Droom #1: Een blik op de toekomst

Droom: Ik droomde dat professor Christiane Sofia lesgaf (ze is te zachtaardig, mist bezieling en is een beetje abstract). Tijdens de pauze ging ik met Sofia praten. Ze had het over de les en vroeg me welke uitvinding er volgens mij in de toekomst zou komen. Ik vertelde haar dat we in de toekomst volgens mij energie zullen kunnen gebruiken om afval op te ruimen.

Ik was in een hal en hoorde net dat ik in de nabije toekomst een presentatie in het Chinees voor iedereen zou moeten geven. Ik was behoorlijk verbaasd, omdat ik geen Chinees spreek. 

Toen ik samen met een vriendin de hal uitliep, dacht ik bij mezelf dat mijn studie over minder dan twee jaar klaar zou zijn.

Op weg terug naar de klas keek ik vanaf de bovenverdieping naar beneden en zag ik veel leerlingen op het schoolplein en in de gang. Ik besefte dat er planten met blauwe bloemen stonden. 

Ik keek goed en zag dat de school ook lichtblauw was versierd, waardoor de uniformen van de leerlingen ook blauw leken. Ik haalde mijn telefoon tevoorschijn om een foto te maken.

Toen we teruggingen naar de klas en onze plaatsen innamen, besefte ik dat het de les van professor Haritha was. Er lagen twee vellen papier voor me. Op het bord zag ik het getal 66, dus schreef ik het op papier.

Terwijl professor Haritha lesgaf, lag er plotseling midden tussen twee rijen tafels een babyjongen in een luier luid te huilen. Omdat ik bang was dat hij de les zou verstoren, nam ik de baby in mijn armen en klopte hem op zijn rug om hem te kalmeren. Toen stopte hij met huilen. Na de les vroeg ik de baby waar hij woonde.

Op dat moment zag hij er wat ouder uit en kon hij praten. Hij gaf me zijn huisadres en zei dat hij het saai vond om thuis te blijven, dus had hij een taxi genomen om hierheen te komen.

Ik vroeg een vriend uit de klas om hem naar huis te brengen. Ik vroeg de baby ook of hij het telefoonnummer van zijn ouders nog wist. Hij zei dat hij een papiertje had waarop het nummer stond.

Droom #2: Robottenschool

Droom: Ik zag mijn zoontje naar groep 6 gaan (hij is erg geïnteresseerd in entertainment). Terwijl zijn vrienden naar school gingen, was hij niet aan het studeren. Ik vroeg mijn kind waarom hij niet naar school ging. Hij vertelde me dat hij niet goed was in studeren en daarom niet naar de speciale klas kon, terwijl de andere leerlingen daar wel naartoe mochten gaan.I Ik vertelde hem dat hij nog tijd had om te studeren, omdat er op school veel verschillende vakken zijn. Daarom moest hij ontdekken welk vak hij het leukst vindt.

Mijn zoon had geen interesse in studeren. Hij keek de hele dag tv.

Ik werd boos en sloeg de hand van mijn kind met een zweep. 

De programma's die hij op tv keek, gingen allemaal over robots. Hij bleef tv kijken omdat hij niet van studeren hield. 

Ik pakte de zweep en sloeg mijn zoon. Toen hij terug naar school ging, ging hij mee met een paar schoolrobots die door de school waren gestuurd om hem naar school te brengen.

Mijn buurvrouw (uitstralend) is een oudere vrouw met veel geld. Haar vriendin kwam haar met de auto ophalen om haar mee te nemen om te kaarten, en de dochter van mijn buurvrouw ging met haar mee.

Maar ze was haar geld thuis vergeten, dus ging ze terug naar huis om het te halen. Ik vond dat ze haar geld niet op zo'n manier moest gebruiken om kaart te spelen.

Mijn man (te ontspannen) ging naar buiten en bekommerde zich niet om de studie van zijn kind. Ik was boos op hem omdat hij niet oplette en me niet hielp mijn kind op te voeden en te helpen met zijn studie.

Mijn moeder (ze is verward) had veel bomen langs de hoofdweg geplant. Ze verplaatste enkele planten naar een grote tuin. Ik was in die tuin op zoek naar de boom die mijn moeder had verplaatst.

Droom #3: De tweelingbabymeisjes

Droom: Het was Diwali en ik maakte me klaar om mijn vrienden te ontmoeten. Ik hoorde ze vanaf mijn balkon naar me roepen. Ik droeg een rode jurk omdat ik mijn ouders in het rood had zien gekleed gaan, maar mijn moeder zei dat ik een andere jurk moest aantrekken.

Ik probeerde nog een jurk in een soort kastanjebruine kleur en mijn moeder zei dat ik me opnieuw moest omkleden. Ik voelde me verdrietig, omdat ik dacht dat mijn moeder haar jurk niet op de mijne wilde afstemmen, maar ik kleedde me weer om en trok een groene jurk aan. Mijn moeder zei dat het goed was. Ik verliet het huis om mijn vrienden beneden in mijn gebouw te ontmoeten.

Moeder: ze was altijd heel streng voor me en ik had altijd het gevoel dat ze me afwees.

Anyla zei dat ze een nieuwe jurk wilde kopen voor het festival en vroeg of ik mee wilde gaan winkelen. Ik stemde toe en we spraken af elkaar over een uur weer te ontmoeten. Ik ging terug naar huis, maar tot mijn verrassing zag ik twee tweelingmeisjes in mijn kamer. Ze waren de dochters van Priyanka Chpra en zouden zes maanden bij ons blijven. Ze heten Maya en Aavya.

Priyanka Chpra: Miss World 2000, UNICEF-ambassadeur, ze is een heel populaire vrouw. Ze is altijd een inspirerend voorbeeld voor me geweest, omdat ze op haar 18e een missverkiezing won en haar carrière helemaal zelf vanaf de grond heeft opgebouwd. Ik heb haar zelfvertrouwen altijd bewonderd.

Anyla: mijn voormalige beste vriendin. We waren heel close toen we kinderen waren, maar achter mijn rug om had ze het altijd op mij gemunt en probeerde ze vaak ruzie te veroorzaken binnen mijn vriendengroep.

Maya was een erg ondeugend en levendig kind, terwijl Aavya stil en rustig was. Maya was vooral aan mij gehecht en was altijd bij me in de buurt. Ik maakte me klaar om met mijn vriendin te gaan winkelen en Maya begon te huilen alsof ze met me mee wilde. Aavya leek rustig en had niet echt zin om mee te gaan, dus nam ik Maya mee.

Ik stond beneden bij mijn gebouw op Anyla te wachten, toen ik haar moeder van het winkelen zag terugkomen. Ik vroeg haar waar Anyla was en ze zei dat ze eraan kwam. Er kwam een vrouw uit de buurt aan en stapte in haar auto, een bruine auto. Ze vroeg ons of we mee wilden rijden, omdat ze dezelfde kant op ging. We stemden toe en stapten in de auto.

Ik doe de achterdeur open om in te stappen, maar ik zie haar zoon binnen slapen. Hij wordt wakker als hij ons ziet en gaat terug het gebouw in. Anyla zit voorin en Maya en ik zitten achterin. Maya trok steeds aan de veiligheidsgordels en speelde veel.

Plotseling komt er achter ons een groep mensen in een witte auto aan en roepen ze me. Het zijn mijn vrienden (2 meisjes, 2 jongens). Ze vragen me in hun auto te stappen, maar we waren op een bergweg en konden de auto's niet laten stoppen. Toch voegden de auto's zich op de een of andere manier samen, waardoor ik van auto kon wisselen. Ik stapte in de witte auto en de auto's gingen weer uit elkaar.

Ze hadden Aavya bij zich. Ik vroeg hun wat er aan de hand was en ze vertelden me dat ze Maya snel moesten controleren. Ze onderzochten haar en vertelden me dat de tweeling stervende was. Ik keek hen aan zonder iets te zeggen.

Ze zeiden dat Aavya's ademhaling vertraagde en dat zelfs Maya het niet zou redden, maar na een tijdje zie ik dat beide meisjes op wonderbaarlijke wijze weer gezond beginnen te worden. Mijn vrienden vertellen me echter dat ze het waarschijnlijk niet zullen redden na 2 mei.

Ik stel hen gerust dat het goed komt met de meisjes en dat Priyanka hen terugbrengt voordat hun iets overkomt. Ze nemen Aavya mee terug en de auto's voegen weer samen, ik stap opnieuw in de bruine auto en de witte auto rijdt weg. Ik kijk nog eens naar Maya en ze is weer helemaal uitgelaten.