{"product_id":"vers-la-maison-de-repos-version-francaise","title":"Naar het verzorgingstehuis","description":"\u003ch3\u003eDroom #1: Op weg naar het revalidatiecentrum\u003c\/h3\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cimg src=\"https:\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0734\/8830\/2401\/files\/Vers-la-maison-de-repos_Comprendre-vos-reves_2_600x600.jpg?v=1721999278\" alt=\"\" style=\"float: none;\"\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cp\u003eGilles ligt in het ziekenhuis en moet naar een revalidatiecentrum. Hij vraagt me om kleren voor hem te kopen omdat hij er niet genoeg zal hebben. Ik ben verbaasd en zeg hem dat hij er ruim genoeg zal hebben voor een week; hij heeft immers 7 paar sokken, 7 onderbroeken, enzovoort. Daarna moeten we Sébastien afzetten bij de universiteit; dat is Lightina in Cannes. Hij stapt uit de auto en loopt weg. Ik stap ook uit (ik zat rechts achterin), loop om de auto heen en doe het bestuurdersportier open: ik wil dat Gilles opschuift, hij mag niet rijden. Hij doet het portier weer dicht, rijdt de auto een stukje vooruit en doet het rechtervoorportier open zodat ik kan instappen. Ik ben van streek en woedend, want door zijn ziekte (frontotemporale dementie) mag hij niet rijden, maar uiteindelijk geef ik toe (in de droom ziet hij er helemaal niet ziek uit). We rijden een tijdje. En plotseling besef ik dat we niet de goede kant op gaan. Ik zeg tegen hem: «Maar waar ga je heen? Dit is niet de weg naar Montpellier!» Hij antwoordt dat hij iets moet ophalen in een dorp. Ik ben verdrietig en woedend en voel me verraden. We rijden op een bergweg; hij wil niet stoppen. En ook niet omkeren. Dan zie ik een tijdelijk verkeerslicht dat een wegwerkzaamhedenzone aangeeft. Het staat op rood en er staat een rij stilstaande auto’s voor. Gilles stopt niet achter de laatste auto, maar rijdt links om de rij heen en stopt toch voor het verkeerslicht. Ik maak van de gelegenheid gebruik om uit de auto te stappen. Ik loop terug in de richting waar we vandaan komen. Het is een berglandschap. Het is alsof ik van bovenaf een overzicht van de situatie heb: er is de kronkelende weg, verderop in het dal een heel hoge stenen brug en overal bomen. Het is net een sepiafoto, alles heeft die tinten. Ik bedenk dat ik iemand moet bellen om me op te komen halen. Ik noem de namen van een paar vriendinnen die me misschien kunnen helpen en plotseling besef ik dat ik nooit op tijd thuis zal zijn om Marion op te halen; ze zal helemaal alleen zijn en het is alsof ik haar angst en paniek zelf voel. Ik kan al die spanningen niet meer aan en ik huil, ik huil. Ik word wakker met het liedje «Golden Baby» van Cœur de Pirate in mijn hoofd en een hevige pijn in mijn linkerborst.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003ch3\u003eDroom #2: Mijn nieuwe collega\u003c\/h3\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cimg src=\"https:\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0734\/8830\/2401\/files\/Vers-la-maison-de-repos_Comprendre-vos-reves_3_600x600.jpg?v=1721999278\" alt=\"\" style=\"float: none;\"\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cp\u003eIk ben in mijn werkomgeving, in een medische praktijk voor arbeidsgeneeskunde, en ik ben terug uit het buitenland. Ik moet namelijk drie maanden naar Canada, naar de Université Laval in Montréal, om aan stress en psychosociale risico's op de werkvloer te werken en me verder te bekwamen. Ik ben al twee maanden geweest en ben voor korte tijd terug in Frankrijk, voordat ik nog een maand naar Canada terugkeer. Er is veel werk, ik open een dossier. Een mannelijke arts, net als ik, met bruin haar en een korte baard, komt naast me zitten om te vertellen wat er tijdens mijn afwezigheid is gebeurd en te vragen hoe het met me gaat. Maar ik heb het te druk met alles bij te werken en luister maar met een half oor. Hij merkt het, staat op en loopt weg. Ik betreur zijn vertrek en zoek hem op de afdeling. Hij is niet ver weg, in een kantoor naast dat van mij. Als ik binnenkom, loop ik naar hem toe en bied mijn excuses aan. Hij spreidt zijn armen en houdt me tegen zich aan. Hij zegt dat ik me geen zorgen hoef te maken over al dat werk, stelt me gerust en ik leg mijn hoofd op zijn schouder. Ik voel me goed. Later hebben we een afspraak in het restaurant van het gebouw waar we werken. Ik sta in de hal op hem te wachten, want we gaan samen eten.\u003c\/p\u003e","brand":"UCM Center","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":48620150980929,"sku":"PODCAST_85346","price":19.99,"currency_code":"CAD","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0734\/8830\/2401\/files\/Featured-img-Vers-la-maison-de-repos-Comprendre-vos-re_CC_82ves-Kaya.jpg?v=1738357869","url":"https:\/\/ucm.center\/nl\/products\/vers-la-maison-de-repos-version-francaise","provider":"UCM Center","version":"1.0","type":"link"}