{"product_id":"la-rencontre-version-francaise","title":"De ontmoeting","description":"\u003ch3\u003eDroom #1: De ontmoeting\u003c\/h3\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cimg style=\"float: none;\" alt=\"\" src=\"https:\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0734\/8830\/2401\/files\/La-rencontre_Comprendre-vos-reves_2_1024x1024.jpg?v=1721999098\"\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cblockquote\u003e\n\u003cstrong\u003eDelen:\u003c\/strong\u003e Ik kreeg deze droom in een periode waarin ik bewust werkte aan het uiten en uitbreiden van de vrouwelijke energie in mijn wezen.\u003c\/blockquote\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDroom:\u003c\/strong\u003e Ik ontmoet een meisje van mijn leeftijd (twintiger) in een gemeenschappelijk gebouw. Ik weet niet meer in welke context we elkaar hebben ontmoet. Ik weet alleen dat ik het gesprek ben begonnen, wat ik opmerkelijk vind omdat ik het vaak erg moeilijk vind om op mensen af te stappen. Ze ziet er aardig uit; ze is niet erg groot, vrij slank en lijkt een beetje kwetsbaar; ze heeft blond haar. Er is iets bijzonders waardoor ik me al heel snel bij haar op mijn gemak voel, een beetje alsof we al een tijdje bevriend zijn. Ze moet naar een afspraak (bij een fysiotherapeut of iets dergelijks) in het dorp waar ik woon. Ik twijfel of ik moet voorstellen haar erheen te brengen, omdat ik een auto heb, vooral omdat er op dat tijdstip niet veel files zijn. Maar ik moet nog wat dingen doen, dus dan zou ik meteen daarna weer terug moeten rijden. Ik vraag haar hoe ze van plan is erheen te gaan; ze zegt dat ze het openbaar vervoer neemt. Ik denk erover na en bedenk dat de reis met het openbaar vervoer prima te doen is, dus ik stel niet voor haar te brengen. Ik denk dat het zo ook prima is en dat ik niet moet proberen te veel te doen. We spreken af dat ze na haar afspraak bij mij thuis langskomt. Ik ben in de slaapkamer op de eerste verdieping van mijn huis van beton. Per ongeluk mors ik overal gesmolten was op een groot tapijt in mijn slaapkamer, dat ik vooral gebruik om te mediteren en yoga te doen. Ik weet ook dat ik overal was heb gemorst in de badkamer op dezelfde verdieping. Ik ga naar beneden, naar de begane grond. Daar zet ik de computer aan om op internet op te zoeken hoe ik de was kan verwijderen. Terwijl de computer opstart, ga ik naar de wasruimte en vraag ik mijn moeder meteen welke producten ik moet gebruiken om de was te verwijderen. Ik heb haast en denk dat ik de was snel moet schoonmaken voordat die hard wordt, want daarna wordt het moeilijker. Mijn moeder laat me de twee schoonmaakmiddelen zien die ik moet gebruiken en zegt dat ik beter moet opletten: de vorige keer dat ik ze heb gebruikt, heb ik ze op de verkeerde plek teruggezet. Ik vraag haar waar ik ze moet terugzetten; ze laat het me zien en ik probeer de plekken goed te onthouden. Nu sta ik buiten, voor de drempel van het huis. Ik trek het pak aan dat ik deze zomer tijdens mijn stage droeg om een koelcel in te gaan in een laboratorium waar ijs wordt onderzocht. Het is een heel dik, feloranje pak, veel te groot voor mij, dat me altijd aan een astronautenpak deed denken. Ik trek het aan om de was schoon te maken. Als ik het pak eenmaal aan heb, komt er een grijze auto aan. Ik herken de auto van het meisje dat ik heb ontmoet (ook al kan ik haar auto in theorie nooit hebben gezien). Er zitten eigenlijk vijf à zes mensen in de auto. Behalve het meisje lijken het allemaal mannen van ongeveer dezelfde leeftijd te zijn. Ik voel me een beetje ongemakkelijk, omdat ik niet had verwacht dat ze met zoveel mensen zou komen. Mijn vader komt het huis uit; ik had hem niet verteld dat er iemand langskwam, omdat ik wist dat mijn ouders er geen probleem mee zouden hebben een vriendin te ontvangen. Een beetje ongemakkelijk zeg ik tegen hem... «O ja, ik had het nog niet gezegd, maar er komt vanavond een vriendin langs.» We begroeten de mannen; ik voel me ongemakkelijk omdat mijn handdruk verrassend slap is en ik ze alleen met mijn vingertoppen de hand schud. Ik heb het gevoel dat ze me beoordelen. Ik vraag me ook af welke indruk mijn outfit maakt, of die misplaatst overkomt of juist een deskundige en mysterieuze uitstraling geeft. Op een gegeven moment merk ik dat de mannen met de auto zijn vertrokken; ik denk dat ze alleen zijn gekomen om het meisje te brengen. Ik ben weer in mijn slaapkamer om de was schoon te maken. Ik denk dat ik meer aandacht aan het meisje had moeten besteden; ze is belangrijk voor me, maar toch heb ik niet met haar gepraat en haar ook niet de minste aandacht gegeven. Ze komt naar me toe. Ik zit op de grond om schoon te maken en merk dat er een laken over mijn onderlichaam ligt, maar dat daaronder mijn broek en onderbroek een beetje zijn afgezakt en dat ik bovendien een erectie heb (hoewel ik niet heb gemerkt dat ik bijzondere gedachten of verlangens had). Terwijl ik met het meisje praat, zorg ik ervoor dat het laken niet afzakt, zodat alles verborgen blijft; ik probeer mijn broek een beetje op te trekken, maar dat is moeilijk zonder dat ze het merkt. Ik zeg haar dat ik nog niet zo lang bezig ben, maar dat ik de was moet schoonmaken voordat die afkoelt. Ze gaat weg en ik kan mijn broek weer normaal aantrekken. Ik ben met het meisje in de hal op de begane grond. We praten en al snel slaat ze haar armen om me heen en kust ze me; ze legt zelfs een hand aan de binnenkant van een van mijn dijen. Hoewel haar in mijn armen houden me veel troost heeft gegeven, heb ik niet de behoefte haar te kussen zoals zij dat doet: ik vind het overdreven. Ik probeer haar te kalmeren door te zeggen: «Ssst... Rustig aan, dit gaat te snel.» Ik probeer haar tegen te houden en haar tegelijkertijd, om haar niet af te wijzen, te troosten door haar in mijn armen te houden en over haar rug te aaien; ik kus haar ook op haar wang. Mijn vader komt eraan; hij glimlacht een beetje als hij ons ziet. Ik voel me niet bepaald ongemakkelijk; ik denk dat ik mijn best doe om de situatie goed aan te pakken en dat ik mezelf daarom niet hoef te veroordelen. We gaan naar de eetkamer: het bestek voor het avondeten staat binnen, terwijl het eten buiten staat. Ik wijs mijn vader daarop, en hij besluit het bestek naar buiten te verplaatsen. We zitten voor het avondeten rond een witte tafel op het terras. Er zijn onder anderen mijn vader, mijn zus Sylvia, mijn moeder, het meisje dat ik heb ontmoet en nog een meisje dat ik denk te kennen, maar niet weet waarvan. Zij is ook ongeveer even oud als ik; ze lijkt aardig en evenwichtig. Het meisje dat ik heb ontmoet zit links van me, maar er zitten een of twee mensen tussen ons in; tijdens het eten praten we niet met elkaar en ik heb het gevoel dat ze een beetje buitengesloten is. Op tafel staat een kookpan met een gerecht van venkel en wortel; mijn vader en mijn zus vertellen me dat ze er (ik weet niet meer waarom) tijdens het koken Nutella in hebben gedaan. Ik zeg dat ik er dan niets van neem. Ze zeggen lachend dat ik de vorige keer dat ik venkel met wortel at, ook al uit deze pan had gegeten (met Nutella erin), zonder dat ik dat wist. Ze voegen eraan toe dat de Nutella het gerecht weliswaar een beetje bitter maakte, maar het ook een lekkere gekaramelliseerde smaak gaf. Mijn moeder zit aan een andere tafel achter me. Ze vertelt over een spirituele beweging die in China is ontstaan en waar ze sinds kort door geobsedeerd is; het lijkt allemaal heel extreem, net als haar gedrag. Mijn vader en ik proberen haar tot rede te brengen. Ik ga aan de tafel zitten waaraan zij eet en zeg haar dat het belangrijkste is om naar evenwicht te streven. Dat gaat natuurlijk samen met een spirituele zoektocht, maar je moet bovenal naar evenwicht streven. Ze blijft argumenten aandragen om die spirituele beweging te verdedigen. Wanhopig zegt mijn vader tegen me: «Jean-Philippe, doe iets!» Ik antwoord dat ik haar niet kan dwingen; uiteindelijk moet zij zelf haar keuzes maken. Na een tijdje sta ik op en zeg tegen mijn moeder: «\u003cem\u003eOnthoud goed dat de oplossing nooit, maar dan ook nooit, van buitenaf kan komen\u003c\/em\u003e» (ik zou het graag expliciet over spiritualiteit hebben, maar omdat niemand aan tafel daar belangstelling voor heeft behalve mijn moeder (ik weet niet of mijn vriendin erin geïnteresseerd is), probeer ik een meer algemeen taalgebruik te vinden). Ik ga weer aan de tafel zitten waar de anderen zitten, deze keer naast mijn vriendin, die vraagt wat ik heb gezegd. Ik begin het haar te herhalen, maar iemand anders begint te praten, dus ik onderbreek mezelf. Ik denk opnieuw dat ik haar weer heb verwaarloosd, terwijl zij me juist veel aandacht geeft. Mijn moeder blijft argumenten aandragen; om haar duidelijk te maken dat haar argumenten nergens op slaan, vraag ik haar: «\u003cem\u003eWat heb je dankzij hen nu eigenlijk aan kennis opgedaan? (van de mensen uit de spirituele beweging)\u003c\/em\u003e» Ze staat even stil en glimlacht, omdat ze geen antwoord weet; ik zeg haar: «\u003cem\u003eNou, precies: niets\u003c\/em\u003e.» Mijn vriendin, ik en nog andere mensen (denk ik) kijken naar een actiefilm. Ik herinner me maar één scène, tegen het einde van de film. Twee treinen rijden parallel in dezelfde richting. De camera filmt de scène haaks op de twee treinen. De «slechterik» zit in de eerste trein, de «goede» in de tweede. Geen van beiden weet dat de ander in de wagon ernaast zit. De «goede» ziet de «slechterik» door een raam in de andere trein zitten en verstopt zich achter een stoel. Daarna haalt hij een soort pistoolloop tevoorschijn, die hij ongeveer ter hoogte van zijn onderbuik of kruis houdt, en richt die op de «slechterik». Het gereedmaken van het wapen duurt een tijdje en voordat het klaar is, zijn de twee treinen een beetje ten opzichte van elkaar verschoven, zodat de «goede» niet meer op de juiste plek zit om te schieten. De cyclus herhaalt zich: de «goede» gaat op dezelfde hoogte zitten als de «slechterik», zodat hij vanuit de andere trein op hem kan schieten, begint opnieuw met de voorbereidingen, maar de treinen verschuiven weer ten opzichte van elkaar. Het blijkt dat de «slechterik» heeft gemerkt dat iemand op hem wil schieten en, zonder zich te verroeren, de koers van zijn trein kan veranderen om het schot te ontwijken.\u003c\/p\u003e","brand":"UCM Center","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":48620080070977,"sku":"PODCAST_25844","price":19.99,"currency_code":"CAD","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0734\/8830\/2401\/files\/La-rencontre_Comprendre-vos-reves_1.jpg?v=1767826461","url":"https:\/\/ucm.center\/nl\/products\/la-rencontre-version-francaise","provider":"UCM Center","version":"1.0","type":"link"}