Teken #1: Het lieveheersbeestje

Vandaag heb ik mijn moeder naar de spoedeisende hulp begeleid, naar de triageruimte tussen de brancards (ik ben uiteraard bij haar gebleven, omdat ze erg gedesoriënteerd was, temeer daar ze aan de ziekte van Alzheimer lijdt). Sindsdien ligt ze op de afdeling longziekten en zal ze aanvullende onderzoeken ondergaan (een bronchoscopie en een hartecho), die nog niet zijn uitgevoerd omdat er geen artsen beschikbaar zijn en de aanvragen zich tegelijkertijd opstapelen. Ik heb mezelf deze vraag gesteld... Ik zoek de betekenis van het «lieveheersbeestje»? Ik heb in al uw boeken naar het symbool gezocht, maar heb het nog niet gevonden. Ik zag er een op het bed van mijn moeder, vlak voordat ze werd opgenomen (bij haar thuis), en later die week nog een op de trap naar mijn huis, nadat ik dit aan mijn zus had verteld (aan wie ik uw boeken heb laten lezen). Gisteren stuurde ze me een bericht dat ze net een lieveheersbeestje in de badkamer bij mama had gezien. Men zegt dat het een goed voorteken is, maar (en dat is in wezen niet tegenstrijdig) het wordt ook «beestje van Onze-Lieve-Heer» genoemd (vliegt het naar de hemel?)... Het verstand speelt een rol (een vliegend insect), maar ik denk dat ik er te veel bij betrokken en te verward ben om het goed te kunnen interpreteren tijdens haar periodes van verwardheid. Mama zei tegen me dat ze «op de roze taxi moest wachten» en had het ook over de «vlucht van de duif». Kortom, ik weet het niet meer zo goed, of ik wil misschien niet al die tekens lezen. Dit terugkerende teken houdt me bezig.

Droom #2: Overgang naar de puberteit

Ik hoop van harte op een interpretatie van deze droom die Josée afgelopen december had. Ze is nu 11 en komt in de puberteit. Het klopt dat ik een echte verandering in haar heb gevoeld..

Er was een band meerdere keren opgerold in mama's buik, onder het buikvet (voordat ze geboren werd, zodat ze geen pijn zou krijgen), maar aan de binnenkant, in haar buik. Mama is dik. Daarna ondergaat ze een cosmetische operatie om de band en het vet te verwijderen. Daarna is mama weer normaal. We willen niet slapen in het hotel waar mama geopereerd is, dus vertrekken we. We gaan naar het restaurant waar tante Lopez werkt. We zijn in Spanje (deze tante is Spaans). Haar oudtante (tante Lopez): Ze zegt dat we bij haar mogen komen slapen. Ze heeft een heel klein appartement boven het restaurant. Maar een Aziatische familie vertelt ons dat er kakkerlakken en wormen zijn. Het is nacht. We zoeken een andere plek om te slapen. Dan komt er een Aziatische jongen aan met een sleutel in zijn hand. Hij maakt lawaai bij een gouden net, krabt eraan en wil het doorknippen. Mama zegt dat hij het niet mag doorknippen. Hij draait zich om, laat zijn sleutel zien, trekt een groot mes en bedreigt ons. Hij is een tiener, de zoon van de Aziatische familie. De moeder van de jongen verontschuldigt zich. L'ado neemt zijn kleine zusje mee in een auto. De vader zit in een andere auto en wil hem naar de politie brengen, maar de tiener rijdt zelf en wil ons aanrijden. Ik zeg tegen mama dat ze snel verder moet lopen, want hij wil ons kwaad doen. Toen ik wakker werd, sprak Josée over een nachtmerrie.

Droom #3: Het bericht van Kasara

Dit is een droom van mijn 30-jarige zoon, bij wie op zijn twintigste scoliose werd ontdekt en die al enige tijd veel pijn, gevoelloosheid en andere klachten heeft. Hij wordt behandeld door een houdingsfysiotherapeut, die hem aanraadt een MRI-scan te laten maken. Hij is al begonnen met de nodige stappen.

Het eerste deel van de droom speelt zich, voor zover ik me herinner, af op een met gras begroeide heuvel. Ik heb geen bomen gezien. Het is een mooie dag, de lucht is blauw en er zijn geen wolken. Er zijn verschillende mensen bij elkaar, die ik niet specifiek ken, behalve Kaya, die een spiritualiteitssessie geeft, en haar dochter Kasara. Terwijl ik op de grond lig om te mediteren, komt Kasara naar me toe en legt haar handen op me, alsof ze me energie wil geven. L'informatie die ik over de situatie heb, is dat ze me helpt te genezen. Terwijl ze me energie geeft, verandert het tafereel en bevinden we ons op een niet-fysieke plek. Alleen zij en ik zijn aanwezig, en we bevinden ons simpelweg in de leegte, omringd door geel licht zoals zonlicht. De nieuwe informatie die ik heb, is dat we van ziel tot ziel spreken. In dat licht is het gevoel van welzijn heel sterk. We wisselen wat informatie uit, maar zonder echt te praten. Ze zegt dat ze me zal helpen de lichamelijke pijn die ik voel te verminderen. Maar ze zal mijn leven niet verlengen, omdat we allebei weten dat ik niet gekomen was om lang te leven. Ik glimlach alsof ik instem en haar wil bedanken. Omdat ik een sterke klik met Kasara voel, verandert het tafereel opnieuw. Deze keer lopen we in de sneeuw, zij voorop, terwijl ik haar volg over een pad dat we zelf maken (een smal paadje, net breed genoeg voor één voetganger). We lopen langs verschillende geparkeerde voertuigen, waardoor het lijkt alsof we een steeg volgen. Maar op ons eigen paadje is het niet koud en zijn we niet speciaal gekleed voor de winter, al weet ik niet precies wat we aanhebben. Het is nacht en ik volg haar gewoon terwijl we praten. Ze lijkt een specifieke bestemming te hebben, terwijl ik alleen maar met haar meeloop omdat ik van haar gezelschap geniet en zij dat ook lijkt te doen. Ik weet niet waar we het over hebben; de nadruk ligt vooral op het gevoel dat we ons samen goed voelen, als twee goede vrienden. De laatste scène die ik me herinner, toont simpelweg haar gezicht in close-up, alsof er in een film op wordt ingezoomd. Alleen is het gezicht dat ik zie niet hetzelfde als op de foto's die ik al heb gezien. Ik heb Kasara nooit persoonlijk ontmoet. Ik weet dat deze persoon echt Kasara is. Het is een gezicht dat ik me niet kan herinneren ooit in mijn leven te hebben gezien, maar in de droom is het vertrouwd, alsof dit het gezicht was waaronder ik haar voor het eerst in een ander leven had ontmoet. Haar gezicht is helder en goed herkenbaar, en ze glimlacht. Zo eindigt de droom.