Droom 1: Tussen New-York en Montréal

Droom: Ik ben zwanger. We zitten op een terras met Laetitia en iemand anders die ik niet ken. Pauline loopt langs, maar ze ziet ons niet. Ik roep haar, en ze komt terug. Ik heb een geliefde ontmoet en vertel het hun. Hij heeft een opnamestudio in New York en we gaan er nog een openen in Montréal; we zullen op beide plekken wonen. Ik zal hem helpen met alles wat met administratie te maken heeft. Ik ben heel gelukkig.

Delen: Laetitia en Pauline: vriendinnen van school (tussen hun 11e en 16e), rebels en grappig. Laetitia: enthousiast, maar als ze negatief is, is ze destructief (ze is Omael); veel verslavingen. Pauline: lerares en moeder van 2 prachtige kinderen, buitenbeentje, heeft ook verslavingen.

Droom #2: L’accolade trop longue

Droom: Ik ben in een workshop van een spirituele groep. Ik weet niet waarom, maar ik was van plan een dag eerder te vertrekken omdat ik ver weg woonde. Ik omhelsde iedereen. Ik sloeg mijn armen om een man heen die me niet meer losliet. Ik vond dat die omhelzing een beetje te lang duurde… Ik zei: “Hier is onze familie. We hoeven het geluk niet ergens anders te zoeken, met alles wat we in het huidige moment hebben.” Daarna had ik een stok in mijn handen van ongeveer 6 voet lang en 5 cm in doorsnee. Aan beide uiteinden was hij kegelvormig. De stok spleet in het midden. Hij werd stevig bij elkaar gehouden door twee magnetische velden (magneten). Er zat een riem omheen die voorkwam dat hij uit elkaar ging.

Droom #3: Herstel

Delen: Ik kreeg deze droom terwijl ik met de Engel 70 werkte tijdens diens regeerperiode.

Droom: Ik droom dat ik in een heropvoedingscentrum voor jongeren met problemen ben. Ik zie een van de bewakers van het centrum, of een gezagsdrager die daar werkt. Hij vertelt me dat hij ’s avonds blij is en opgelucht wanneer hij de voordeur met de grendel sluit die hij me laat zien. Daarna weet ik dat ik een kamer heb op de tweede of derde verdieping van dit centrum, ook al maak ik er eigenlijk geen deel van uit. Volgens mij ben ik in kamer 12 en ik weet dat ik alle sleutels van het centrum heb, ook die van de voordeur. Ik ruim mijn sleutels op en verstop ze in mijn kamer… Ik weet dat een jongeman uit het centrum me in de gaten houdt en de sleutels lijkt te willen hebben. Vervolgens sta ik beneden, op de begane grond, met een meisje dat een magische gave heeft: ze kan door muren heen lopen. Ik zeg haar dat die jongeman de sleutels vast in handen zal krijgen en vraag haar om ze te gaan beschermen. Terwijl ik dat zeg, pak ik haar bij de arm en kijk ik haar ernstig aan. Ze is verbaasd dat ik haar kan aanraken, terwijl ze de gave heeft om ongrijpbaar te zijn. Ze gaat erheen en voordat ze vertrekt, lijkt ze ook aangetrokken te worden door het idee om uit het centrum weg te gaan. Ze zegt tegen me: "Daar kan ik van dromen…". Ik zeg haar dat ze die sleutels absoluut moet pakken voordat die jongeman dat doet, want als hij ze krijgt, kan dat heel gevaarlijk zijn.

Droom #4: Het martelmuseum

Delen: Ik ben naar een museum over de 'rechtspraak' in de middeleeuwen geweest, waar martelwerktuigen van de Inquisitie werden tentoongesteld. Ik kon de hele tentoonstelling niet bekijken; ik werd misselijk en moest huilen, omdat ik het menselijke leed in mezelf voelde: het lichamelijke lijden van de ondervraagden, van degenen die aan den lijve werden gemarteld, maar ook het lijden van de rechters, het leed achter hun angst voor schoonheid, vrouwelijkheid, de ander, seksualiteit…

Droom: De nacht ervoor droomde ik dat ik een vastgebonden kind martelde. Ik sloeg het met mijn rechterhand en met een soort strijkijzer (de oude, van heel zwaar metaal, die je op het vuur zette om ze te verhitten) over het hele lichaam. L'enfant huilde niet en liet geen pijn zien. We waren in de keuken van mijn oma; er stond alleen de tafel.

Delen: Welke symboliek schuilt er achter marteling, iemand pijn doen, in het algemeen, maar ook meer specifiek? Ik denk dat elke vorm van marteling ook een specifiekere betekenis heeft… Bijvoorbeeld: een metalen halsband met zware spijkers die het vlees bij elke beweging beetje bij beetje tot op het bot openscheuren. Iemand enorme hoeveelheden water laten drinken en vervolgens op de opgezwollen buik slaan. Vierendelen. Iemand zo lang slaan tot de botten breken... Er zijn zoveel andere manieren... Het kwaad is opvoedkundig, ja! Maar ik voel zoveel verdriet bij zoveel vernuft om pijn te doen!