Droom #1: De huishoudster

Droom: Ik zie een stevig gebouwde vrouw die ik ken als de huishoudster. Ze draagt een traditionele Indiase sari, netjes over haar schouder vastgespeld en netjes geplooid aan de voorkant. Haar haar is ook netjes op de Indiase manier gevlochten.
Dan schrik ik wanneer ze zich omdraait en ik zie dat ze geen onderrok onder haar sari draagt. Omdat de sari dun is, kan ik haar ondergoed en benen duidelijk zien. Ik stuur haar naar huis en zeg dat ze zich fatsoenlijk moet kleden en pas daarna naar haar werk moet gaan.
Ze gooit haar armen in de lucht en begint hardop woorden te mompelen die ik niet kan horen, maar ze is duidelijk ontevreden dat ze zo wordt uitgekozen. Ik word wakker.
Droom #2 : Dj zijn

Droom: Ik zag mezelf als dj op een feest. Ik zette het volume veel te hard, en daarna was het evenement afgelopen. Ik kwam aan in het restaurant; het thema was rood. Ik zag mezelf momo's eten met stokjes. Ik zag ook een vriendin naast me zitten en leerde haar met stokjes eten.
Droom #3: Over angst

Droom: Ik was met mijn studievrienden in dezelfde kamer, met mijn vriendin Sophia en andere vrienden. We gingen samen naar onze hogeschool en deden het examen. De school was heel groot, met veel gebouwen en veel klaslokalen, en ik zocht mijn examenlokaal. Ik wist niet in welk lokaal ik moest zijn. Toen zorgde iets ervoor dat ik het schoolgebouw verliet. Het leek alsof ik iets verkeerds had gedaan en bang was om ontdekt te worden. Ik weet niet meer wat ik had gedaan. Ik hield een stapel documenten, papieren en een usb-stick in mijn hand.
Nu was ik als het ware in een ander land. Ik kende de weg niet en kon de taal van de straatnaamborden niet lezen. Ik probeerde alle documenten, de usb-stick en dit geheime papier te verbergen. Ik ging naar een afgelegen plek waar een holte was waarin ik alles kon stoppen. Maar het leek erop dat ik niet alles erin kon stoppen, en ik was bang om ontdekt te worden. Ik vertrok en ging naar het huis van een kennis. Daar zag ik de baby van een buurman, die daar blijkbaar woonde.
Ik leef voortdurend in angst, alsof ik wordt achtervolgd. Ik ben bang om ontdekt te worden en bang dat anderen mijn hand zullen zien. Ik kon het niet, en bleef bang. Het is een nachtmerrie.
Iemand was naar me op zoek: een vrouw zocht me en achtervolgde me. Ik zag dat mijn ouders wisten dat ik dit probleem had. Mijn vader was boos op me. Hij lag verdrietig in een hoek. Mijn moeder praatte met hem en legde mijn moeilijkheden uit. Toen zei mijn vader dat hij boos op me was omdat ik hem niet eerder over mijn probleem had verteld. Hoewel hij me veel had geholpen, verweet hij me dat ik het probleem zelf had proberen op te lossen. Daarna begon mijn vader me te helpen het probleem op te lossen. Hij ging met me mee om een plek te zoeken waar we dit document konden vernietigen.
Als iemand dit document ziet, komen we iets te weten. We moeten het vernietigen, zodat niemand erachter komt. Mijn vader en ik liepen door een gebied vlak bij het strand, langs een soort markt aan zee waar vis en zeevruchten werden verkocht. Mijn vader en ik zochten een computerwinkel om de documenten te vernietigen. Toen we op de strandmarkt aankwamen, wisten we dat dit niet de plek was die we zochten. Mijn vader wilde een andere route nemen, maar ik zei dat ik wilde gaan kijken hoe de zee in het buitenland was en dat mijn vader soms naar het buitenland ging om deze plek te zien en te ervaren.
We gingen meteen naar achteren. De weg was nat en vies, en aan het einde van de straat was de badkamer. We gingen naar de badkamer. Toen zag ik dat ik alleen was in mijn land. Ik was op een verlaten plek, als bij een grens. Toen zag ik mijn moeder buiten staan om me op te halen. Ik was nog steeds bang dat ik ontdekt zou worden, omdat de documenten nog niet waren vernietigd. Er kwamen wat mensen voorbij. Mijn moeder probeerde me te beschermen en nam me mee naar huis.
Toen zei een groep mensen dat er een wolf voor hen stond. Ze zeiden dat de wolf niet gevaarlijk leek. Maar toen ik de wolf hoorde en zag, was ik bang. Mijn moeder probeerde me in veiligheid te brengen. Toen ik die plek ontvluchtte en naar huis ging, kwam ik een groep mensen tegen: de docenten van de hogeschool. Ik had hen al jaren niet gezien en had het gevoel dat ik oude bekenden weer ontmoette. Ik zag dat ze veranderd waren.
Ik ging naar huis, en met die angst zou mijn vader op me wachten zodat ik even kon uitrusten en hij me daarna naar de plek kon rijden om het document te vernietigen. Maar toen ik thuiskwam, belde een vrouw die me achtervolgde mijn vader en vroeg hem of ik thuis was. Mijn vader was ook bang. Ze kwam erachter dat ik thuis was en zou meteen naar mijn huis komen.
Ik was zo bang. Ik opende de kast van mijn vader om het meubel te repareren, en ik was zo bang dat ik twee kippeneieren brak in de kluis van mijn vader. Het zag er erg vies uit. Ik was bang dat mijn vader boos op me zou worden, maar op dat moment maakte hij zich meer zorgen om mij dan om wat ik verkeerd had gedaan. Ik werd wakker terwijl ik nog steeds zenuwachtig was en wegrende, zonder te weten waarheen.