Droom #1 : 

Droom: Hallo, hier zijn 3 korte dromen die ik op verschillende momenten heb gehad.

1) Ik ben in mijn tuin en er vliegen veel vogels om me heen. Ik strek mijn arm uit en houd mijn hand een beetje gesloten, als een nest, en een mooie witte vogel nestelt zich erin. Dan geef ik hem kusjes op zijn kop en geeft hij me zachtjes kleine tikjes met zijn snavel op mijn lippen.

2) Het is nacht, winter en er ligt sneeuw. Ik loop over een pad langs een veld. Er staan veel voetstappen voor me, maar het veld is ongerept en de sneeuw glinstert in het maanlicht. Ik buig voorover en schrijf met mijn vinger mijn voornaam in hoofdletters in de sneeuw.

3) Ik schreef met een rode stift op de lege bladzijde van een schrift de woorden: "pas op voor de rode spin". 

De eerste twee zijn in mijn geheugen gegrift; ik zal ze nooit vergeten.

Droom #2 : 

Droom: Ik ben in een gevangeniscel. Het licht valt door het raam naar binnen. Ik lig op het bed en draag een soort eenvoudige witte jurk.

Ik verlaat mijn lichaam en stijg op, waardoor ik uit deze gevangeniscel kan komen, maar ik ben bang omdat ik het gevoel heb dat ik sterf.

Ik keer dus terug in mijn lichaam en sta dan in een kamer van mijn huis (in de droom). De muren zijn donkerbruin en van steen; het is er vrij donker.

Ik ben in een tuin met veel begroeiing. Het huis dat ik daar zie, heeft een toren. Ik wil weten waar dat huis staat, want ik begrijp dat het mijn toekomstige huis is. 

Ik sta dan voor een meer. Het lijkt het meer te zijn van een dorp (een toeristisch, populair dorp, maar waar ecologische problemen/conflicten zijn) bij mij in de buurt.

Ik zeg in mezelf en tegen Simone (een beetje autistisch, met communicatieproblemen en moeite met sociale contacten): antwoordt u me niet? 

Dan zie ik een pasgetrouwd stel en een groot hart dat hen met elkaar verbindt, en het stel versmelt ermee. Het hart is donker van kleur. Het stel vervaagt en we bevinden ons in een donker, dichtbegroeid bos. Het is nacht.

Ik zeg in mijn hoofd: "de donkere nacht van de ziel". We rijden met de auto door dit bos, maar niet ver genoeg.

Dan laten we het maar gebeuren en zitten we op een vliegend tapijt dat op de auto ligt. Dit vliegende tapijt gaat sneller, gelijkmatiger en soepeler vooruit. We moeten ons mee laten voeren. 

Simone verschijnt als prinses. Ik zeg: "Wat hebben deze mensen veel doden op hun geweten!" vanwege hun misbruik, beslissingen enzovoort.

Droom #3: 

Droom: Ik ga met veel andere mensen mee naar binnen, alsof ik gewoon meega met de stroom, omdat ons wordt opgedragen dat te doen in een videogame, alsof het echt is. Het doel is monsters te bedwingen die op bruine, agressieve dieren lijken en ons proberen op te eten.

Door op hun rug te klimmen, moeten we ze dwingen naar huizen te gaan, de deur open te breken en iets roods te pakken.

Het spel begint. De monsters zijn overal en ik zie niet hoe ik ze kan tegenhouden. Ik probeer me aan de regels te houden en klim op de rug van een van hen, maar hij weet me in mijn arm te bijten.

Ik forceer een deur en we worden kleiner om de kleine huizen binnen te gaan. Ik ontdek een heleboel bange mensen. Ik raak het monster kwijt, dat ik niet onder controle krijg, en vlucht met de anderen.

Buiten is de situatie rampzalig. Ze vernielen alle houten tafels.

We rennen en ik kom aan in het huis waar ik ben opgegroeid. Ik ga naar de speelkamer, die leeg en ruim is en plaats biedt aan iedereen. De anderen vragen me of er nog een andere uitgang is als ze komen, maar ik zeg van niet. Eigenlijk reken ik erop dat ze niet kunnen klimmen.

Dan zie ik een tweede trap waarmee we zo nodig kunnen vluchten.