Vraag over de resonantiewet:

Delen: Volgens de resonantiewet moet ik wat ik bij een ander zie en waar ik me aan stoor, ook in mezelf bekijken en eraan werken. Oké! Kan deze waarneming helemaal van mij zijn, dat wil zeggen: bestaat bijvoorbeeld de behoefte aan erkenning die ik bij de ander meen waar te nemen niet echt in die persoon, maar is het alleen een 'beeld' van mezelf en niet de werkelijkheid van die ander? Eigenlijk gaat mijn vraag over mijn vermogen om waar te nemen, om te 'lezen' wat zich buiten mij bevindt. Soms twijfel ik aan mijn waarnemingen of vertrouw ik ze niet, omdat het misschien alleen projecties zijn. Kun je daar iets over vertellen?

Droom #1: Foto's in de bergen

Delen: Ik ben een 17-jarige scholier. Mijn broer (van wie een van de engelen Anauel is) is mijn oudere broer. Ik bewonder hem enorm en ben erg op hem gesteld. L’iPhone (ik weet niet of dat van belang is) is in werkelijkheid van mijn moeder. Het hoesje is hemelsblauw en op het beginscherm staat de afbeelding van de kennis van Gabriël

Droom: Ik ben boven op een berg met een man, waarschijnlijk mijn vader. De zon gaat onder of komt op en er ligt sneeuw. Ik probeer foto's te maken, maar het lukt me niet. Dan gooit mijn broer, die zich net bij ons heeft gevoegd, de iPhone van mijn moeder naar me toe en zegt: « Hier, mama geeft hem aan jou ! ». Daarna ga ik dichter naar de rand van de berg om er een foto van te maken, maar hoewel het nog steeds op de berg is, is het niet meer dezelfde berg. Er ligt nog wel sneeuw en de zon staat op dezelfde plek. Wanneer ik foto's probeer te maken, wordt de zon doorzichtig en begint hij alle kanten op te bewegen.

Droom #2: Enorme groene sapcentrifuges

Delen: De avond vóór deze droom heb ik voor $333.32 aan boodschappen gedaan. Omdat ik bij de kassa reageerde, zei de kassière dat ik desgewenst kon afronden naar 0.33$. Ik antwoordde niet; de boodschap was duidelijk: Sitael was erbij. Voordat ik deze droom had, had ik gevraagd of het goed was voor de ontwikkeling van mijn ziel om nu de IRSS-opleiding te volgen. Mijn droom bestaat uit 3 scènes.

De droom:
1e tafereel: Ik was met een groep en volgens mij had iedereen een loterijlot, behalve ik. Ze speelden een spel dat ik niet begreep en ik voelde me anders, minder scherp van geest, zoals men soms zegt. Het ging erom zich uit te kleden. Ik voelde me een beetje ongemakkelijk, maar goed, ik doe het, om er uiteindelijk achter te komen dat alleen ik uitgekleed was. Toen voelde ik me nog ongemakkelijker, dus kleedde ik me weer aan.

Het 2e tafereel: Ik was met een vriendin (in het echte leven onbekend) bij mijn vriendin Pauline thuis, maar in het echte leven was het niet haar huis. We waren op een plek naast haar huis, een beetje zoals een heel kleine garage, bekleed met vervaagd wit cement en niet schoon genoeg voor wat zij daar deed. Ze had 3 enorme apparaten om groene sappen te maken. Dat wil zeggen, in 3 stappen. Met het eerste apparaat werkte ze op hoogte, terwijl wij van beneden toekeken. Een ander apparaat werkte zelfstandig aan de eerste bewerking en zat tot de rand vol donkergroen gebladerte. Het was net een grote vierkante mand. Een klein bundeltje bladeren valt op de grond en de vriendin die bij me is, legt ze terug in de mand. Ik denk dat het niet schoon is om dat te doen. Het 3e apparaat staat achter me als ik naar links draai.

Eindelijk het 3e tafereel: Ik was volgens mij bij de eerste groep en er waren bruine kippen binnen op de grond. Ik vond dat een beetje bijzonder. Een enorme bruine kip die ik wilde aaien, kwam naar me toe en pikte met haar snavel in mijn vingertoppen. Daarna besloot ze op me te klimmen. Ik zat en kon niet meer opstaan. De kip voelde zich heel erg op haar gemak en lag heel comfortabel, maar was vooral rustig. Ik was blij om te merken dat een kip comfortabel op me kon zitten, want een kip laat zich niet gemakkelijk oppakken. Ik was daar trots op.