Droom: collage van boodschappen

Delen:

Onlangs had ik een geweldige droom die uit vijf verschillende subdromen bestond. Ze waren zo levendig; de kleuren, texturen en geuren voelden alsof ze uit een andere dimensie kwamen. Sindsdien heb ik me geen enkele droom meer herinnerd. Het was als een collage van vijf verschillende dromen. Ik zal ze uitleggen in de volgorde waarin ik ze me herinner.

Subdroom #1

Ik heb een gids bij me. Hij neemt me mee om een paar hoge heuvels vanaf een hoger uitkijkpunt te bekijken. Er is een trap voor het resterende stuk van de heuvel. Ik ben bang voor hoogtes (in het echt), dus ik zeg dat ik de trap niet opga. Hij zegt dat hij wel gaat, maar de trap houdt halverwege op. Ik begin naar zijn stevige, degelijke pick-uptruck te lopen terwijl hij naar beneden komt. Hoog boven op de heuvel zie ik een poema of tijger. Ik heb het gevoel dat ik zijn zwaar gepantserde pick-uptruck zal bereiken voordat de poema er is. Dus raak ik niet in paniek, maar ik schat het verkeerd in en het dier komt snel naar beneden, terwijl het me strak aankijkt. Het komt dicht bij me...

Subdroom #2

Ik ben in een stad in Zuid-Amerika (ontspannen zomerstranden, mooie herinneringen aan mijn jeugd met mijn moeder en vader). Het is dageraad en ik begin zo vroeg in de ochtend aan een wandeling. Dat doe ik in de droom een paar ochtenden.
Op een dag is er niemand, maar verschijnt er een kleine, oude pick-uptruck met een zwak uitziende man die er Afrikaans of Latijns-Amerikaans uitziet. Hij vraagt of ik hulp of een lift nodig heb. Ik zeg nee. Hij probeert me te verkrachten.

Subdroom #3

Ik zit in een bus in de stad in Zuid-Amerika waar ik vandaan kom. Elke keer als de deur opengaat om passagiers uit te laten stappen, proberen de ENORME bladeren van de planten bij de verschillende bushaltes de bus in te komen. De bladeren zijn heel groen, levendig, vol leven en hebben een bijzondere energie. Ik ben erdoor betoverd.

Subdroom #4

Ik ben met mijn man op een feest op een dakterras. We hebben het erg naar onze zin. Dan is Johns moeder er. Hij omhelst haar. Dat vind ik prima. Dan kijkt ze me aan, glimlacht en komt me omhelzen. Ik omhels haar liefdevol. We praten alsof er nooit iets is gebeurd.

Subdroom #5

Ik stap in de basisschoolbus. Ik herken de chauffeur niet. Ik vraag naar Don (mijn buschauffeur op de basisschool). Hij zegt dat Don daar niet meer werkt, maar dat hij eerder over mijn moeder en mij had gehoord.

*Ik stond versteld van de levendigheid van de droom.