Droom # 1: De duivelse energie van een vader
Delen: De droom van mijn dochter baarde me meer zorgen dan mijn eigen droom. Ik weet niet wat me meer zorgen baart: haar droom of het feit dat ze niet gillend wakker werd. Op de een of andere manier wist ze dat het een droom was en werd ze gewoon wakker. Toen ze me over haar droom vertelde, was ze heel kalm. Haar kalmte lijkt niet normaal. Mijn dochter is erg gevoelig en opmerkzaam. Haar sterke punten: zelfstandig. Behulpzaam. Meelevend, gevoelig en opmerkzaam. Niets ontgaat haar. Minpunten: ze wordt heel snel boos. Als ze boos is, kan ze soms meubels of voorwerpen omgooien... Maar niet zo hard dat er schade ontstaat.
Droom: Ik droomde dat mijn hele klas in een bus zat en mijn vader buiten stond. We sprongen vanaf één kant van de bus in een zwembad van 25 voet diep. De leraar zei toen: "we moeten ook over jellywater lopen." Toen stapten we op wat jellywater. Het was een groene deken.
Toen riep mijn vader me. Hij had hoorns aan de zijkant van zijn hoofd. De rest van zijn lichaam was hetzelfde. Hij had een wond aan de rechterkant van zijn nek. Het leek op een droge korst op zijn nek. Hij zag er zo eng uit dat ik dacht dat hij me ging opeten. Ik vroeg of hij met me wilde spelen. Hij zei: misschien in een ander leven. Hij zei dat hij gewond was en moest sterven. Hij ging liggen op een opblaasbare drijvende mat, bedoeld voor zwembaden (oorspronkelijk zei ze: "hij legde zichzelf op een drijvende doodskist", die eruitzag als een opblaasbaar luchtbed), en toen verdween hij.
Daarna stapte ik weer in de bus. Er waren een paar heel vreemde mensen. Sommigen hadden hoorns op hun hoofd, net als mijn vader. Sommigen droegen veel make-up. Toen dacht ik: "O, dit is een droom. Als ik wakker word, lig ik in mijn eigen kamer en leeft mijn vader nog."
Droom # 2: De ketting
Droom: Ik droomde dat mijn moeder en ik ruzie hadden. We kregen ruzie omdat ik een ketting van haar had geleend om te dragen en ze zei dat ik steeds dingen van haar wilde en dat ze niet alles voor me kon doen. Ik was diep gekwetst, gaf haar de ketting terug en zei dat ik dankbaar was voor alles wat ze voor me doet en heeft gedaan. Ik bedankte haar en zei ook dat ze niet meer hoefde te klagen, omdat ik vanaf nu niets meer van haar zou verwachten en haar nergens meer om zou vragen.