niet uit te strekken en te gaan slapen... Ik zeg tegen mezelf dat het belachelijk is, ik heb geen reden om zomaar in slaap te vallen, zeker niet in deze prachtige situatie waarin ik de mensen kan terugzien van wie ik zoveel heb gehouden en die ik zo erg mis! Als de droom eindigt, geef ik toe aan die onweerstaanbare drang om me uit te strekken en te gaan slapen. In werkelijkheid is het 4.00 uur 's nachts en ik voel me verschrikkelijk... moe, uitgeput, maar vooral... teleurgesteld dat ik niet meer van deze mooie droom heb genoten.

Droom #4: Mondkanker

Droom: Ik ben bij mijn schoonzus France. Ze laat me beelden van uitzonderlijke kwaliteit zien, die worden geprojecteerd op een groot wit scherm dat aan de muur van de gang hangt. Er zijn 4 beelden in vierkanten, gerangschikt in een raster van twee bij twee. Een van de beelden trekt bijzonder mijn aandacht; het lijkt op een ster (meerdere lijnen vertrekken vanuit het midden en vormen lichtstralen in blauwpaars). Ik ben gefascineerd door de witte projector die zulke mooie beelden geeft. Ik wil hem uitproberen. Daarvoor moet ik hem op mijn schouder plaatsen om te kunnen projecteren. Tot mijn grote verbazing kan ik hem, ondanks zijn kleine formaat, niet tot op mijn rechterschouder tillen, want hij is heel erg zwaar. Ik ben teleurgesteld. Op dat moment loopt mijn zwager (die in werkelijkheid de partner van France is) glimlachend voor ons langs in de gang en verlaat het huis. Andere scène. Mijn schoonzus glimlacht naar me en ik merk dat haar tanden zwart zijn en dat de binnenkant van haar mond bedekt is met zweertjes. Ze vertelt me dat ze kanker heeft. Ik antwoord: « Net als Monique » (een andere schoonzus van mij, die in het echt mondkanker heeft gehad en is geopereerd. Ze hebben onder haar tong moeten schrapen om de tumor te verwijderen). France is echt erg verbaasd als ze dit nieuws hoort. Ze wist het niet. Dan wordt haar gezicht weer helemaal sereen. Alsof haar ziekte haar niet raakt.