Droom #1: L’oude taal

Droom: Ik was in een stad met een man die ik niet kende en we liepen samen. Op een gegeven moment bracht hij me naar een andere man, die zijn ogen gesloten had en in zichzelf gekeerd was. Toen ik hem zag, begon ik in een oude taal te spreken. Ik kan niet beschrijven wat voor taal het was, maar ik sprak die heel vloeiend. Toen ik het tafereel zag, had ik het gevoel dat het nergens op sloeg, maar de oude man antwoordde met een mooie sereniteit. Toen ik klaar was met tegen hem praten, groette ik hem met mijn handen op elkaar (Namasté). Daarna vertrok ik met de man en bezochten we een stad. Ik zei tegen hem dat we de bezienswaardigheden in het centrum moesten bezoeken, want omdat we ouderen bij ons hadden, zou het niet ideaal zijn om ver weg te gaan.

Droom #2: L’verjaardag van mijn tweelingzus

Droom: Ik was bij mijn vader en maakte me klaar om naar school te gaan. Ik wist niet meer of ik om 6.30 uur of om 7.30 uur moest vertrekken. Ik maakte toast met pindakaas en Nutella. Toen ik de magnetron opende (ik weet niet meer waarom ik hem opende), ontdekte ik een schattig klein cakeje in turquoise en lichtroze tinten, met een mooie driehoekige kaars die omhoog reikte. Collega's van mijn tweelingzus hadden het haar voor haar verjaardag gegeven en ik was heel blij voor haar. Mijn zus besloot de kaars aan te steken en we begonnen elkaar «gelukkige verjaardag» toe te zingen. Ik zei dat ze geluk had dat ze zo'n mooi gebaar had gekregen, en voegde er bedroefd aan toe dat mensen mijn verjaardag vaak vergeten, ook al vergeet ik die van anderen nooit. We gingen naar de badkamer om een heel lange witte haar te verwijderen die in het binnenste ooglid van mijn linkeroog groeide. Omdat de slaapkamer van mijn vader vlak bij de badkamer was, kwamen we erachter dat onze vader die nacht niet was thuisgekomen om te slapen en maakte mijn zus zich zorgen. Ze dacht dat hij misschien de avond had doorgebracht met een vrouw, Lydia of Lynda, die volgens haar te veel praat en drugs gebruikt.

Droom #3 : De transformatie van buitenaardse wezens

Droom : Ik zie bomen en een brandende stad. Ik heb het gevoel dat het de stad Washington in vervlogen tijden is. Ik heb niet het gevoel dat ik in de huidige tijd ben. Het is een zwart-witscène, maar de brand is in kleur. Ik bevind me binnen een oude stenen omwalling, als vestingwerken met groen en vlaktes. Er verschijnen plotseling buitenaardse wezens (alsof ze zich voor ons materialiseren). In een verderop gelegen zaal tegenover mij zie ik Yoda ingrijpen en de negatieve energie van een buitenaards wezen omzetten. Ik maak met een bepaald team een ronde om de plek veilig te stellen. Ik merk een meisje op dat er niet menselijk uitziet, een beetje buitenaards, maar dat aan de goede kant staat. Ze is heel goed in het met haar krachten transformeren van buitenaardse wezens. Ik zie een zwarte vrouw verschijnen uit wie binnenkort een buitenaards wezen tevoorschijn zal komen. Ik heb een houten potlood en moet met mijn duim op het uiteinde van het potlood drukken, terwijl ik mijn energie op het buitenaardse wezen richt om het in bedwang te houden. Dat lukt, maar ik slaag er niet in het onschadelijk te maken. In de droom vraag ik me af hoelang dit zal duren, want ik kan het niet voor altijd in bedwang houden; ik moet het heropvoeden. Het meisje, dat veel talent heeft, komt me helpen en ik zie hoe ze te werk gaat. Met liefde geeft ze het buitenaardse wezen kennis, zodat het ten goede verandert. Het verandert in iets positiefs. Mijn zus, die het tafereel heeft gezien, geeft me een kritische opmerking: « ja, met haar gaat het sneller ». Eerst kwetst dat me een beetje, maar daarna begrijp ik waarom mijn vriendin er goed in is geslaagd. Dat komt doordat ze het met liefde en kennis verandert. Ik ben dan blij met de opmerking van mijn zus, omdat die me de kans heeft gegeven mezelf te onderzoeken en nu te weten hoe ik in deze situatie moet reageren.