Droom #1: Licht en boeken

Droom: Ik ben ergens in de kelder en daar zie ik een doos die opengaat. In de doos schijnt een helder, stralend licht. Het deksel van de doos gaat open en er liggen 5 boeken in, die spirituele boeken lijken te zijn of dat zouden moeten zijn. Ik voel me gezegend en blij dat ik toegang heb tot deze kennis en van bovenaf word geleid. Terwijl ik me nog steeds goed voel wanneer ik naar deze boeken in de doos kijk, hoor ik iemand (een vrouwenstem) mijn naam roepen: "Ishrit", "Ishrit"... en ik herken in mijn gedachten dat ze mij roept.

Droom #2: De momenten die ik doorbracht met mijn spirituele mentor uit mijn kindertijd

Delen: Waargebeurd voorval - De afgelopen dagen hebben we gemerkt dat Anita (mijn dochter van 6) wanneer ze iets eet wat ze lekker vindt, zelfs als haar bord vol ligt, vraagt: "EIs er daarna nog genoeg over voor mij om meer te krijgen?". We hebben haar meerdere keren geprobeerd uit te leggen wat dankbaarheid is, dat we geluk hebben dat we genoeg hebben van wat we nodig hebben en dat zulk gedrag kan betekenen dat je hebzuchtig of egoïstisch bent (wat niet goed is).

We raden haar aan om eerst op te eten wat ze op haar bord heeft liggen, en als ze daarna nog wat wil, geven we haar wat. Dit gebeurt dus al een tijdje... Maar gisteren, tijdens de lunch, deed ze hetzelfde met mango’s!... Dus zeiden we op strenge maar evenwichtige toon: "Vandaag geen mango’s; totdat we leren onszelf in bedwang te houden." Madisson en ik aten er ook geen, zodat ze zich niet buitengesloten zou voelen...

Droom: Voor het eerst zag ik mijn spirituele mentor uit mijn jeugd in een droom... We waren in een huis (dat niet op mijn echte huis leek). Hij vroeg me: "Is er iets te eten?" Ik wist dat we allemaal aan een ceremonie zouden deelnemen (zoals een spirituele bijeenkomst/workshop).

Omdat we daar zouden eten, was er thuis niets gekookt. Daarom vertelde ik hem dat en stelde ik voor om buiten iets te gaan halen (waar de workshop plaatsvond en er nog tijd was voordat die begon). Hij zei niets, keek me strak aan (heel anders dan hoe ik hem in werkelijkheid had gezien) en ging zitten, alsof hij ergens over nadacht...

Na een tijdje stilte bood ik daarvoor mijn excuses aan en vroeg ik hem het zich niet aan te trekken. Het was alsof hij uit zijn gedachten terugkeerde en me met veel mededogen en een vriendelijke glimlach aankeek... Hij zei: "Nee, nee... Het is oké, ik voel me helemaal niet slecht". Toen vervolgde hij: "Laat me je iets over mijn jeugd vertellen..."

"Als mijn vader bezig was met het nakijken van examenpapieren, stoorde ik hem soms herhaaldelijk met dingen als: "Laten we naar huis gaan... Laten we naar huis gaan..." Soms ergerde hij zich daaraan en werd hij streng tegen me, maar ik was altijd vrolijk en bleef hem niets kwalijk nemen. Het is heel mooi om als een kind te zijn en je niet door kleine dingen van je stuk te laten brengen".

Hij vervolgde: "Toen mijn vader me hielp met de schommels en me van achteren duwde... was ik altijd moedig en voelde ik geen angst... Moedig zijn is ook een prachtige eigenschap..."

Delen: Toen ik wakker werd, bad ik (zoals ik meestal doe) dat ik de les die ik moet leren, goed zou verwerken... Na een paar minuten stilte kwam deze intuïtieve gedachte bij me op: "Is er een verband tussen deze droom en de situatie die we met Anita hebben meegemaakt?