Droom #1: De liefde die niet kon blijven

Droom: In mijn droom herinner ik me een situatie uit het verleden: de dag waarop twee van mijn nichten, met een donkerbruine huidskleur en lang haar, trouwden en ik met Damien trouwde (gebrek aan verantwoordelijkheidsgevoel, overdreven emotioneel gedrag, oppervlakkig gedrag, confrontaties vermijden, de waarheid verdraaien om de harmonie te bewaren).

Terwijl zij er welvarend en stralend uitzien, voelde ik angst, maar toch zette ik de bruiloft door. Een paar vrienden en ik bekijken de trouwfoto's. Op de foto draag ik een zeer smaakvolle witte kanten jurk en houd ik een grote witte bloem met buisvormige bloemblaadjes vast.

Ik kijk erg streng en bezorgd terwijl ik buiten door het gangpad loop, terwijl iedereen om me heen glimlacht en blij is. Ik zeg tegen mijn vriendin: “Zo ziet iemand eruit die niet wil trouwen.”

Ik zette de bruiloft door, omdat ik er al te ver in zat en Damien niet op zijn trouwdag in de steek kon laten. Het voelt vreselijk, afschuwelijk, en ik voel me slecht. Alsof ik niet genoeg liefde in me had. Ik hield wel van hem en begreep niet waarom ik me zo voelde en waarom ik de relatie niet kon voortzetten.

Hij is nu getrouwd en heeft 1 kind & woont in een ander land (dit is ook zo in « werkelijkheid »). Ik voel enige nostalgie omdat de relatie niet is gelukt en probeer nog steeds te begrijpen waarom.

Droom #2: Het leven dat 127 jaar duurde

Delen: In verband met deze droom denk ik dat ik een vorig leven heb gezien...

Droom: In de droom had ik een spiritueel leven, waarin ik het gezin hielp, mijn kinderen verzorgde en vele anderen steunde. Ik leefde lang, werd 127 jaar oud, maar aan het einde van mijn leven voelde ik me diep eenzaam omdat iedereen - mijn vader, moeder, zus en zelfs mijn zoon - vóór mij was gestorven.

Droom #3: Ben je bereid om nooit te vechten?

Droom: Ik ben thuis met mijn moeder en vader. Mijn moeder ontdekt plotseling dat er in het kussen een vrouwenstem klinkt. We weten niet wat we moeten doen. Het lijkt alsof er een meisje in dat kussen woont en eruit wil komen. 

Dan begint het kussen open te gaan en komt er licht uit. We beginnen visioenen te zien van hoe dit meisje werd vermoord. Het gaat om een van mijn leerlingen, Maï (ze is erg terughoudend en vindt het moeilijk om met anderen te communiceren; ze begint te trillen en kan haar stem niet meer beheersen. Maar ze haalde een hoge score voor de spreekvaardigheidstoets).

Ik zie haar op haar fiets door het bos naar school rijden, en op de een of andere manier werd ze vermoord. Het geluid komt van haar; ze schreeuwt uit alle woede om haar dood.

Dan besef ik dat ik in het verleden kan kijken. Door mijn polsen naar links of rechts te draaien, kan ik de visioenen die ik zie beheersen. Als ik mijn pols naar links draai, verschijnt het verleden, en als ik mijn handen naar rechts draai, ga ik richting het heden. Ik probeer mijn handen naar links te draaien om echt te zien wat er in het verleden met me is gebeurd.

Dan ontdek ik dat er in deze visie veel vrouwen zijn die door iemand zijn vermoord. Ze schreeuwen met zoveel woede en frustratie. Eén vrouw komt uit de visie en grijpt me vast. Ze wil me vermoorden, alsof ze wraak wil nemen voor wat haar is aangedaan.

Ik voel het gevaar, maar op dat moment herinner ik me een zin die Kaya zei in de online cursus over goed en kwaad: "Ben je bereid om nooit te vechten en altijd gelijk te hebben, zelfs als je daarvoor moet sterven?" Deze woorden raakten me diep. Dus reageer ik niet, ik laat haar energie door me heen stromen, sluit mijn ogen en ben bereid te sterven.

Maar plotseling kan ze me geen kwaad doen. Ik open mijn ogen en de visioenen van die vrouwen zijn er nog steeds, voor mijn ogen, mijn ouders zijn er nog steeds ... Dan word ik wakker.

Droom #4: Holle tanden

Droom: In het begin was ik bij mijn vriendin thuis. Het was net een huisje in het bos en we waren van plan een trektocht te maken. We zaten allebei op haar bed toen iemand haar kamer binnenkwam en ik me onder de deken verstopte. Toen die persoon weg was, moesten we allebei lachen omdat die niet doorhad dat ik er ook was.

Terwijl ik praatte, merkte ik dat mijn tanden bewogen alsof ze op het punt stonden uit te vallen.

Later zag ik mijn vriendin en gingen we samen op de fiets een bos in. Ik zat achter haar. Terwijl we fietsten, voelde ik dat mijn linker kies loszat en dat er een was uitgevallen. Ik werd bang en zei tegen haar dat ik naar huis moest.

Ik begon de andere kant op te lopen om naar huis terug te gaan, omdat ik het gevoel had dat mijn tanden elk moment konden uitvallen, maar ik hoopte dat ze zouden blijven zitten.

Ik bereik het einde van het bos en zie mijn moeder op me wachten. Ik voel me opgelucht en zeg tegen haar dat we zo snel mogelijk naar de tandarts moeten, maar ik vertel haar niet waarom.

Terwijl we verder liepen, vielen er nog 2 kiezen uit, en daarna nog een en nog een. Ik zie dat de tanden die zijn uitgevallen vanbinnen hol zijn en dat er een stukje tandvlees bovenop zit.

Alle kiezen aan de linkerkant van mijn mond zijn uitgevallen en als ik mijn mond sluit, voel ik dat er niets zit behalve tandvlees.

Toen ik voelde dat ik daar geen tanden had, hoopte ik dat het een droom was. Ik begon te denken dat ik mijn tanden weer zou hebben als ik wakker werd, maar tegelijkertijd voelde het te echt om een droom te zijn en werd ik wakker.