Droom #1: Een psychedelische glimp

Droom: In mijn droom had ik wat poeder gegeten dat ik van iemand had gekregen (ik weet niet zeker van wie). Het was iets ayurvedisch, maar na een tijdje raakte ik verstrikt in een illusie. Ik begreep wat er gebeurde toen ik dat gevoel kreeg, maar deze illusie voelde heel echt. 

Mijn vriendin Anika (ze is een heel goede vriendin van me; we zijn al 15 jaar beste vriendinnen) was bij me en had het ook ingenomen. Zij voelde zich net zo.

We hadden allebei het gevoel dat we ons lichaam niet onder controle hadden. Als we bijvoorbeeld onze handen wilden optillen, was dat moeilijk. Het voelde alsof ik mijn lichaam niet onder controle had en niet eens goed kon nadenken. Ik had voortdurend het gevoel dat ik uit deze toestand wilde komen. 

Anika en ik zaten naast elkaar, omdat we niet wisten wat ons overkwam, maar wel wisten wat we voelden en elkaar konden begrijpen.

Na een tijdje zagen we dat de tijd verstreek en begrepen we niet waarom we niets konden doen en daar maar gewoon zaten. Er was nog meer van dat ayurvedische poeder over en het voelde alsof ik het opnieuw opat, als een « deja vu ». Mentaal wilde ik het niet hebben.

Toen voelde ik het weer in mijn mond. Ik begreep dat ik het niet meer wilde hebben en dat het me niet zou helpen weer normaal te worden. Anika en ik begrepen ook dat het geen medicijn was, maar iets anders.

Toen ik mijn lichaam niet onder controle kon houden, probeerde ik ergens in mijn hoofd, toen ik het in mijn mond voelde, mijn gedachten ervan te weerhouden het op te eten en begon ik expres te hoesten.

Toen werd ik hoestend wakker. Ik besefte dat ik in mijn kamer was en bij mijn volle verstand. Omdat ik hoestte toen ik wakker werd, wilde ik wat water drinken.

In werkelijkheid zag ik, toen ik mijn kamer uit kwam, een babyhagedis in de keuken (ik had hem de dag ervoor in de keuken gezien, maar hij was weggerend).

's Ochtends dacht ik niet dat het belangrijk was, maar toen ik deze droom begon op te schrijven, dacht ik dat het zeldzaam was om een hagedis in ons huis te zien en dat het ook iets met deze droom te maken had).

Droom #2: De middelbareschoolband

Droom: Ik was op het terrein van mijn school voor hoger onderwijs. Ik zocht naar een oudere leerling uit het fluitensemble, Terence (heel bescheiden, artistiek getalenteerd, expressief, behulpzaam, charismatisch, gemotiveerd en gedisciplineerd). Het voelde alsof we ons voorbereidden op een bandoptreden. Ik liep rond, maar kon hem niet vinden. Tijdens mijn zoektocht kwam ik veel schoolgenoten en bandleden tegen, van mijn basisschooltijd tot aan mijn tijd in het hoger onderwijs.

Ik zag ook mijn muziekleraar van de basisschool, meneer Smith (doorzettingsvermogen, toewijding, passie, dynamische en krachtige invloed). Ik besefte dat ze me allemaal negeerden en geen contact met me wilden. Ik voelde me verdrietig.

Daarna liep ik een lange trap op en veranderde deze plek plotseling in mijn huis. Het was enorm groot. Alle klasgenoten zaten er nog steeds te kletsen. Ik zag Kyra (emotioneel kil, mannelijk, ontspannen), een klasgenoot van de middelbare school. Ze praatte met me en zei dat ze niet veel vrienden had.

Daarna ging ik mijn kamer in. Ik probeerde mijn maandverband te verwisselen, toen Sam (berekenend, roddelt, star, te vrouwelijk), mijn bandgenoot van de middelbare school, plotseling binnenkwam.

Ik was geschokt en vertelde hem dat dit eigenlijk mijn ouderlijk huis was. Toen zag ik een schommel, een schommel voor binnen, en vertelde ik hem dat mijn man en ik daar in onze vrije tijd altijd op ontspanden.

Plotseling probeerde Sam dichter bij me te komen en wilde hij seks met me! Ik was zo geschokt en bang dat ik hem afwees. Ik wist dat ik zoiets niet kon doen, omdat ik getrouwd ben en mijn man nog steeds op me wachtte.

Ik ging snel de kamer uit en belde mijn man om te vragen waar hij was.

Droom #3: Rondjes rijden

Droom: Ik droomde dat ik in de buurt van een woonwijk reed. Het eerste deel van de weg was nog niet af. Daarna sloeg ik een paar smalle zijstraatjes in, maar ik raakte bijna de weg kwijt, dus bleef ik rondjes rijden en moest ik soms uitwijken voor tegemoetkomende auto's.

Daarna ging ik een voedingswinkel binnen. Ik was er vaste klant en ook werknemer. Er waren bijna geen klanten in de winkel, hoewel het er schoon, netjes en goed georganiseerd was.

Toen ik bij het winkelschap stond, dacht ik ineens aan de tijd dat ik online producten verkocht: zodra een klant ook maar één vraag stelde, begon ik meteen uitgebreid uitleg te geven. Ik moest erom lachen.

In de schappen stonden mooie, netjes gerangschikte schaaltjes met kant-en-klaar eten, zoals tofu, die al sinds 2023 waren gemaakt. Maar ze zagen er nog steeds prima uit. Die schaaltjes hadden weggegooid moeten worden, maar in plaats daarvan werden ze gewoon aan het zicht onttrokken door er nieuwe schaaltjes bovenop te zetten.

Toen kreeg de winkel problemen met het computersysteem. De eigenaar was een grote, jonge man in een zwart jasje, die druk bezig was het systeem te repareren. Ik dacht bij mezelf: "De winkel heeft geen klanten en er gebeurt eigenlijk niets, maar hij is zo gefocust op het repareren van het systeem.

Ondertussen wordt de hoofdtaak - daadwerkelijk producten verkopen - compleet verwaarloosd.