Droom #1: De brandoefening

Delen: Ik bad met de bedoeling die kwaliteiten te ontwikkelen:

Psychische vermogens, helderziendheid, heldervoelendheid, helderhorendheid

Ik kreeg veel flitsen, maar dit is de droom die ik me herinner:

Droom: Het was nacht. Mijn collega's en ik deden mee aan een brandoefening met een naburig bedrijf. 

Een mannelijke collega van boven bracht een slang en spoot water in de richting van het naastgelegen bedrijf.

Ik zag dat de waterstraal nauwkeurig en krachtig in de richting van het naastgelegen bedrijf werd gespoten, en ik denk dat zijn vaardigheden heel nuttig zullen zijn als er echt brand uitbreekt. Bij deze oefening hoeven we niet weg te rennen, maar oefenen we juist met brand blussen.

Later riep een medewerker van dit bedrijf naar me dat ik geen water in de tuin moest spuiten, omdat iedereen daar buiten was.

Ik wist niet zeker of dit een vervolg was of een andere droom, omdat mijn slaap werd onderbroken: ik bevond me in een ver verleden, in een vreemd land (ik weet niet in welke tijd) en was getuige van vreemde gebruiken.

Een bruid laat haar haar door de kapper krullen met iets uit de natuur. De krul heeft dezelfde vorm als datgene. Ik kan me niet herinneren wat het in de droom was.

In een ander tafereel zag ik waar een oude man was gestorven. Ze wikkelden hem in een lijkwade en legden prachtig gevormde vruchten op zijn lichaam, die er heel goed op pasten.

Ik zag vooral heel duidelijk het tafereel van iemand die aan één kant van zijn neus de helft van een waterappel verwijderde. Toen ik iemand anders de helft van die appel uit zijn neus zag verwijderen, voelde ik me opgelucht.

Op dat moment zag ik plotseling dat een halve waterappel in de natuur erg veel op een menselijke neus leek.

Droom #2: Therapie aan tafel met zwarte mieren

Droom: Ik zag mezelf tegenover een cliënt zitten in een therapieruimte. De ruimte was heel anders dan mijn therapieruimte in de werkelijkheid. Het was er behoorlijk benauwd. De ruimte had drie witte muren en aan één kant een groot raam met uitzicht op de buitenruimte.

Tussen mij en de cliënt staat een grote houten tafel. De cliënt is een vrouw die bijna tien jaar geleden een voormalige collega van me was, toen ik in een ander vakgebied werkte. Ze was ongelukkig in haar relatie, begon zichzelf vragen te stellen over de zin van het leven en had geen succesvolle carrière. 

Ze kwam naar me toe en zei dat ze zo snel mogelijk beter wilde worden. Ik had het gevoel dat ze nogal ongeduldig was. Ik zei dat ik alle moeilijkheden begreep die ze momenteel in haar leven doormaakte en dat ik mijn best zou doen om de therapie zo veel mogelijk te verkorten, zodat ze tijd en geld kon besparen.

Ze leek geëmotioneerd te raken, draaide zich toen naar het raam en begon te huilen. 

Ze leek haar tranen voor mij te willen verbergen.

Tijdens deze periode veranderde haar uiterlijk plotseling in dat van een vrouw die familie van me was en uit mijn geboortestad kwam (ze was vroeger profvoetbalster, was niet spiritueel en leidde een vrij gewoon gezinsleven nadat ze haar carrière had beëindigd).

Ik probeerde een veilige ruimte voor haar te creëren waarin ze haar emoties op haar gemak kon uiten door stil te zitten en te wachten tot ze kalmeerde en het gesprek hervatte. 

Terwijl ik daar zat, zag ik veel kleine zwarte mieren over de tafel voor me kruipen. Ik doodde ze met mijn handen, zodat ze me niet meer zouden storen en de tafel niet meer vies zouden maken.