Droom #1: Aanslagen in Parijs

Kaya's analyse van de aanslagen...

Droom #2: Kombucha en een bioscoopscène

Droom 1: Ik zag mezelf een kombucha proeven die ik had gemaakt, maar hij was te ver gefermenteerd en smaakte niet lekker… Droom 2: De tweede droom was als een bioscoopzaal. Ik zag een man die de rechteroorlel van een jonge Aziatische vrouw afsneed. Toen bevroor het beeld als het ware op het gezicht van die vrouw. Het bloed spoot hevig uit haar oor en ik zag haar als in slow motion vallen, met een kalm gezicht en haar lange haren in de wind. De camera bleef op haar gezicht gericht. De scène stopte en we zagen dat het oor was genezen, met een snee in de oorlel als litteken.

Droom #3: De voortvluchtige

Droom: De scène speelt zich af tijdens een rustige nacht. Ik ben met mijn familie in de woonkamer van een appartement. Ik zie ze niet, maar weet dat ze er zijn. Mijn partner wordt door de politie gezocht, omdat hij al meerdere jaren geen belasting heeft betaald. Ik verberg hem bij mij thuis (blijkbaar zijn we in de droom uit elkaar!). Ik hoor iemand de trap opkomen en haast me naar de deur om het slot dicht te doen, maar de persoon komt toch de woonkamer binnen. Het is ‘DSK’ (Dominique Strauss-Kahn). Hij pakt een voorwerp (ik weet het niet zeker, maar volgens mij is het een tijdschrift) zonder iemand aan te kijken of iets te zeggen, heel kalm en ontspannen, en gaat weer weg. Hij weet dat mijn partner er is. Dan kijk ik naar het slot van mijn deur en zie ik dat het scheef zit. Daarom heeft die persoon naar binnen kunnen komen. Ik zet het recht en doe het slot weer op slot. Ik vind het veel groter dan normaal! Nadat hij weg is, denk ik na en bedenk ik dat het misschien verstandiger is als mijn partner zijn toevlucht zoekt in het kleine bosje aan de overkant en alleen 's nachts terugkomt. Uiteindelijk zie ik ervan af en bedenk ik dat het geen goed idee is! Ik kijk uit het raam en zie daar de politie. Hij gaat een paar minuten weg en ondertussen praat ik met Gérard Depardieu, die ook bij de politie hoort. Het lijkt alsof hij weet dat ik mijn partner verberg en dat hij de afloop van de zaak kent. Hij is heel kalm! De jonge agent komt terug en zegt dat hij naar het appartement gaat. Dan begrijp ik dat het einde nabij is voor mijn partner en mij. Dus zeg ik tegen Gérard Depardieu dat ik toch de vader van mijn kinderen niet zou aangeven! Ik word naar een kamer ‘gebracht’. Er staat een bank in het midden (volgens mij is die groen). Ik zit helemaal rechts en de politieagenten zitten links van me. Ik zie mijn partner door een gang lopen, met handboeien om en hij werpt me een beschuldigende blik toe. Hij denkt dat ik degene ben die hem heeft verraden! Hij loopt langs een kast en vraagt of hij drie TL-buizen (voor werkzaamheden) mag pakken om licht te hebben. De agent die hem begeleidt, stemt toe. Dan vraag ik hoe lang (ik bedoel hoeveel jaar gevangenisstraf) en men antwoordt misschien 6 of 7 maanden. Ik huil en de politieagente naast me probeert me gerust te stellen en te ‘troosten’. Ze maakt me duidelijk dat ik me geen zorgen hoef te maken. Dan vraag ik naar mijn partner en men antwoordt 5 jaar. Een andere agent komt binnen met een baby (blondje) in zijn armen en diens zusje, dat ook nog vrij jong is. Hij reikt het kind aan me aan, omdat hij denkt dat het van mij is, alsof hij afscheid van me wil nemen. Dan zeg ik dat het niet mijn kinderen zijn, dat ik iemand uit de brand help en op ze pas. Toch kus ik de kleine op zijn hoofd (ik wil erbij zeggen dat deze kinderen er aan het begin van de droom niet waren!).

“DSK” Dominique Strauss-Kahn is een politicus die geleidelijk aan carrière heeft gemaakt. Hij was directeur-generaal van het IMF (Internationaal Monetair Fonds) en is ook bekend vanwege de Sofitel-affaire, waarin hij werd beschuldigd van verkrachting en werd vrijgesproken. Als politiek geëngageerd man staat hij meer bekend om zijn politieke belangstelling dan om zijn humanitaire en altruïstische inzet.