Droom #1: Ongeluk in de bergen

Tijdens een seminar ‘het hart openen’ vroeg ik het Universum mijn hart te openen en me de man te laten ontmoeten die in alle opzichten bij me paste. Op datzelfde moment zaten we in de auto en besloot ik een raam dicht te doen. Toen hoorden de andere passagiers en ik een geluid. Ik had het raammechanisme kapotgemaakt. Terwijl Mick, onze gids voor die week, en ik probeerden het raam weer omhoog te krijgen, viel het in het portier. Daar stond ik dan, heel ongemakkelijk, en voelde me gewoon ellendig, want onze reis naar Bugarach zou misschien niet doorgaan, omdat we het voertuig niet alleen aan de voet van de berg konden achterlaten. Op dat moment bood Claire, een buitengewone vrouw uit de groep, aan om in het voertuig te blijven. Nu voelde ik me nog rotter. Ik had het gevoel dat ik haar een fantastische ervaring ontnam, waar ik zelf enorm naar uitkeek. Ik hoopte dat er iets zou veranderen in mijn liefdesleven en had al mijn hoop op deze activiteit gevestigd. Eerst was het even stil. Daarna zocht ik naar oplossingen om het raam dicht te krijgen. Toen vroeg Mick me op strenge, bitsige toon om daarmee op te houden. Niemand van hen verweet me iets. Ik was mijn eigen beul en Mick wilde dat ik daarmee ophield. Hij ging zelfs zover dat hij me een heks noemde, in het zwart gekleed, die het kwaad aantrok, om mijn innerlijke dialoog onder woorden te brengen. Mick had me horen zeggen dat ik het niet eerlijk vond dat Claire in het voertuig moest blijven en dat ik daarom de gevolgen van mijn ongeluk zou dragen door beneden te blijven. Dus toen we aan de voet van de berg Bugarach aankwamen, vroeg Mick me waar ik wilde parkeren en welk uitzicht ik het liefst had. Toen zei zijn vrouw Claire: «Maar kom nou, ze heeft het niet expres gedaan. Je moet haar niet straffen.» Mick antwoordde: «Dat weet ik, maar dat wil ze zelf.» En Claire zei tegen me: «Maar ik heb toch gezegd dat ik best wilde blijven. Ik voel me niet zo goed; ik ga een volgende keer wel mee.» Vanbinnen verkrampt, ellendig en verdrietig zei ik tegen haar: «Weet je het zeker?» Toen zei ze: «Blijf maar hier, lieverd, je kunt gaan.» Huilend zei ik tegen haar: «Dank je, lieverd. Ik loop voor ons allebei.» En dat deed ik. Toen we bij het eerste plateau van deze berg aankwamen, die symbolisch de zeven chakra’s vertegenwoordigt, zagen we een bord waarop stond: «Onervaren wandelaars wordt verzocht zich niet op het pad van het raam te begeven....» Iedereen keek me aan en zei: «LINDA, heb je dat gezien...?» Ik had het wel gelezen, maar bleef me klein maken, want ik begreep heel goed dat deze boodschap voor mij bedoeld was. Mick begreep dat ook, en deze boodschap en Claire gaven me alle energie om omhoog te klimmen. Meer dan ooit wist ik dat ik op de juiste plaats op het juiste moment was.

Delen: Wat stelt een kapot raammechanisme symbolisch voor? Dit is namelijk de tweede keer dat dit gebeurt. De eerste keer heb ik een autoraam kapotgemaakt en wilde het niet meer omhoog in de auto van een bevriend stel. Het verschil is dat ze het deze keer in de garage weer omhoog hebben kunnen krijgen. Vraag: 2. Ik heb ook problemen met vuur. Toen ik naast een ex-vriend van me sliep, die niet erg aardig was, legde hij zijn arm op me en kreeg hij pijn, waarbij hij beweerde dat ik hem net had verbrand. Op hetzelfde moment had ik net een beeld van de zon in een droom gezien. Ik heb een Boeddhabeeld in brand gestoken tijdens een visualisatiesessie met vuur, waarbij ik de banden met deze ex-vriend wilde verbreken. Tijdens een avondje met een jongen met wie ik nu omga, vloog de crumble in brand, echt in de oven, toen hij me vertelde dat hij een ander meisje zag. Deze jongen zit in een rolstoel. Sinds onze ontmoeting kom ik voortdurend mensen in een rolstoel tegen. Als stel, met hun gezin, dus ik vind het moeilijk om verder te gaan, want dit zijn echt projecties van wat ik mogelijk acht voor ons. De vraag: «Moet ik hoop houden en vechten voor deze relatie?» Dat is het, ik hoop dat ik wat inzicht krijg in wat ik moet begrijpen van deze verschijnselen, die steeds terugkomen en misschien sleutels zijn. Bedankt...

Droom #2: Vrachtwagens in de sneeuw

Droom: Het is winter; er ligt veel sneeuw. Het is overdag. Ik ben thuis (in werkelijkheid gaat het om een plek waar ik al eens heb gewoond). Er komen verschillende vrachtwagens uit de jaren 70 mijn tuin op rijden. Ik herken de eerste die aankomt met zijn oplegger: het is mijn neef Luc (toen hij jonger was, bewonderde ik hem; hij was mijn idool-chauffeur. Ik wilde ook vrachtwagenchauffeur worden). Andere kiepwagens (ik zie de bestuurders niet) in een prachtige donkergroene kleur (die kleur was in die jaren populair) parkeren in mijn achtertuin; ze komen van alle kanten, alsof ze leven. Ze blijven mijn tuin oprijden, ook al lijkt er geen plek meer te zijn om te parkeren. Ik ben bang als ik ze zie aankomen, omdat ik vrees dat ze vast komen te zitten in de sneeuw... maar nee, ze zwemmen door de dikke laag sneeuw alsof het heel gemakkelijk voor ze is (de vrachtwagens lijken altijd te leven). Er blijven vrachtwagens aankomen, ook al staat de tuin vol... Tot ik wakker word.

Droom #3: Intense videogames

Droom: Ik ben in een kamer (soort woonkamer) waar je allerlei spelletjes kunt spelen, zoiets als Nintendo-spelletjes voor jongens. De twee jonge kinderen (een jongen van 7 en een meisje van 4 of 5) van mijn ex-vrouw zijn bij me. Ze spelen spelletjes waarin dingen worden vernietigd. Ik heb een racespel; een bestelwagen staat klaar om te vertrekken. Een motorrijder komt me laten zien hoe ik deze racewagen moet starten, die een motor heeft die ongelooflijk snel draait. Hij zegt tegen me: «Zie je wel hoe makkelijk het is! Hiermee zit je goed!» Ondertussen spelen de kinderen spelletjes met explosies en vernietiging. Ze spelen tegen een computer. Door een moment van onoplettendheid wordt het meisje in de val gelokt. De machine pakt haar speelgoed af. Het is als een metalen spin aan het uiteinde van een kabel, die haar spel vastgrijpt en met zijn poten omsluit. Ze kan niet meer verder spelen. We zijn allemaal teleurgesteld en ontmoedigd, de kinderen en ik. Door haar gebrek aan oplettendheid en snelheid is ze in de val gelopen.

Droom #4: Wat is er met onze auto gebeurd?

Droom: Het is vroeg in de ochtend; het is nog donker. We zijn met z’n tweeën in een gewoon huis, in bungalowstijl, op het platteland, ver van de buren. Ik zie mijn partner niet, maar ik weet dat ze er is. We praten met elkaar. We hebben 2 grote honden. L'een van de twee is zwart en de andere is donker van kleur. Ik heb moeite om ze te trainen; ik zorg voor ze. Uiteindelijk lukt het me met ze. Ze eten uit aparte, ver uit elkaar staande bakken, omdat ze niet met elkaar overweg kunnen, maar het lukt me om ze met elkaar te verzoenen. Het begint licht te worden. Ik stap in de auto van mijn partner om naar mijn werk te gaan. Mijn partner is dicht bij me, hoewel ik haar niet zie, en we blijven met elkaar praten. We merken dat er iets niet goed werkt met de auto. Het is nu licht. We vragen ons af wat er met de auto is gebeurd: hij schudt alle kanten op. Wat is er met onze auto gebeurd??? De antwoorden komen bij ons binnen via trillingen (of telepathie?). De auto zou zijn gebruikt om een diefstal te plegen. Er zouden gouden stenen en veel geld zijn gestolen. De antwoorden op onze vragen blijven van binnenuit bij ons binnenkomen, alsof ons bewustzijnsniveau hoger is geworden.

Droom #5: Louis en ik

Deel: Ik denk dat de twee andere dromen die ik had gehad en die op 12 november «Een tweede kans» en op 22 december 2012 «Amputatie» werden geïnterpreteerd, belangrijk zijn om de huidige droom in de juiste context te plaatsen en beter te begrijpen. In de praktijk is er sinds de droom die op 12 november werd geanalyseerd telkens wanneer Louis en ik met elkaar praten een fijne energie voelbaar, en dat is heel aangenaam. Ik ben heel voorzichtig met mijn bedoelingen wanneer ik met hem praat of aan hem denk, want ik wil oprecht luisteren naar de leiding van de Hemel en niet naar mijn eigen behoeften. Bovendien heeft Louis sinds een paar maanden een vriendin... wat me ertoe brengt extra voorzichtig te zijn. Bedankt om me te helpen bij de symbolische interpretatie. Ik werk met Engel Cahetel, mijn geboorte-engel. Ik heb met grote intensiteit de volgende vraag gesteld: Is het goed voor de ontwikkeling van mijn ziel om een relatie met Louis te hebben?Droom: Een muziekvoorstelling was net afgelopen en iedereen verliet de zaal van het CEGEP. Ik ging aan een tafel zitten. Naast me repareerde een jonge man een computer. Louis kwam naar de tafel waar ik zat. We praatten over het cadeau dat we aan Vincent en Stéphanie hadden gegeven. (In werkelijkheid hebben Louis en ik met Kerstmis onze zoon Vincent en zijn partner Stéphanie een romantisch weekendarrangement cadeau gedaan.) Op een gegeven moment gaf Louis me $70 om me te helpen enkele van mijn uitgaven (maaltijden, benzine) te betalen. Ik was verbaasd dat hij me dat geld gaf, maar ik accepteerde het, omdat het me zou helpen. Louis stond op en toen hij terugkwam, liet hij me zijn linkerhand zien. Hij was aan zijn vingers geopereerd. De artsen weten nog niet wat hij heeft, maar misschien is het de ziekte van Raynaud. Misschien kan hij zijn handen niet meer gebruiken.

Lijden aan de ziekte van Raynaud betekent niet alleen koude handen of voeten hebben. Het is een chronische stoornis van de bloedcirculatie in de ledematen, die periodiek optreedt bij blootstelling aan kou en, minder vaak, bij emotionele stress. De aandoening komt vaker voor bij vrouwen dan bij mannen. De getroffen lichaamsdelen worden plotseling wit en koud en soms gevoelloos of verdoofd, omdat er geen bloed meer doorheen stroomt. De aandoening treft specifiek de uiteinden van het lichaam, meestal de vingers (de duim blijft doorgaans gespaard) en de tenen, maar in sommige gevallen ook de neus, lippen en oorlellen. Een aanval kan enkele minuten tot enkele uren duren. Hij wil er niet meer over praten, het is moeilijk voor hem om zich dit voor te stellen.

We zitten nu aan een andere tafel en in ons gezichtsveld staat een televisie. We horen Laurence praten (ze is de partner van een van onze zonen, Benoit). Ze staat achter de televisie, maar we zien haar schaduw, alsof de televisie niet meer is dan getint glas. Daarna gaan Louis en ik terug naar de eerste tafel. Louis heeft het geld opgeborgen zodat de mensen aan de andere tafel naast ons het niet kunnen meenemen. Ik zie dat het vrienden van Laurence en Benoit (onze zoon) zijn. Ze praten over een feest waar ze naartoe gaan en bespreken de datum.

Delen: Louis: Positief: een man met een goed innerlijk evenwicht, verantwoordelijk, vrolijk, begripvol en intuïtief. Negatief: een man die moeite heeft zijn emoties te beheersen, veel praat en bang lijkt dat mensen misbruik van hem en zijn geld maken. Laurence: Positief: een dynamische jonge vrouw, scherp van geest en erg gul. Negatief: weinig zelfvertrouwen, onzeker, emotioneel afhankelijk.

 

Droom #6: Mijn hond bevalt van een mens

Droom: Ik ben aan het bouwen. Ik haal iets uit elkaar dat op een oude galerij lijkt. Ik laat een van de witte houten stukken vallen, waar spijkers in zaten. De balk raakt mijn grote hond, een Golden Retriever, die vlak bij me stond. De spijkers prikken in zijn linkerdij. Hij loopt weg zonder te klagen, met zijn hoofd omlaag. Even later bevalt mijn hond van een mens. Het is alsof ik niet wist dat mijn dier een teefje was en geen reu, totdat ze beviel. L’mens, een jongen, begint zichtbaar te groeien. Al snel is hij even lang als ik (ik ben 6' 2"). Ik zie hem voor een bungalow staan. (Deze wit-roze woning is degene die links stond van het terrein waar ik mijn jeugd heb doorgebracht.) Ik heb het gevoel dat deze mens fysiek op mij lijkt toen ik jong was. Alleen zijn gezicht zie ik niet. In werkelijkheid ben ik lichamelijk heel snel gegroeid. Toen ik 8 was, was ik 5 voet lang. En rond mijn 15e was ik al 6 voet lang. Onlangs heb ik een paar dromen gehad waarin metaal en ijs voorkwamen. Zou er een verband zijn met deze droom waarin mijn hond van een mens bevalt? Hier zijn er een paar, in het kort: Ik vervoerde metaal in een vrachtwagen of bracht metaal aan op een bouwwerk (dak en muren). Een andere keer was ik in een metaalfabriek waar ze dit materiaal met water sneden, en probeerde ik me tussen de metalen platen te verstoppen. In een andere droom zie ik grote metalen vrachtwagens in een metaalpers worden geplet, alsof ze worden geëxecuteerd. Ik slaag erin er een voor een vriend te redden. Hoewel hij al geplet was, zou hij de onderdelen kunnen gebruiken. Een laatste droom: ik zie Montreal bedekt met ijs. Ik zit in een auto uit de jaren 1960. Die heeft een extra krachtige motor en spijkerbanden, zodat ik over het ijs kan rijden. Omdat veel mensen zich in deze omgeving niet kunnen verplaatsen, stappen ze op elkaar gestapeld in mijn auto om Montreal van noord naar zuid over te steken. Ik hoor een stem via een microfoon vragen: «IJs breken». Eerst vraag ik iedereen 60,00 $, maar uiteindelijk accepteer ik 50,00 $. Ik rijd over het ijs, dat breekt en aan alle kanten in stukken uiteenvliegt. Eenmaal op hun bestemming aangekomen, stappen de mensen uit de auto. De autoriteiten besluiten dat ik andere mensen moet meenemen voor de terugreis, in plaats van zonder passagiers te vertrekken. Dus vertrek ik met deze mensen in noordelijke richting, naar Montreal. De weg is moeilijk. Opnieuw breekt het ijs onder mijn auto en vliegt het in stukken uiteen. Ik zie verschillende mensen die zich klaarmaken om dit ijs met allerlei middelen te breken: gereedschap en machines. Ze willen me een handje helpen.

Droom #7: Mijn broer steelt mijn baan

Droom: Ik vertrek naar Gaspésie om het werk te krijgen dat mij was beloofd. Ik ben te voet op Route 132. Als ik in Percé aankom, besef ik dat de beloofde baan is ingenomen door mijn broer, die in Gaspésie woont. Ik ga terug de weg op, in noordoostelijke richting. Ik loop over de weg, maar het is net alsof ik in een auto zit. Ik heb een hengel over mijn rechterschouder en een tas in mijn linkerhand. Ik stop bij een terrein dat ik graag wil bezitten. Een man rent voor me uit om hetzelfde terrein te bemachtigen. Hij is net als ik gekleed: een beige hoed, lichtgroene kleding en hoge laarzen tot boven de knieën, maar met de schachten omgeslagen tot onder de knieën. Hij loopt naar de zeekant van het terrein, naar een houten hut in de kleur van het hout. Zijn vrouw zit in de hut, met haar hoofd uit het raam. Ze braakt met haar mond vier rijen vissen uit. Hij brengt haar naar het terrein dat hij koste wat kost wil bezitten. Tegenover dit terrein, aan de andere kant van de weg, staat een groot huis. De eigenaar van dit huis is ook de eigenaar van het begeerde terrein. De vrouw zegt tegen haar man: «Doe een stapje naar links!» Ze wil haar dikke buik laten zien aan de eigenaar, die verder naar achteren rechts staat. De man staat voor zijn vrouw. Ze is zwanger van een drieling en heeft thuis al acht andere kinderen. Uit medelijden willen ze dit terrein bezitten. Iemand komt tussenbeide met een geweer van groot kaliber (krachtig genoeg om een eland te doden). L'homme en zijn vrouw worden door dezelfde kogel gedood. Ik ren naar hen toe. Er ligt een plas bloed op de grond.

Delen: Het geluid van het geweerschot heeft me wakker gemaakt. In werkelijkheid is het een terrein dat ik graag wil kopen. Er zijn al stappen ondernomen om dat mogelijk te maken. Voordat ik ging slapen, deed ik mijn recitatieoefening met Nith-Haiah.