Droom #1: L’ongeluk op de Boulevard

Ik droom dat ik in een auto zit. Ik ben passagier en we rijden over de Boulevard Métropolitain. Plotseling komt mijn vriendin, die rijdt, te dicht bij een rode vrachtwagen… Ik raad haar aan om langzamer te rijden. Ze lijkt van streek, dus probeer ik de auto bij te sturen, maar dat lukt niet… dan volgt het ongeluk… het duurt even voordat de auto tot stilstand komt. Hij botst tegen een paar muren en andere dingen… En dan is het alsof mijn vriendin en ik de scène gadeslaan… mannen halen de bebloede lichamen naar buiten, we zijn in shock!!! Ik word wakker…

Ervaring delen: Ik voelde me bij het wakker worden niet zo goed. De recitatieoefening heeft me meteen geholpen…. Vandaag zal ik niet veel contact met anderen zoeken en veel activiteiten ondernemen, geloof me maar…. De meditatie zal een plek hebben in mijn dag…

Droom #2: De voodoopop

Ervaring delen: Hier is een inwijdingsdroom die ik graag wil delen voor de webinars. Ik kreeg hem toen we op huwelijksreis waren. Ik werkte met de engel Mihael en ’s avonds, voordat we gingen slapen, luisterden we naar de meditatie van Christiane met deze engel…

Droom: Ik ben bij mijn tante Marianne (zij staat symbool voor een leven dat te veel op materiële zaken is gericht, alleen financieel succes), mijn nicht Claudie is er ook (de dochter van Marianne in de materiële wereld. We voelen dat ze een beetje gedesillusioneerd is door materiële zaken en geen diepe betekenis in het bestaan vindt). We praten met mijn vrouw en mij over ons nieuwe huis (in de materiële wereld hebben we het huis van mijn vader gekocht, waar we eerder huurders waren.) Mijn tante Marianne vraagt me: «En, jullie huis?» Ik antwoord: «Het is goed, maar op een dag krijg ik een nieuw huis, met nieuwe muren en energiezuinige isolatie.» Iemand zegt tegen me: «Ja, maar een nieuw huis bouwen is duur.» Ik antwoord: «Dat geeft niet, het kost wat het kost, desnoods 500 000 $, dat is geen probleem...». Terwijl ik dit zeg, besef ik dat ik arrogant ben geweest. In een andere scène sta ik op een dak (waarschijnlijk het dak van mijn tante Marianne) en repareer ik de dakleien met spijkers. Mijn neef Francis is erbij en helpt me. (Hij is de zoon van Marianne en staat symbool voor een zekere moeite om zijn plek in de wereld te vinden, omdat zijn ouders erg materialistisch zijn, maar hij is gevoelig, heeft een goed hart en is een jeugdvriend.) We moeten de spijkers zorgvuldig één voor één uitkiezen, want het zijn geen nieuwe spijkers en veel ervan zijn krom en roestig. In een andere scène ben ik buiten, waar een klein zwembadje ligt. Er is een afgerukt hoofd, in voodoostijl, dat daar is en door de lucht zweeft. In haar aanwezigheid raken stellen bezeten. Ze neemt bezit van een van de twee en probeert diegene zelfmoord te laten plegen door te verdrinken. In een andere scène zie ik een FBI-agent. Hij is met pensioen. Een van zijn collega's zegt op verbaasde toon tegen hem: «Je gaat je toch niet voordoen als de president van de Verenigde Staten?!» L'De gepensioneerde agent antwoordt hem: «Ja» en loopt naar een telefooncel. In een andere scène ben ik in Montréal, bij Julie. (Ze is een vriendin van mijn broer die muzikant is. Ze is zangeres en doet ook stemmen in reclames; ze staat symbool voor een te extraverte, niet vrouwelijk genoeg kant.) Ze houdt grote schoonmaak. Ik kijk in de dozen om te zien wat ze weggeeft; er zitten verschillende muziekinstrumenten in, het zijn percussie-instrumenten. Ik zeg haar dat ik graag had geweten dat ze dat allemaal weggaf, maar dat het niet erg is. We zetten ze aan de weg, in de hoop dat mensen ze komen ophalen. Toch ben ik blij, want mensen krijgen dat allemaal gratis. Julie loopt via de garage naar buiten en ik doe de deur achter haar dicht en doe hem op slot. Ze wil terugkomen, dus doe ik de deur voor haar open. Ze zegt: "Hé, sluit me niet buiten.” Terwijl we in de garage zijn, gaat de telefoon. Het is de FBI-agent die belt; ik weet dat hij zich zal voordoen als de president van de Verenigde Staten. Hij zegt tegen een man: "Hallo, luister goed, u spreekt met de president van de VS… In een andere scène is het gevaarlijke voodohoofd er weer. Ik denk dat het op mij gemunt heeft. Het heeft demonische ogen. Ik vecht er in mijn gedachten tegen; het is een zeer krachtige kracht, een soort demon. Het probeert me in het water te gooien om me te laten verdrinken. Het tilt me van achteren de lucht in. Ik zeg tegen haar: "O nee, jij krijgt me niet!" Ik haal diep adem en roep zo hard als ik kan: "Mihael! Mihael!" Poef!! Ik ben bevrijd en word bang en trillend wakker.