Droom #1: De oorsprong van de wrok...

Delen: Ik wil aan mijn wrok werken, want ik neem het anderen kwalijk dat ik me soms zo hulpeloos voel en zo snel geraakt word door een woord, een toon, iets wat iemand zegt of een stilte. Ik ben rancuneus en dat gaat niet zomaar over. Waarom? Dit is mijn droom…

Droom: Ik zit in de auto met Claudine (erg reactief, hypersensitief, angstig), mijn goede vriendin.

We gaan vrij snel een helling af. Onderaan, na een bocht en een halfgecontroleerde slip omdat er sneeuw ligt, sla ik linksaf en rijd ik deels over de stoep.

Claudine is niet bang. Ik ben niet trots op mezelf, maar alles is goed gegaan.

We stoppen voor een mooie winkel met kleine tweedehands of handgemaakte spullen. Binnen is het piepklein, schattig en hangt er ook een mysterieuze sfeer. Elk stuk lijkt uniek en met zorg gemaakt. Het is mooi en zacht, maar ik ben niet echt geïnteresseerd. Claudine heeft een soort ronde ijzeren doos met meerdere openingen (meerdere deurtjes) gevonden. Ik vraag me af waar die voor dient. Ze zegt dat ze er goud, bankbiljetten of gewoon spullen in zal doen. Er is een lange gang die naar een groot appartement en andere kamers leidt, net als in een museum.

De winkeleigenaar is ook een tovenaar. Hij verstopt zich en we moeten hem vinden.

We zitten in een spel en horen een stem, die van haar, die ons vertelt wat we moeten doen of ons aanwijzingen geeft.

We gaan terug naar de eerste kamer.

Ik heb niet zo'n zin om te spelen, maar wil liever weggaan. Ik vind mijn kom groentesoep terug; ik was hem vergeten. Nu neem ik de tijd om hem op te eten.

Droom #2: Sieraden, zakendoen en terrorisme

Delen: Hier is een droom die ik kreeg toen ik vroeg om mijn woede en die van mijn partner te begrijpen.

Droom: Toen ik daar aankwam, was Patrick Bruel er en begon hij me een korte les over zakendoen te geven. Ik zag dat het kleine ‘winkeltje’ niet erg goed onderhouden was, want er lagen verpakkingen van sandwiches en andere dingen.

Op een gegeven moment hoorde ik geschreeuw en zag ik alle medewerkers en klanten naar een uitgang rennen, terwijl ze schreeuwden dat er terroristen waren. Ik begon te rennen en ging met de menigte naar buiten. Er stonden overal langs een pad hekken en toen besefte ik dat mijn zoon (een baby van 2 jaar) in het winkelcentrum was en dat ik er absoluut naar terug moest, tegen de menigte in.

Ik herinnerde me dat mijn vader bij hem was en hem daar weg zou halen en naar mij terug zou brengen (ik wist ook dat mijn dochter daar was met haar vader, maar ik was niet bang voor haar, ik wist dat haar vader haar daar weg zou halen).

Op dat moment klopte mijn hart heel snel en in mijn droom hoorde ik mezelf deze zin zeggen: je bent aan het dromen, het gaat heel goed met je zoon, hij staat hier voor je innerlijke kind, papa is in deze droom, dus misschien staat er iets concreets te gebeuren, maar maak je geen zorgen, het gaat goed met je baby.

Ik liep rustig langs het pad en kwam een crèche tegen.

Einde van de droom.