Droom #1: Ontvoerd en gered op oudejaarsavond

Droom: Een meisje werd ontvoerd en op oudejaarsavond gered (de 30e dag van de maankalender).

Droom #2: Ruzie in de hut

Droom: Ik droomde dat we met z'n vijven in een oude hut met een rieten dak waren en dat het buiten regende. Binnen in de hut brandde een vuur.

Informatiesymbool: Een rieten dak is een oude dakbedekking, misschien zelfs een van de oudste die vandaag de dag nog wordt gebruikt. Deze dakbedekking bestaat uit plantenstengels die in bundels worden samengebonden. Om schimmelvorming te voorkomen en een goede afvoer van regenwater te verzekeren, moet de helling minstens 40% zijn.

Ik zag mijn moeder op een houten plank zitten (zoals een bed). Tante 7 ligt in een hangmat (ze is familie van mijn moeder, maar is even oud: emotioneel afhankelijk, een beetje agressief en opvliegend).

De man van tante 7 ligt ook in een hangmat naast tante 7. Ik sta naast mijn moeder en mijn zus staat ook voor mijn moeder, samen met tante 7.

Aanvankelijk praatten mijn moeder en tante 7 normaal met elkaar, maar hoe langer ze praatten, hoe meer ze ruzie maakten (waarbij ze hun ongenoegen uitten over wat de een dacht over de familie of dierbaren van de ander). Ik ergerde me eraan en zei dat ze moesten ophouden met ruziën. Daarna draaide ik me om en schold mijn moeder uit omdat ze ruzie maakte over iets dat de moeite niet waard was.

Mijn zus doet ook zoals ik; ook zij scheldt mijn moeder uit. Maar al snel besefte ik dat mijn moeder waarschijnlijk ongelukkig zou zijn omdat geen van haar kinderen haar zou verdedigen. Dus stond ik op en zei wat ik dacht over de ruzie tussen die twee, zette de plus- en minpunten van allebei op een rijtje, draaide me toen om en schreeuwde tegen tante 7 dat ze naar huis moest gaan, greep de hangmat en sloeg tante 7 tegen de grond.

Daarna wendde ik me tot haar man en zei: "Vind je niet dat ze overdrijft?", maar haar man lachte alleen maar en bleef in de hangmat liggen.

Wat mijn tante 7 betreft: hoewel ik haar tegen de grond duwde, reageerde ze niet, werd ze niet boos, bleef ze stil en bleef ze in de hangmat liggen.

Droom #3: Onuitgesproken gevoelens

Droom: Ik was op bezoek bij iemand thuis en zag David. Tijdens de lunch met een paar mensen zei ik: "Soms zeg ik het niet omdat ik het niet wil zeggen, niet omdat ik het niet weet."

Hij keek me geëmotioneerd aan en vroeg: « Dus je vindt me leuk? Is dat iets wat je niet zegt, of weet je het niet?"

Ik zei niets.

David: mijn rijinstructeur, emotionele afhankelijkheid en onderdrukte gevoelens, ontrouw, meerderwaardigheids- en minderwaardigheidscomplex, te nuchter, zoekt erkenning, bewondering en liefde bij anderen.

Ik was me in de slaapkamer aan het omkleden. Toen merkte ik dat er iets mis was met de manier waarop ik mijn witte shirt droeg: mijn beha en rechtertepel waren zichtbaar. Ik trok het meteen goed.

Ik lag op bed. Hij zei iets en kuste mijn rechtertepel.

Mijn zus en ik reden naar de geboorteplaats van mijn moeder. Omdat ze dronken was, botste ze tijdens het achteruitrijden tegen de vrachtwagen die vooruitreed. Het was maar een klein ongeluk, maar omdat ze niet besefte wat ze had gedaan, werd de bestuurder boos en ramde hij onze auto opnieuw.

Ik keek hem in de ogen, vouwde mijn handen in gebed en zei oprecht dat het me speet. Toen hield hij op.

Ik zei tegen mijn zus dat ik wilde rijden, maar ze zei dat ze sneller achteruit reed en dat ik haar moest laten rijden. Toen we de hoofdweg bereikten, botste ze bijna tegen de container die was omgedraaid. Gelukkig zag ik hem, dus zei ik tegen haar dat ze moest stoppen om een ongeluk te voorkomen.

Zus: emotioneel afhankelijk, wil te graag anderen plezieren, is te aardig en wordt dan egoïstisch, materialistisch, minderwaardigheids- en meerderwaardigheidscomplex, zoekt erkenning.

Droom #4: Redding in de chaos

Droom: Een man is getrouwd met een vrouw die ongelukkig is met haar schoonfamilie; er is een conflict.

Het tafereel veranderde.

Er is een terroristische aanslag op de plek waar ik ben opgegroeid, op een militair voertuig dat voor hen uit rijdt. Ik zag het en waarschuwde hen. Toen vielen ze aan. Ik deed ook mee, hoewel ik niet bij het leger zit, maar ik heb een geavanceerd geweer. Ik schoot er ook een paar neer en redde onze man.

Vervolgens wisten er toch twee vrachtwagens langs te komen, maar een man werd geraakt door een granaat, die de vrachtwagen verwoestte. Daarna kwamen beide vrachtwagens vast te zitten in een gebouw, dat instortte, en had ik een kind dat ik op straat vlakbij aan het redden was.

*Aman: oom, hij is even oud als ik of jonger. Het negatieve was dat hij gierig en slim was.

Droom #5: Uiteindelijk zal ik je vinden…

Droom: Ik droomde dat ik in een enorme, goed verlichte gang was. De marmeren vloeren en muren hadden een lichte kleur. Het deed me denken aan een oud aristocratisch huis dat was omgebouwd tot hotel, omdat het op een gegeven moment iemands thuis leek te zijn geweest.

Iets probeerde door dubbele deuren heen te komen en ik rende ernaartoe om de deuren dicht te houden. Het voelde als een intense negatieve kracht die de deuren probeerde open te duwen. Ik hield ze zo goed mogelijk dicht en vroeg iemand om me te helpen, maar niemand deed dat.

Ik zei tegen de kracht: "Ga terug naar waar je vandaan komt", maar die duwde harder tegen de deur. Toen besloot ik plotseling om niet langer te proberen de deuren tegen te houden en in plaats daarvan onder ogen te zien wat daarbinnen was. 

Zodra ik de deuren naar een enorme lege ruimte opende, die ooit een balzaal kan zijn geweest, werd het wezen dat zo krachtig leek plotseling bang en rende het snel weg. Ik hoorde alleen zijn voeten over de marmeren vloer scharrelen en kreeg de indruk dat het een soort hagedis was, maar zo groot als een kleine hond.

En ik hoorde mijn hond naar me blaffen om me op zijn aanwezigheid te attenderen (onze eerste hond, die vele jaren geleden is overleden), maar ik deed de kastdeur open waarvandaan ik hem hoorde blaffen en hij was er niet. Toch kon ik hem horen blaffen en besefte ik dat hij zich tussen dimensies bevond, alsof er in een andere ruimte en tijd een identieke kast was, terwijl ik me in de ene kast bevond en de geluiden uit de andere kon horen.

Ik probeerde het weggelopen wezen over te halen en gerust te stellen door te zeggen: "Kom op, je kunt je niet voor altijd verstoppen. Uiteindelijk zal ik je vinden."