{"product_id":"le-schema-de-ma-vie","title":"Het patroon van mijn leven","description":"\u003ch3\u003eDroom #1: Het schema van mijn leven\u003c\/h3\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cimg style=\"float: none;\" alt=\"\" src=\"https:\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0734\/8830\/2401\/files\/Le-schema-de-ma-vie_Comprendre-vos-reves_2_1024x1024.jpg?v=1721999347\"\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDroom:\u003c\/strong\u003e Men laat me een wit vel papier met een schema zien. Het geheel is in tweeën verdeeld, een linkerkant en een rechterkant, met in totaal ongeveer 10 of 12 rechthoeken met tekst erin. Ik begrijp dat ze me iets vertellen over de fasen van mijn leven, beginnend onderaan. Ik merk dat er onderaan, op de tweede rij, zowel aan de linker- als aan de rechterkant twee rechthoeken staan waarvan de tekst erg vaag is. In de andere vakjes is de tekst gelijkmatiger. Ik vraag waarom en men laat me begrijpen dat dit mijn dromen zijn. Ik begrijp ook dat dit perioden in mijn leven zijn waarin het niet makkelijk is geweest. Ik bekijk de hele tabel vluchtig en richt mijn aandacht op die bovenaan, omdat ik weet dat dit het einde van mijn leven is. LDe tekst aan de linkerkant is normaal, de kleur is in orde, maar de rechthoek aan de rechterkant is helemaal wit. Er staat helemaal niets... Ik sta bij een auto, want we zijn net aangekomen. Er zijn kinderen die we bij Andréanne moeten afzetten. Ik wil graag voor het jongste kind zorgen (ongeveer 1 of 2 jaar oud). Een jonge man pakt het op en geeft het in mijn armen. Ik loop met het kind, dat er een beetje slaperig uitziet, maar plotseling zegt het woord «Roemenië». Een beetje verbaasd kijk ik het aan en vraag: \"Zei je «Roemenië?»\". Het knikt van ja. Ik ga het huis binnen en vraag me af waarom het «Roemenië» heeft gezegd. Ik ben in de keuken van Andréanne met Guy. Ik was de afwas. Guy zocht iets. Eindelijk vindt hij wat hij zocht. Het was het bord dat in de magnetron kon. Wij hadden het aan Andréanne gegeven. Ik dacht bij mezelf: «Hij had het me moeten vragen, want ik wist waar het lag.» Ik was het af, want ik merk dat het een beetje vies is. Daarna zeg ik tegen hem: «Je kunt het bij haar brengen.» Hij zegt: «Nee, zet het maar op het aanrecht.» Daaruit maak ik op dat Andréanne aan het rusten is. De keuken is een beetje rommelig. We staan op het punt te vertrekken en Guy, die tegenover me staat, zegt tegen me: «Gisteren heb ik nagedacht over zelfmoord (in het echte leven heeft Guy enkele jaren voordat ik hem leerde kennen al eens een zelfmoordpoging gedaan), en op een andere dag ook.» Hij vertelde me dat hij een vrij dure therapie had gevolgd en dat men hem had aangeraden daar elke dag 5 tot 10 minuten over na te denken. Terwijl hij me daarover vertelt, denk ik aan UCM en zeg ik tegen mezelf: «O, het zou hem zoveel goed hebben gedaan om naar UCM te gaan.» Ik kijk hem aan en zeg: «Ik ken je; je hebt vast sinds je therapie maar twee keer gemediteerd.» En hij geeft toe dat dat inderdaad zo is, met een lichte glimlach.  \u003c\/p\u003e","brand":"UCM Center","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":48651101339969,"sku":"CVR_87536","price":19.99,"currency_code":"CAD","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0734\/8830\/2401\/files\/Le-schema-de-ma-vie_Comprendre-vos-reves_1.jpg?v=1767827323","url":"https:\/\/ucm.center\/nl\/products\/le-schema-de-ma-vie","provider":"UCM Center","version":"1.0","type":"link"}