Droom #1: Vertrek met een ruimteschip

Droom: Het einde van onze planeet Aarde is nabij. Ik ben bij Laura en we gaan naar een ruimteschip dat ons ergens anders naartoe kan brengen (naar een andere planeet). Er gaan ook verschillende andere mensen naartoe. Om er te komen, moet je door een toegangspoort. Laura mag erdoor, maar ik niet, want ik ben te oud. Er mogen namelijk alleen kinderen doorheen. De enige volwassenen die meegaan, zijn de professionals die bij het ruimteschip betrokken zijn. Alles verloopt rustig. Ik ben niet verdrietig, eerder heb ik het gevoel alsof onze scheiding niet definitief is. Als de kinderen eenmaal zijn ingestapt, zeg ik door het raam tegen Laura dat ik elke avond voor het slapengaan aan haar zal denken en in gedachten met haar zal praten als we geen contact kunnen krijgen. Zo zullen we telepathie ontwikkelen.

Droom #2: Ik wil van school ontsnappen

Droom: (Droom van een jongen van 5 jaar) Ik ben op de speelplaats van de kleuterschool en wil van school ontsnappen. Ik graaf met mijn hoofd een gat in de aarde, want alle metalen scheppen zijn door de andere kinderen in gebruik. Ik graaf tunnels onder de grond, eerst in rechte lijnen en daarna sla ik af. Ik denk dat ik bij mijn huis ben aangekomen en maak een gat in de vloer om het huis binnen te gaan, maar ik kom uit bij een reus die in het blauw gekleed is. De reus is gemeen. Hij heeft een robot die me wil vangen, maar ik heb een mes en snijd zijn armen en voeten eraf en hak zijn hoofd eraf, zodat hij me niet kan grijpen, lopen en zien. Ik ga terug het gat in en de reus volgt me. Ik had rechte gaten gegraven en waar de tunnel afboog, heb ik het gat dichtgemaakt zodat de reus me niet meer kon volgen. Ik kom bij mijn huis aan. Mevrouw Lucie, mevrouw Ève en mevrouw Rachelle hebben ons huis gestolen. Ik heb een geweer. Ik zie mevrouw Lucie op de veranda en vraag haar of ze een dief is. Ze antwoordt: "een beetje". Dan pak ik mijn geweer en doe ik pang. Ik ga het huis binnen. Ik zie mevrouw Ève in de hal en vraag haar of ze een dief is. Ze antwoordt: "een beetje". Ik pakte mijn geweer en deed pang op haar. Mevrouw Rachelle was in de keuken in de vriezer naar varkensbillen (spek) aan het zoeken. Ik vraag haar of ze een dief is. Ze zegt: "een beetje". Ik pakte mijn geweer en deed pang. Ik heb een gat in het huis gegraven, stevige planken teruggelegd en ben toen naar het huis gegaan waar mama, papa, Mathieu en Laurence woonden. Ik zeg tegen ze: "Kom naar huis, ze volgen me." We gaan het huis binnen. Er ligt vlees in de koelkast en we gooien het in de vuilnisbak, want we eten geen vlees.

Droom #3: De genetische mutatie

Droom: Er was een kind, een jongen van ongeveer 9 jaar, samen met zijn vader en moeder. Hij had het vermogen genetisch te muteren. Daarvoor gingen ze naar een laboratorium waar een geleerde arts werkte. Het lab was helemaal van glas, heel helder en licht, en de transmutatie begon, maar het kind had zoveel pijn dat de ouders vroegen om het experiment te stoppen. Iedereen was heel bang, er heersten paniekgevoelens. Daarna gingen ze weg, maar er was gevaar van buitenaf (ik ben vergeten wat). Ze hadden geen andere keuze om het kind te beschermen dan de mutatie te aanvaarden. L’operatie begon opnieuw. De geleerde legde glazen staafjes, glasvezels misschien, in de handen van het kind. Ze braken in de hand van het kind. Alles verliep goed. L'enfant was ongevoelig geworden voor sterke emoties zoals angst of woede, te afstandelijk, zelfs een beetje kil.